ജോൺസൺ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“എടയ്ക്കെടയ്ക്ക് ഞങ്ങടെ ഭാര്യമാരും വരും…”
മാർട്ടിനും ചിരിച്ചു.
“ഞങ്ങൾ അത്രനല്ല ഫ്രണ്ട്സാ…അത്രേം കോപ്പറേഷനാ….”
അവരുടെ ചിരികളിലും നോട്ടങ്ങളിലും വാക്കുകളിലും കാണപ്പെട്ട വലിയ അശ്ലീലത്തിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെടാൻ അവൾ വാതിൽക്കലേക്ക് നീങ്ങി.
“വസു എവിടെപ്പോകുന്നു?”
മുമ്പോട്ട് കയറി നിന്ന് ജോൺസൺ ചോദിച്ചു.
അവൾ ആ ചോദ്യം അവഗണിച്ച് കതക് തുറക്കാൻ തുടങ്ങി.
അപ്പോൾ പിമ്പിൽ നിന്ന് മാർട്ടിൻ അവളെ അരക്കെട്ടിൽ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു.
തിരഞ്ഞു നിന്ന വസുന്ധര കൈയുയർത്തി അയാളുടെ കരണത്ത് ആഞ്ഞടിച്ചു.
“ഛീ! എന്താടാ കരുതിയെ, നീ എന്നെപ്പറ്റി?”
വെച്ചുപോയ മാർട്ടിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി അവൾ ചോദിച്ചു.
“എന്ത് കരുതാൻ?”
വെച്ചുപോയ മാർട്ടിനെ പിടിച്ചു നിർത്തി ജോൺസൺ പറഞ്ഞു.
“നല്ല അമറൻ കഴപ്പ് ഒള്ള ചരക്ക്! കെട്ട്യോനും മോനും ഒണ്ടായിട്ടും വേറെ ഒരുത്തനു വേണ്ടി കവ അകത്തിക്കൊടുക്കുന്ന പൊലയാടി മോൾ…! കൊറച്ചും കൂടി മാന്യമായ ഭാഷയിൽ പറഞ്ഞാൽ നല്ല ഊക്കൻ ബോഡിയുള്ള ഏത് ആണിനേയും വശീകരിക്കുന്ന അസ്സൽ പൂറി! ഇതിൽ കൂടുതൽ എന്നാ വിശേഷണമാടീ നിനക്ക് വേണ്ടേ?”
വസുന്ധര കാതുകൾ പൊത്തി.
“എടീ മൈരേ, പ്രമോദ് തന്നെയാ പറഞ്ഞെ നിന്റെ ഒടുക്കത്തെ കഴപ്പിനെ പറ്റി! അവന് കാലകത്തിക്കൊടുത്തിട്ടുള്ള ഒരു പൂറിക്കും ഇത്രേം കഴപ്പ് അവൻ കണ്ടിട്ടില്ലന്ന് അവൻ തന്നെയാ പറഞ്ഞെ! അതുകൊണ്ട് നിന്നെയൊന്ന് സഹായിക്കാന്ന് കരുതി വന്നതല്ലേ ഞങ്ങള്! ഒരു കുണ്ണയ്ക്ക് തീർക്കാൻ പറ്റുന്ന കടിയല്ലല്ലോ നിന്റെ പൂറിനുള്ളത്!”
അത് പറഞ്ഞ് അയാൾ സാരിക്ക് പുറത്ത് കൂടി അവളുടെ മുലകൾ ആഞ്ഞ് കശക്കി.
വസുന്ധര കുതറി.
എങ്കിലും രണ്ടു പുരുഷശക്തികൾക്ക് മുമ്പിൽ അവളുടെ പ്രതിരോധം തീർത്തും ദുർബലമായി.
അവൾ അലറി നിലവിളിച്ചു.
അതിനിടയിൽ മാർട്ടിൻ അവളുടെ ലെഗ്ഗിൻസ് താഴേക്ക് അഴിച്ചൂർത്ത് മാറ്റിയിരുന്നു.
“ഞാൻ പിടിച്ചേക്കാം…നീ നക്കിക്കൊ,”
ടോപ്പിന് മേലെ മുലകളിൽ കശക്കി ഞെരിച്ച് ജോൺസൺ മാർട്ടിനോട് പറഞ്ഞു.
സർവ്വശക്തിയുമെടുത്ത് വസുന്ധര കാലു മടക്കി മാർട്ടിനെ ചവിട്ടി.
മുഖത്ത് ചവിട്ടേറ്റ മാർട്ടിൻ നിലത്തേക്ക് വീണു.
അത് കണ്ട് പിടിയയച്ച ജോൺസനെ വിട്ട് അവൾ കതകിന്റെ നേരെ കുതിച്ചു.
പക്ഷെ പെട്ടെന്നാണ് കതകിനു മേൽ ഇടിമുഴക്കം പോലെ ശബ്ദം കേൾക്കുന്നതും ഓടാമ്പൽ തെന്നി നീങ്ങുന്നതും അവർ കണ്ടത്.
വലിയ ശബ്ദത്തോടെ കതക് തുറക്കപ്പെടുന്നതും മുമ്പിൽ വിനായക് നിൽക്കുന്നതും വസുന്ധര കണ്ടു.
പിമ്പിൽ സോമനും.
നിയന്ത്രിക്കാനാവാതെ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൾ വിനായകിന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് വീണു.
“മോനെ!!”
കരച്ചിലിനിടയിൽ അവൾ അവനെ വിളിച്ചു.
അവളുടെ തലമുടി മാടിയൊതുക്കി വിനായക് മുമ്പിൽ നിന്ന ജോൺസണെയും മാർട്ടിനെയും രൂക്ഷമായി നോക്കി.
“നായിന്റെ മോനെ!”
സോമൻ മുമ്പോട്ടാഞ്ഞു.
“സോമാ…!”
വിനായക് അവനെ തടഞ്ഞു.
സോമൻ പെട്ടെന്ന് നിന്ന് വിനായകിനെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി.
“ആദ്യം ഞാൻ! എന്റെ അവകാശമാണ് അത്!”
“തന്നെ ..തന്നെ …ന്നാ പൊട്ടിക്ക് ഓന്റെ പന്നി മോന്ത!”
സോമൻ മുഷ്ടി ഉയർത്തിപ്പറഞ്ഞു.
അത് പറഞ്ഞു തീരേണ്ടി വന്നില്ല, ജോൺസൺ മുഖം പൊതി നിലത്ത് വീഴാൻ.
“ഇനി അനക്ക് തൊടങ്ങാല്ല, ല്ലേ?”
സോമൻ ചോദിച്ചു.
“തൊടങ്ങുവല്ല, അങ്ങ് അവസാനിപ്പിക്ക് സോമ!”
വിനായക് പറഞ്ഞു.
“നായിന്റെ മോനെ!”
മാർട്ടിനെ കോളറിൽ പിടിച്ച് എഴുന്നേൽപ്പിച്ച് സോമൻ പറഞ്ഞു.
“ഈ തടിയുണ്ടല്ലാ….ന്റെ വസുന്ധര ഏട്ടി വിളമ്പി തരുന്ന ചോറാണ് …അറിയോ നിനക്ക്?”
മാർട്ടിന്റെ കാരണം പൊട്ടിച്ച് അടി വീണു.
അപ്പോഴേക്കും കണ്ണ് തിരുമ്മി പ്രമോദ് എഴുന്നേറ്റിരുന്നു.
വിനായക് അവന്റെ നേരെ തിരിച്ചു.
“വിനൂ!”
വസ്ത്രങ്ങളെല്ലാം നേരെയാക്കി വസുന്ധര അവനെ വിളിച്ചു.
വിനായക് തിരിഞ്ഞു നിന്നു.
“ആദ്യം ഞാൻ!”
കണ്ണിൽ കനലോടെ അവൾ പറഞ്ഞു.
“എന്റെ അവകാശമാണ് അത്!”
എന്നിട്ട് പ്രമോദിനെ സമീപിച്ചു.
അവൾ അവനെ അഭിമുഖീകരിച്ചു.
പ്രമോദിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് രൂക്ഷമായി നോക്കി.