വഴിയാത്രയ്ക്കിടയിൽ 2

VAzhiyaathrakkidayil Part 2 | Author : Sunny

[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]

---

 

..““…..യാത്രകൾ നിങ്ങളെ

പുതിയ മനുഷ്യരാക്കും… പുതിയ

അനുഭവങ്ങൾ … പുത്തൻ ജീവിത

അവസ്ഥകൾ… അനുഭവങ്ങളുടെ

കലവറകൾ…..” പ്രശസ്തനായ സഞ്ചാര അവതാരകന്റെ വാക്കുകളും കേട്ട് ചുണ്ടിൽ ഒരു തരി പ്രതീക്ഷച്ചിരി പോലും ഇല്ലാതെ എന്തെല്ലാമോ കുത്തിത്തിരുകിയ ബാഗുമായി വീട്ടിൽ നിന്ന് നടന്നകന്നു… കിഴക്ക് വെള്ള കീറി തെങ്ങോലകൾ വകഞ്ഞ് മാറ്റി പ്രഭാത വെള്ളികൾ വീണ് തുടങ്ങിയിട്ടില്ല…

 

നേരം വെളുക്കാതെ ഒരുത്തൻ ലക്ഷ്യമില്ലാതെ മണ്ടുന്നത് നോക്കി കടത്തിണ്ണകളിൽ ചുരുണ്ട് മിണ്ടാതെ കിടക്കുന്ന പട്ടികൾ പെട്ടന്ന് മുറുമുറുത്തു…നായകൾ മണത്ത് മണത്ത് പുറകേ വന്നു…. പക്ഷെ നാല് കാശിന് വിലയില്ലാത്ത ഒരു കോമളനാണെന്ന് മനസിലായിട്ടെന്ന് തോന്നുന്നു പട്ടികൾ പോലും താത്പര്യമില്ലാതെ കോട്ടുവായിട്ടു…

 

ഡിപ്രക്ഷൻ ഡിപ്രഷൻ എന്നൊക്കെ കേൾക്കുമ്പോൾ പണ്ടൊക്കെ ഒരു പുച്ഛമായിരുന്നു.. ദീപികയൊക്കെ അതിനെ കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ “അവളുടെ ഒരു….. ഡിപ്രഷൻ ” എന്നൊക്കെയേ മനസിൽ വരാറുളളു…… പക്ഷെ കൊറോണക്കാലം പലതും പഠിപ്പിച്ച പോലെ അതും ഒരു പാട് പഠിപ്പിച്ചു തന്നു……. സമൂഹജീവിയായ മനുഷ്യന് അതിന്റെ കണ്ണികൾ മുറിയുമ്പോൾ എല്ലാ നിലയും തെറ്റാൻ തുടങ്ങുന്നു… . പണ്ടേ ഒരു ശരാശരിക്കാരനായ ഞാൻ എങ്ങനെയൊക്കെയോ കഷ്ടപ്പെട്ട് പഠിച്ചുണ്ടാക്കിയ തൊഴിൽ നഷ്ടപ്പെട്ടപ്പോൾ നാടിനും വീടിനും സർവ്വോപരി എനിക്ക് തന്നെ ഭാരമാകാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ തോന്നിയ ഒരു തോന്നലിന് ഇറങ്ങിപ്പുറപ്പെട്ടു…

 

എല്ലാം ശരിയാകും… അല്ലെങ്കിൽ എല്ലാം ശരിയാക്കാം…… എന്ന് ഉൾവിളിയായി മെല്ലെ മെല്ലെ അലയടിക്കുന്നു. അലകളെ വിശ്വസിച്ച് മനസിലെ കാറ്റും കോളുമടക്കാൻ ശ്രമിച്ച് ഞാൻ വേഗം നടന്നു.

“ഈ വഴിയും .. ഈ മരത്തണലും … കല്പനയെ പുറകോട്ട് ക്ഷണിക്കുന്നു.., കഴിഞ്ഞ രംഗങ്ങൾ തെളിയുന്നു..” മനസിലാവർത്തിച്ചയീണം മുറിച്ച് നടപ്പവസാനിച്ചത് റയിൽവേ സ്റ്റേഷൻ മുറ്റത്തെ നരച്ച പലകയ്ക്ക് മുന്നിലാണ്….

 

തുടങ്ങാം.. തുടങ്ങണം…. പതിവ് പോലെ ഒരു ദീർഘയാത്രയിൽ മുങ്ങി നിവർന്ന് എല്ലാം മറക്കാം. പുതിയ സ്വപ്നങ്ങൾക്ക് മുള പൊട്ടട്ടെ… എന്തായാലും വണ്ടി കയറി ഒരുപാട് ദൂരം എങ്ങോട്ടെങ്കിലും പോകുക തന്നെ……

 

“വ്ര്യൂ .. റു………യ്…” തീവണ്ടിയുടെ നീണ്ട നിലവിളി പക്ഷേ പ്രതീക്ഷകളുടെ കുരവയായി തോന്നുന്നുണ്ടോ!? ..ഐശ്വര്യത്തിന്റെ സൈറൺ മുഴങ്ങുന്ന പോലെ അല്ലേ വിജയാ..ഉള്ളിലെ വിഷാദത്തിന് മൂടുപടമായി സന്തോഷ രസങ്ങൾ ഉണ്ടായി വരുന്നതായി എന്തോ ഒരു തോന്നൽ!?

 

തെക്കോട്ടുള്ള ഏതെങ്കിലും വണ്ടിയിൽ കയറാം..

ഉൾപ്പുളകങ്ങളിലേക്ക് മാറ്റങ്ങളുടെ വെയിൽ നാളങ്ങൾ കിനിഞ്ഞ് വരുന്നതനുഭവിച്ച് ഞാൻ പതിയെ ടിക്കറ്റ് കൗണ്ടറിനടുത്തേക്ക് നടന്നു…………..

 

.‘ദിൽ ചാഹ്താ ഹേ……. ……. ……’ തലയിലും ചങ്കിലുമെല്ലാം അണക്കെട്ടിയ മോഹഭംഗങ്ങളെയെല്ലാം ധൃതിയിൽ

അലിയുച്ചുകൊണ്ട് വണ്ടിയുടെ ത്ഘടക് ധടക് താളത്തിനൊപ്പം പുറം കാഴ്ചകൾ നിറഞ്ഞപ്പോൾ ഉൻമേഷത്തിന്റെ ഈരടികൾ അലയടിച്ചുയർന്നു….

 

കണ്ണൂരും തലശ്ശേരിയും മാഹിയും

വടകരയുമൊക്കെ രാവിലെയുടെ

ബഹള സൗന്ദര്യത്തിൽ മെല്ലെ മെല്ലെ കടന്നുപോയി…

 

സുപ്രഭാതം തെളിയുന്ന കോഴിക്കോടൻ മാനം നോക്കി തെളിയൂറും മനമോടെ വണ്ടിയിറങ്ങി വെറുമൊരു പാമരനാം പാട്ടുകാരനായി പ്രാണസഖിയുടെ ഈണം മൂളിക്കൊണ്ട് ചുറ്റുമുള്ള കുറേ മൊഞ്ചത്തികളെ ഒന്നിനുമല്ലാതെ നോക്കി നടന്നുകൊണ്ട് ഏതെല്ലാമോ ബഹളമയമായ മിഠായിയും അലുവയും മീനും മണക്കുന്ന തെരുവുകളിലൂടെ നടന്ന് നടന്ന് കടലിന്റെ മുറ്റത്തെത്തി വഴി മുട്ടി നിന്നു…….

 

കൊറോണയൊക്കെ പിൻവലിഞ്ഞു തുടങ്ങിയ സമയമാണ്; എങ്കിലും പലരും മാസ്ക് ഒക്കെ വച്ചിട്ടുണ്ട്.. എങ്ങോട്ട് പോകണമെന്ന് ഒരു നിശ്ചയവുമില്ല.