💞ആയിരം കണ്ണുമായി – 4 17

 

ലക്ഷ്മി : നിനക്ക് ഒരു പ്രശ്നമുണ്ട് ശ്രുതി എന്താണെന്ന് അറിയാമോ

 

ശ്രുതി : എന്ത് പ്രശ്നം

 

ലക്ഷ്മി : എത്ര കിട്ടിയാലും പഠിക്കില്ല… ആരെങ്കിലും ദ്രോഹിച്ചാൽ അപ്പോൾ അവരോട് കിടന്ന് ചാടും എന്നിട്ട് വീണ്ടും അതെല്ലാം മറക്കും അന്ന് ആ റോണിക്കും മറ്റും എതിരെ കംപ്ലയിന്റ് കൊടുത്തിട്ട് അവരെ പുറത്താക്കും എന്നായപ്പോൾ രഹസ്യമായി കംപ്ലയിന്റ് പിൻവലിച്ചവളല്ലേ നീ… അന്ന് അങ്ങനെ ചെയ്തില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ അവന്മാര് ഇവിടെ കാണില്ലായിരുന്നു… ഇപ്പോൾ ഇവന്റെ കാര്യത്തിലും അത് തന്നെ നിന്നെ ചവിട്ടി ഇട്ടതൊക്കെ ഇത്ര വേഗം മറന്നോ

 

ശ്രുതി : അത് പിന്നെ… അന്ന് അവന്മാരെ പുറത്താക്കണം എന്ന് തന്നെ കരുതിയതാ പിന്നെ ഞാൻ കാരണം അവരുടെ പഠിപ്പ് മുടങ്ങണ്ട എന്ന് കരുതി… പിന്നെ അവൻ ചവിട്ടിയത് അതിനൊക്കെ കാരണം അവന്റെ ഒറ്റപ്പെടലാ നമ്മൾ കാരണം ഒരാൾ മാറി വന്നാൽ നല്ലതല്ലേ

 

ലക്ഷ്മി : നമ്മൾ അല്ല നീ… നീ എന്താന്ന് വച്ചാൽ ചെയ്തോ

 

അവർ വീണ്ടും മുന്നോട്ട് നടന്നു ക്ലാസ്സിന് മുന്നിൽ എത്തി അവിടെ ക്ലാസ്സിനു മുന്നിലായി അഖിലും റോണിയും മറ്റുള്ളവരും നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു

 

അരുൺ : ഈ മൈര് ഒരു ദിവസവും ലീവ് എടുക്കില്ലേ

 

അപ്പോഴേക്ക് ശ്രുതി ലക്ഷ്മിയോടൊപ്പം അവിടേക്ക് എത്തിയിരുന്നു ശേഷം ക്ലാസ്സിലേക്ക് കയറുന്നതിന് മുൻപായി ശ്രുതി അഖിലിനെ നോക്കി പതിയെ അവനോട് പുഞ്ചിരിച്ചു… ശേഷം അവൾ ക്ലാസ്സിലേക്ക് കയറി

 

ഇത് കണ്ട അഖിൽ ഒന്നും മനസ്സിലാകാതെ കൂട്ടുകാരെ നോക്കി

 

അജ്മൽ : അവൾ എന്തിനാടാ നിന്നോട് ചിരിച്ചേ

 

അഖിൽ : എനിക്ക് എങ്ങനെ അറിയാം… അവൾക്ക് വട്ട് മൂത്ത് നിൽക്കുവാ അല്ലാതെന്ത്

 

റോണി : ചിലപ്പോൾ എന്തെങ്കിലും പണി ഒപ്പിക്കാനാവും നീ ഒന്ന് സൂക്ഷിച്ചോ

 

ഇതേ സമയം ക്ലാസ്സിൽ

 

ലക്ഷ്മി : നീ എന്തിനാടി അവനോട് ചിരിച്ചേ

 

ശ്രുതി : എനിക്കെന്താ ചിരിക്കാൻ പാടില്ലേ…ആളെ നന്നാക്കി എടുക്കാൻ പറ്റുമോന്ന് ഞാൻ ഒന്ന് നോക്കട്ടെ… അതിന് ആദ്യം അവനുമായി അല്പം കൂട്ടാവണം അതിന്റെ തുടക്കമാ ഇത് നീ കേട്ടിട്ടില്ലേ നല്ല കാര്യങ്ങൾ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തുടങ്ങണം എന്ന്

 

ലക്ഷ്മി :ഞാൻ ഒന്നും കേട്ടിട്ടില്ല… നീ പറയുന്നത് ഒന്നും കേൾക്കുകയും വേണ്ട എന്താന്ന് വച്ചാൽ ചെയ്തോ നല്ലത് കിട്ടിയാലേ നീ പഠിക്കു

 

ശ്രുതി : എന്റെ ലക്ഷ്മി അസാപ്പിൽ വച്ച് അവൻ എത്ര വേഗത്തിലാ വർക്ക്‌ ചെയ്തത് എന്നറിയാമോ..പഠിക്കാനൊക്കെ കഴിവുണ്ട് അല്ലാതെ അത്രയും വേഗത്തിൽ ചെയ്യാനൊന്നും പറ്റില്ല… ഒരു ലീഡർ എന്ന നിലയിൽ അവനെ സപ്പോർട്ട് ചെയ്യേണ്ടത് എന്റെ ചുമതലയല്ലേ

 

ലക്ഷ്മി : ടീച്ചർമാർക്കും സാറുമാർക്കും ഇല്ലാത്ത ചുമതലായാണോ നിനക്ക്..

 

ശ്രുതി : എല്ലാവരും ഇങ്ങനെ ചിന്തിക്കുന്നതാ പ്രശ്നം..നീ ചിന്തിക്കുന്നുണ്ടാകും ഇവൾ എന്തിനാ മറ്റുള്ളവരുടെ കാര്യത്തിൽ ഇങ്ങനെ ഇടപെടുന്നത് എന്ന് കാരണം എനിക്ക് ഒരു സപ്പോർട്ടോ സഹായമോ ആവശ്യമുണ്ടായിരുന്നപ്പോൾ എന്റെ കൂടെ ആരും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല സ്കൂളിലൊക്കെ വച്ച് ഞാൻ അത് ഒരുപാട് ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു പക്ഷെ എനിക്കത് കിട്ടിയില്ല എന്റെ അവസ്ഥ ആർക്കും ഉണ്ടാകാൻ പാടില്ല അതുകൊണ്ട് എന്നെ കൊണ്ട് പറ്റുന്നവരെ ഞാൻ സഹായിക്കും

 

ലക്ഷ്മി : എല്ലാം ശെരിയാ പക്ഷെ നന്നാക്കിയാൽ നന്നാകുന്നവരെ വേണ്ടേ നന്നാക്കാൻ

 

ശ്രുതി : അതുകൊണ്ട് കൂടിയാ ഞാൻ അവന്റെ കാര്യത്തിൽ ഇടപെടാൻ തീരുമാനിച്ചത് അവന് എവിടെയൊക്കെയോ ഒരു നന്മ ഉള്ളത് പോലെ…

 

ലക്ഷ്മി : ശെരി നീ എന്താന്ന് വച്ചാൽ ചെയ്തോ പ്രശ്നത്തിൽ ഒന്നും പോയി ചാടാതിരുനാൽ മതി

 

*****************

 

ഇന്റർവെൽ ടൈം അഖിൽ കയ്യിൽ ചെറിയ കല്ലുകൾ എടുത്ത് ദൂരേക്ക് എറിഞ്ഞു കളിക്കുകയായിരുന്നു

 

“അങ്ങനെ എറിയല്ലേ ആരുടെയെങ്കിലും പുറത്ത് കൊള്ളും ”

 

പിറകിൽ നിന്നുള്ള ശബ്ദം കേട്ട് അഖിൽ പതിയെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി അത് ശ്രുതി ആയിരുന്നു അവൾ വേഗം അവന്റെ അടുത്തേക്ക് എത്തി