വസുന്ധര എന്റെ അമ്മ 2

“ദായിപ്പം രസായെ! ഞാനാ ദൊക്കെ പറഞ്ഞെ?”

അവളുടെ വിരലുകൾ ചൂട് പിടിച്ചിരിക്കുന്നത് വിനായക് അറിഞ്ഞു.

“എന്താ മമ്മി കതകടച്ച് എന്നും ണ്ടോ?”

“ഒന്ന് പോടാ!”

അവന്റെ മുഖത്ത് നിന്ന് നോട്ടം മാറ്റാതെ അവൾ പറഞ്ഞു.

“ഹ! ദ് കൊള്ളാം! എന്തിനാ ഇത്ര നാണം? അന്യമ്മാരാ നമ്മള്? നമ്മള് ഇദ് വരെ എന്ത് സ്വകാര്യാ മറച്ചുവെച്ചിട്ടുള്ളെ മമ്മി?”

“ദൊന്നും അങ്ങനത്തെ കാര്യല്ല്യ ന്റെ വിനൂ…ദൊന്നും അമ്മമാര് മക്കളോട് പറയാൻ പാടില്ല…അല്ലെങ്കി ഇങ്ങനത്തെ ടോപ്പിക്കൊന്നും അമ്മമാരും മക്കളും ഡിസ്‌കസ് ചെയ്യാൻ പാടില്ല…”

“ഓക്കേ ..ഓക്കേ…”

അവളുടെ വിരലുകളുടെ മൃദുലതയിലൂടെ കയ്യോടിച്ചു കൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു.

“ശരി ..സമ്മതിച്ചു ..ന്നാലും മമ്മിയും കതക്കൊക്കെ അടച്ച് അങ്ങനെ സ്വന്തം ചെയ്യുന്നൂന്ന് കേട്ടല്ലോ..അത് മതി…!”

വസുന്ധരയുടെ മുഖം മങ്ങി. അത് അവനെ വിഷമിപ്പിച്ചു.
വിനായക് പെട്ടെന്ന് വാഷ്ബേസിനടുത്തേക്ക് പോയി കൈ കഴുകി വന്നു.
പിന്നെ വസുന്ധരയുടെ പിമ്പിലേക്ക് പോയി.
അവളെ പിമ്പിൽ നിന്ന് ചേർത്ത് പിടിച്ചു.
അവളുടെ കാച്ചെണ്ണയും ജമന്തിപ്പൂക്കളും മണക്കുന്ന ഇടതൂർന്ന മുടിയുടെ മേൽ, നെറുകയിൽ താടി വെച്ചമർത്തി.
അവളുടെ തോളിൽ അമർത്തിപ്പിടിച്ചു.

“സോറി…”

അവൻ പറഞ്ഞു.

“നിയ്ക്ക് മമ്മീടെ പ്രോബ്ലം അറിയില്ലേ? പപ്പായ്ക്ക് ഇപ്പം മമ്മീടെ കാര്യത്തിൽ ശ്രദ്ധ ഒന്നും ഇല്ല…മമ്മി വളരെ ചെറുപ്പം ..സുന്ദരി ..ഈ ഏജിൽ വേണ്ടത് …നല്ല ഒരു ചുള്ളൻ ചൊങ്കൻ ചെക്കനാ …എനിക്കറിയാം …എനിക്കതിൽ ഒരു വെഷമോം ഇല്ല ..മമ്മിക്ക് ഇഷ്ടാണേൽ…”

അവൻ ഒന്ന് നിർത്തി.

വസുന്ധര ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.

“മമ്മി…”

അവൻ വിളിച്ചു.

“ഹ്മ്മ്…”

അവൾ മൂളി.

“കേക്കണൊണ്ടോ ഞാൻ പറയണേ?”

“ഹ്മ്മ്…”

അവൾ വീണ്ടും മൂളി .

“പിന്നെ ഒന്നും മിണ്ടാത്തെ?”

“നീ പറഞ്ഞോ, ഞാൻ കേക്കണൊണ്ട്…”

“ഓഹോ ….ശരി ..മമ്മിക്കിഷ്ടാണേൽ ഒരു സ്റ്റെപ്പിനി കണ്ടുപിടിച്ചോ…”

അവളുടെ ശ്വാസഗതിയേറുന്നത് വിനായക് ശ്രദ്ധിച്ചു.

“ഞാൻ സീക്രട്ടായി വെച്ചോളാം!”

.വസുന്ധര പെട്ടെന്ന് അവനെ നോക്കി.

“മോൻ എന്താ പറഞ്ഞെ ?”

“സ്റ്റെപ് ..സ്റ്റെപ്പിനി ..ന്ന് വെച്ചാൽ …യൂ നോ ബയോളജിക്കൽ നീഡ്…”

വസുന്ധരയുടെ കണ്ണുകൾ നിറയാൻ തുടങ്ങി.

അതുകണ്ടപ്പോൾ വിനായകിന് വിഷമമായി.
“മമ്മി ഞാൻ…അങ്ങനെ പറഞ്ഞത് ..മമ്മിയെ വിഷമിപ്പിക്കാൻ …അല്ല …പ്ലീസ് ഡോണ്ട് മിണ്ടർസ്റ്റാൻഡ് മീ …”

ഏങ്ങലടിയുടെ ഒച്ച വിനായക് അവളിൽ നിന്നും കേട്ടു.

“കരയല്ലേ പ്ലീസ് ..”

അവൻ അവളെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു.

“ഞാൻ പറഞ്ഞത് മൊത്തം തിരിച്ചെടുത്തു…”

അവൻ നെറ്റി അവളുടെ നെറ്റിയിൽ മുട്ടിച്ചു.

പിന്നെ കണ്ണുകളിൽ ഉമ്മവെച്ച് മിഴിനീരൊപ്പി.

“ഞാൻ കരഞ്ഞത് നീ പറഞ്ഞത് ഓർത്തല്ല വിനൂ…”

അവൾ തേങ്ങലടങ്ങിയപ്പോൾ പറഞ്ഞു.

“നിന്നെ പേടിച്ചാ ഞാനാ സീക്രട്ട് ഇത്രേം നാളും ഒളിപ്പിച്ച് വെച്ചേ…ഇപ്പം നീ പറയണൂ എനിക്ക് ഒരു…. ന്ന്വച്ചാൽ വേറെ ..ഒരാളുണ്ടേൽ നിനക്ക് പ്രോബ്ലം ന്നും ല്ലാന്ന് ..മാത്രല്ല നീയാ സീക്രട്ട് പ്രൊട്ടക്റ്റ് ചെയ്യൂന്ന് …അതോർത്ത്…”

അവൾ ബാക്കി പറയാതെ അവനെ നോക്കി.

വിനായക് സംശയത്തോടെ വസുന്ധരയെ നോക്കി.

സംശയഭാവം പിന്നെ നിശ്ചയമായി.

നിശ്ചയം അവസാനം ആവിശ്ശ്വസനീയതയും പുഞ്ചിരിയുമായി.

“ന്ന്വച്ചാ മമ്മിക്ക് ഒരു ലവർ ഉണ്ടെന്നോ? മൈ ഗോഡ്! റിയലി?”

അവളുടെ മുഖം ലജ്ജയാൽ കുതിർന്നു.
അവന്റെ നോട്ടം അഭിമുഖീകരിക്കാനാവാതെ അവൾ നോട്ടം മാറ്റി.

“ഹോ!”

അവൻ ഇരുകൈകളും തലമുടിയിൽ ചേർത്ത് അദ്‌ഭുതമടക്കാതെ പറഞ്ഞു.

“എന്താ ഒരു എക്സ്പ്രഷൻ! എന്താ ഒരു സൗന്ദര്യം ഇപ്പോൾ! നാശം! മോനായിപ്പോയി! അല്ലേൽ ഞാനിപ്പം മമ്മീനെ പ്രേമിച്ച് പണ്ടാരമടങ്ങിയേനെ!”

“അത്രയ്ക്ക് വേണ്ട!”

അവന്റെ തലമുടിയിൽ വീണ്ടും തഴുകിക്കൊണ്ട് വസുന്ധര പറഞ്ഞു.

“ഈ ചുള്ളന് എവിടെയോ ഒരു ദേവലോക സുന്ദരി കാത്തിരിപ്പുണ്ട്..!”

“കോട്ടയത്തിനടുത്തുള്ള ദേവലോകമാണോ?”

അവൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

“അതൊക്കെ പോകട്ടെ സുന്ദരി, ജനനീ, ധാത്രീ, മാതാവേ..പറയൂ ആരാണ് അങ്ങയുടെ മനസ്സിളക്കിയ ആ ഗന്ധർവ്വൻ?”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *