ആയിരം കണ്ണുമായി 4

Aayiram Kannumayi Part 4 | Author : Fang leng

[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]

---

 

അഖിൽ : സോറിയും തേങ്ങയും ഒന്നുമില്ല… നീ നേരത്തെ പറഞ്ഞില്ലേ അതൊക്കെ ശെരിയാ ഞാൻ നിന്നെ വളക്കാൻ നോക്കുവാ പ്രേമം ഒന്നുമല്ല വെറും ഒരു രസം.. നീ എന്താ പറഞ്ഞെ നിന്നെ അതിനൊന്നും കിട്ടില്ലെന്നോ എനിക്കും ഇതുപോലെ കിട്ടാത്ത പെണ്ണുങ്ങളെ വളക്കാനാ ഇഷ്ടം എന്തായാലും നിന്നെ കൂടെ കിടത്താൻ പറ്റുമോ എന്ന് ഞാൻ ഒന്ന് നോക്കട്ടെ

 

ഇത്രയും പറഞ്ഞു അഖിൽ അവിടെ നിന്നും പോയി

 

എന്ത് പറയണം എന്നറിയാതെ ശ്രുതി അവിടെ തന്നെ നടുങ്ങി നിന്നു

 

അല്പനേരത്തിനുള്ളിൽ ക്ലാസ്സിലേക്ക് എത്തിയ അഖിൽ കുറച്ച് മുൻപ് കണ്ട ശ്രുതിയുടെ മുഖഭാവം ഓർത്ത് ചിരികൊണ്ട് തന്റെ സീറ്റിലേക്ക് ഇരുന്നു

 

അരുൺ : എന്താ അളിയാ… എന്തിനാ വെറുതെ ഇരുന്ന് ചിരിക്കുന്നെ…

 

അഖിൽ: ഇല്ലടാ അവളുടെ മുഖം ഒന്ന് കാണേണ്ടതായിരുന്നു

 

അരുൺ : ആരുടെ മുഖം

 

അഖിൽ : ഹേയ് ഒന്നുമില്ലടാ…

 

ഇത്രയും പറഞ്ഞു അഖിൽ വീണ്ടും ചിരിച്ചു

 

അല്പനേരത്തിനുള്ളിൽ ശ്രുതി ക്ലാസ്സിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തി ഇത് കണ്ട അഖിൽ അവളെ ഒന്ന് നോക്കി ഇത് കണ്ട ശ്രുതി പല്ല് കടിച്ചുകൊണ്ട് സീറ്റിലേക്ക് ചെന്നിരുന്നു

 

ശ്രുതി : വൃത്തികെട്ടവൻ… പിശാചിന്റെ മോൻ… നാറി…

 

ലക്ഷ്മി : എന്താടി… നീ എന്തൊക്കെയാ ഈ വിളിച്ചു പറയുന്നെ

 

ശ്രുതി : ഒന്നുമില്ല…

 

ഇത്രയും പറഞ്ഞു ശ്രുതി ഡെസ്കിൽ തല ചായ്ച്ച് കിടന്നു

 

ലാസ്റ്റ് ഹൗർ

 

“അപ്പോൾ എന്തയാലും ഇന്ന് ഇത്രയും മതി എല്ലാവരും ടെക്സ്റ്റ്‌ അടച്ച് വച്ചേക്ക്… ഉം… എന്തയാലും ഇനി 15 മിനിറ്റ് കൂടി ഇല്ലേ വെറുതെ ഇരിക്കണ്ട ആരെങ്കിലും എഴുനേറ്റ് ഒരു പാട്ട് പാടിക്കെ എല്ലാവരുടെയും ഈ ഉറക്കക്ഷീണമൊക്കെ ഒന്ന് പോകട്ടെ”

 

“എന്താ ഇത് ആരുമില്ലേ… ഇവിടെ നല്ല പാട്ടുകാരൊക്കെ ഉള്ളതല്ലേ ”

 

അഖിൽ : ഇങ്ങേർക്ക് ഇത് എന്തിന്റെ കേടാടാ

 

രോഹിത്ത്‌ : ഇങ്ങേർക്ക് ഇത് ഇടയ്ക്കിടെ ഉള്ളതാ പാട്ട് ഡാൻസ് ഇതിലൊക്കെ വലിയ താല്പര്യമാ

 

“എന്നാൽ ശരി ഞാൻ തന്നെ വിളിക്കാം… ശ്രുതി താൻ പാട് കഴിഞ്ഞ വർഷം ആർട്സ് ഡേയ്ക്കൊക്കെ പാടിയിട്ടുള്ളതല്ലേ ”

 

ശ്രുതി : സാർ…

 

“ഒന്ന് പാടെടോ… തന്റെ കൂട്ടുകാർ മാത്രമല്ലേ ഇവിടെ ഉള്ളു… ”

 

ഇത് കേട്ട ശ്രുതി പതിയെ എഴുനേൽക്കാൻ ഒരുങ്ങി

 

സാർ : ഹേയ് വേണ്ട അവിടെ ഇരുന്ന് പാടിയാൽ മതി

 

അഖിൽ : ഇവള് പാടുകയും ചെയ്യോ

 

അജ്മൽ : എല്ലാ മൈരും ചെയ്യും.. പറയേണ്ട താമസം ചാടി ഇറങ്ങിക്കോളും… ഇനി ഇതും സഹിക്കണം

 

ശ്രുതി പതിയെ പാടുവാൻ തുടങ്ങി

 

“🎶ആയിരം കണ്ണുമായി കാത്തിരുന്നു നിന്നെ ഞാൻ എന്നിൽ നിന്നും പറന്നകന്നൊരു പൈങ്കിളി മലർ തേങ്കിളി…പൈങ്കിളി മലർ തേങ്കിളി… ”

 

ശ്രുതി പാടുന്നതിനോടൊപ്പം ക്ലാസ്സിലെ കുട്ടികൾ പാട്ടിനനുസരിച്ച് താളത്തിൽ കൈകൊട്ടുവാനും തുടങ്ങി എന്നാൽ അഖിൽ മാത്രം വളരെയേറെ അസ്വസ്ഥതപെടുവാൻ തുടങ്ങി

 

രോഹിത്ത് : എന്താടാ അഖിലെ എന്ത്‌ പറ്റി

 

“🎶 മഞ്ഞു വീണതറിഞ്ഞില്ല വെയിൽ വന്നു പോയതറിഞ്ഞില്ല ഓമനെ നീ വരും നാളും എണ്ണി ഇരുന്നു ഞാൻ.. വന്നു നീ വന്നു വന്നു നീ നിന്നു എന്റെ ജന്മ സഭല്യമേ… വന്നു നീ വന്നു വന്നു നീ നിന്നു എന്റെ ജന്മ സാഭ്യല്യമേ… ആയിരം കണ്ണുമായി കാത്തിരുന്നു നിന്നെ ഞാൻ എന്നിൽ നിന്നും പറന്നകന്നൊരു പൈങ്കിളി മലർ തേൻ കിളി 🎶🎶 ”

 

ശ്രുതി പതിയെ പാടി നിർത്തി എല്ലാവരും അവൾക്കായി കൈകൊട്ടി പെട്ടെന്നാണ് പിന്നിൽ നിന്ന് ഒരു ഏങ്ങൽ എല്ലാവരും കേട്ടത് കുട്ടികൾ എല്ലാവരും പതിയെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി അപ്പോൾ അവർ കണ്ടത് ബെഞ്ചിൽ തല താഴ്ത്തിയിരുന്നു കരയുന്ന അഖിലിനെയാണ്‌

 

സാർ : എടോ എന്താ പ്രശ്നം താൻ എന്തിനാ കരയുന്നെ…

 

സാർ അഖിലിനോടായി ചോദിച്ചു അഖിൽ വേഗം തന്നെ സീറ്റിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു ശേഷം തന്റെ കണ്ണുകൾ തുടച്ചു