ഈ ഞായർ ആഴ്ചയിൽ ആരുടെ കാലിനിടെല് വെച്ചേക്കുന്നു munch ും KitKat ും..
കടയിൽ ചെന്നിട്ട് കുറച്ച്നേരം ഇരുന്നു. പതിവ് പോലെ അമ്മു കൂടെയിരുന്നില്ല. പകരം അവളവിടെ നിന്ന് ഉറഞ്ഞ് തുള്ളുകയായിരുന്നു. ആരാണ് മുരളിയോട് അച്ചുവിൻ്റെ പിറന്നാളിനെ പറ്റി പറഞ്ഞത്.
ഇതാണ് ഇതിവൃത്തം. രാഘവൻ ചേട്ടൻ്റെ പരിങ്ങല് കണ്ടപ്പോ തന്നെ അമ്മുവിന് കത്തി. അങ്ങേരെ ഭരണിക്ക് അടിക്കഞ്ഞത് ആരുടെയോ ഭാഗ്യം . ലതേച്ചി അവളെ ഒരുവിധത്തിൽ അടക്കി എൻ്റെ അടുത്തുകൊണ്ടിരുത്തി.
“ നിൻ്റെ ചേച്ചിക്ക് ഒരു ഡ്രസ് എടുത്ത് കൊടുത്താലോ??” സ്വയം പിറുപിറുത്തുകൊണ്ടിരുന്ന അമ്മുവിനോട് ഞാൻ പയ്യെ തിരക്കി.
മുഖത്തെ കോപം മാറി പെട്ടെന്ന് ഒരു ചിരിയോടെ അവളെന്നെ നോക്കി. അവൾടെ ആ നോട്ടത്തിൽ എന്താണെന്നറിയില്ല.. എനിക്ക് ഒരു നാണം പോലെ.
“ സത്യം പറ.. ചേട്ടന് ചേച്ചിയെ ഇഷ്ടമാണോ??”
അവള് എടുത്തടിച്ചപോലെ ചോദിച്ചു. അൽപ്പം ശബ്ദം കൂടിയത് കൊണ്ട് ലതയും കേട്ടു.
“ കേറിപോടീ അകത്ത്”. അന്ത്യ കൽപ്പനയോടെ ലതെച്ചി ചട്ടുകം എടുത്തു. ആര് കേൾക്കാൻ.
“ നിങ്ങൾ കേറിപ്പോ പെണ്ണുമ്പിള്ളെ ” എന്നായിരുന്നു മോൾടെ മറുപടി..
“ടാ ചെറുക്കാ.. അവള് പലതും പറയും . നീ അത് വല്ലോം കേക്കാൻ പോയാ ഇനി ചായ താ ചേച്ചീന്നും പറഞ്ഞ് ഇങ്ങോട്ടേക്കു വന്നേക്കല്ല്.. കേട്ടല്ലോ??” ചട്ടുകം ഓങ്ങികൊണ്ട് ലത എൻ്റെനേരെ തിരിഞ്ഞു.
ഇല്ലെന്ന് ചുമൽ കൂച്ചി കാട്ടിയിട്ട് ഞാൻ അമ്മുവിനിട്ടൊരു കിഴുക്ക് കൊടുത്തു. പിന്നെ ഒരുപാട് നേരം നിന്നില്ല. ഒരു സിഗരറ്റും വാങ്ങി നേരെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി.
അവിടെ അച്ചുവിൻ്റെ വീട് കണ്ടത് കൊണ്ടാകാം.. ഇപ്പൊ എനിക്ക് ഏറ്റവും വൃത്തിയില്ലാത്ത സ്ഥലം എൻ്റെ ഈ വീടാണ്. സത്യത്തിൽ ഒരാൾക്ക് താമസിക്കാൻ ഇത്രയും വലിയ വീടിൻ്റെ ആവശ്യമില്ല. ജോലിക്ക് ഒപ്പം അളിയൻ തന്നെ ശെരിയാക്കി തന്നതാണ് ഈ വീട്. ആദ്യം കണ്ടപ്പോ കൊള്ളാം എന്ന് തോന്നി. എങ്കിലും പതിയെ പതിയെ ഈ വലിയ വീടിൻ്റെ ഉളളിൽ വല്ലാത്തൊരു ഒറ്റപ്പെടൽ. കാശ് മുഴുവൻ കൊടുക്കുന്ന കൊണ്ട് എല്ലാ ബെഡ്റൂമിലും ഞാൻ മാറി മാറി കിടക്കും. അളിയൻ്റെ കൂട്ടുകാരൻ്റെ വീടാണ്. അല്ലായിരുന്നേൽ വേറെ ആരെയെങ്കിലും കൂടെ സെറ്റ് ആക്കാമായിരുന്നു.
കുറച്ച് നേരം പിടിച്ചു വീടൊന്ന് വൃത്തിയാക്കാൻ. അളക്കാനുള്ള തുണികൾ എല്ലാം ഒരു കസേരയിലും, തൂത്ത് വാരിയ മണ്ണും പൊടിയും എല്ലാം ഒരു മൂലയിലും ഒതുക്കികൊണ്ട് ഞാൻ ഒരു ബ്രേക്ക് ഇട്ടു.
ഹാളിൽ സോഫയിലേക്ക് വീണുകൊണ്ട് ഞാൻ മുഖത്തെ വിയർപ്പ് കണങ്ങൾ തുടച്ചെറിഞ്ഞു. എനിക്കെതിരായി പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അമ്മയുടെ ഫോട്ടോയും..
എഴുന്നേറ്റ് ചെന്ന് ഫോട്ടോ ഫ്രെയിമിൻ്റെ മൂലക്ക് വളകെട്ടൻ തുടങ്ങിയ എട്ടുകാലികുഞ്ഞിനെ ഞാൻ വിരൽകൊണ്ട് തട്ടി തെറുപ്പ്പിച്ചു..
എല്ലാം ഒരു ഓർമ്മപോലെ. ഒന്ന് കാലുപിടിച്ച് മാപ്പ് പറയാൻ പോലും അവസരം തരാതെ അമ്മ പോയി. മരണം രോഗകാരണത്താൽ ആണെങ്കിലും ആ ഹൃദയം നിലക്കാൻ തക്ക വേദന ഞാനാണ് കൊടുത്തത് എന്ന് ഇന്നും ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു… അല്ല അതാണ് സത്യം. ഓർമകൾ ഒന്നും അയവെറുക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതല്ല. അത്രമേൽ ഉണ്ട്. പല മുഖങ്ങളും ഒരിക്കലും മായാതെ ഉളളിൽ അങ്ങനെ കിടപ്പുണ്ട്.
കാരണം പോലും പറയാതെ എന്നെ ഒഴിവാക്കിയവളും.. ഒരു പ്രതീക്ഷയും ഇല്ലാഞ്ഞിട്ടുകൂടി എനിക്ക് വേണ്ടി കാത്തിരിക്കാൻ തയ്യാറായവളും എല്ലാം ഈ ശ്രീയുടെ ഉളളിൽ ഉണങ്ങാതെ കിടപ്പുണ്ട്. എല്ലാത്തിനും കൂടെ ചങ്ക് പോലെ നിന്ന അവൻ്റെ ജീവിതം സെറ്റ് ആയി. എവിടെയും പരാചയപ്പെട്ടത്ത് ഞാൻ മാത്രം.
കണ്ണിൽ നിറഞ്ഞ് നിന്ന തുള്ളി കവിളിലൂടെ തെന്നിയിറങ്ങിപോയി. റൂമിലേക്ക് കയറി കബോർഡ് തുറന്ന് അതിൽ മാറ്റി വെച്ചിരുന്ന കുപ്പിയെടുത്തു. ബർബൺ വിസ്കി.. ഇതുവരെ കുടിച്ചിട്ടില്ല. പുതിയൊരു ജീവിതം തുടങ്ങാൻ തീരുമാനിച്ചതിന് അളിയൻ തന്ന സമ്മാനം. അന്ന് ഇതെനിക്ക് മനസ്സിലായില്ല. പക്ഷേ പിന്നെ പിന്നെ ഇത് കാണുമ്പോ എനിക്ക് എൻ്റെ പാസ്ട് ഓർമവരും.. പിന്നെ തൊടില്ല.