അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം – 4 131അടിപൊളി 

രാവിലെ തന്നെ കുലപ്പിച്ചു വന്നേക്കുവാ..

ചന്തിയിടയിൽ ൽ തടഞ്ഞ അയാളുടെ മുഴപ്പിന്റെ സ്പർശനത്തിൽ അറിയാതെ ചുണ്ട് കടിച്ചു വിട്ട് പിറുപിറുത്തു.

“എന്താടി…ങേ..?”

“ഒന്ന് മാറി നിന്നേ.. പണിയെടുക്കുന്നത് കണ്ടില്ലേ..?”

“കാന്തമാടി ഞാൻ.. നിന്നെയെപ്പോഴും പറ്റിച്ചേർന്നു നിൽക്കും..”

സാരിയുടെ ഇടയിലൂടെ അടിവയറിൽ ഒന്ന് ചൊറിഞ്ഞ സമയം അവൾ വീണ്ടും ഒന്നിളകി.

“ശ്..മാധവേട്ടാ.. അടങ്ങി നിൽക്ക്..രാവിലെ തന്നെ മനുഷ്യന്റെ ഭ്രാന്തിളക്കല്ലേ..”

“അപ്പോ ചേർന്ന് നിൽക്കാൻ സമ്മതമല്ലേ..?”

ചോദ്യത്തോടൊപ്പം അയാളുടെ നടുവിരൽ അവളുടെ പൊക്കിൾ ചുഴിയിൽ താഴ്ന്നിരുന്നു.

“ഹ്മ്മ്‌.. വൈകും മാധവേട്ടാ..”

“എവിടെ പോകാനാടി..?”

“ചിന്നുവിനെ സ്കൂളിൽ വിടണ്ടേ..”

“ആയില്ലല്ലോ.. അവരെണീറ്റോ..?”

“ഇപ്പൊ എഴുന്നേൽക്കും..”

“എങ്കി സമയമുണ്ട്..”

“ശ്ഹ്.. നിങ്ങൾക്ക് എന്തിന്റെ ഭ്രാന്താ..?..”

“നിന്നോടുള്ള ഭ്രാന്ത്..”

“നിങ്ങൾക്കൊന്ന് രണ്ടാമത് കെട്ടിയാലെന്താ..? മനുഷ്യനെ മെനക്കെടുത്താൻ..”

“നിന്നെ പോലെയൊന്നിനെ കിട്ടിയില്ലെടി..”

സാരിക്കുള്ളിലൂടെ അയാളുടെ കൈ വിരലുകൾ മുകളിലേക്ക് നൂഴുന്നു കയറുകയായിരുന്നു. കടിച്ചു പിടിച്ചു നിന്നെങ്കിലും ശരീരത്തിലുണ്ടാവുന്ന സ്പർശന തരിപ്പിൽ ചെയ്യുന്ന പണി നിർത്തി രണ്ടു കൈകളും അവൾ സ്ലാബിൽ കുത്തി നിന്നു.

കൃത്യം മുലയുടെ മേൽ കൈ വിരലുകളമർന്നതും അവളുടെ കണ്ണുകൾ അടഞ്ഞു തുറന്നു. ഒപ്പം ദീർഘ ശ്വാസവും. സോപ്പിന്റെ മണമുള്ള കഴുത്തിന്റെ ചർമത്തിൽ ചുണ്ടുകൾ ഉരഞ്ഞൊടിയതും കുളിര് കേറി അവൾക്ക്..

“..മ്…ഹ്… വിട്.ഹ്..”

അവൾ കേണു.. പക്ഷെ ഇടം കൈ കൊണ്ട് അവളുടെ വയറ്റിൽ ചുറ്റി പിടിച്ച് മുലയിലുള്ള കൈ അതിൽ നന്നായി അമർത്തി.

“മ്മ് ഹ്….!”

അതിങ്ങനെ പതിയെ ഇങ്ങനെ തുടരുമ്പോൾ അവൾക്ക് സഹിക്കാനായില്ല.. ശബ്ദം ചിതറി.

“വിട് മാധവേട്ടാ..ഹ.. അവരിപ്പോ എഴുന്നേൽക്കും..”

അയാൾ വിടാൻ കൂട്ടാക്കിയില്ല.

മുലകളിൽ തരിപ്പുണ്ടാവുന്ന നിമിഷം പിന്നൊന്നും പറയാതെ അവളെങ്ങനെ നിന്നു പോയി. കുറച്ചു നിമിഷം സുഖിച്ചു നിൽക്കാമെന്ന് കരുതി. ബ്രായിലമർന്നു നിൽക്കുന്ന മുലക്കണ്ണ് വല്ലാതെ തടിക്കുകയാണ്.

കൂടുതൽ സ്പർശനം കൊതിക്കുന്ന സുഖവസ്ഥ..!

പക്ഷെ അപകടമാണ്. മോളുണരും..!

എങ്കിൽ പോലും മൂന്നാല് മിനിറ്റോളം മാധവന്റെ കര വിരുതിൽ ലയിച്ചു നിന്നു കൊടുത്തു. അത് യോനിയിലും നനവിന്റെ തരിപ്പുണ്ടാക്കുന്നതറിയുമ്പോൾ ടെൻഷനായി. കാരണം ഇപ്പൊ തടഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ പിന്നെ അതിനാവില്ല.

“മതി.. മതി…ഹ്മ്..”

“മാധവേട്ട..വിട്.. “

എന്നിട്ടും വിടുന്നില്ലെന്ന് കണ്ടപ്പോൾ അവൾ കുതറി, അഭിമുഖമായി നിന്ന് അയാളെ തള്ളി.

“പെണ്ണിനെ സ്കൂളിൽ വിടട്ടെ..”

പൊക്കിളും വയറും മറച്ചു വച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“ശെരി.. പോയി വാ..”

“എങ്ങോട്ട്..? ഇനി സമയമില്ല.. പ്രസാദേട്ടനും ഇപ്പൊ എണീക്കും..”

“എടി…”

“പോ നിങ്ങള് റൂമിലേക്ക് പോ.. ചായ തരാൻ ഞാൻ വന്നോളാം..പോ..”

മാധവൻ പോകുന്നില്ലെന്ന് കണ്ടപ്പോൾ അവൾ റൂമിലേക്ക് നടക്കാനൊരുങ്ങി.

“ഞാനും വരുന്നു..”

“എവിടേക്ക്..?”

“റൂമിൽ..!”

“ശ്ഹ്..”

“എടി.. ഇപ്പൊ സമയം 6.15 ആയതേ ഉള്ളൂ.. മോളുണരാൻ ഏഴ് മണിയാവില്ലേ..?”

“പറയാൻ പറ്റില്ല ഉണരാറുണ്ട്..”

“എങ്കി വാ.. ഒരു കാര്യം ചെയ്യാം..”

അയാൾ അവളെയും കൂട്ടി അവരുടെ മുറിയുടെ അടുത്തെത്തി. വാതിൽ പതിയെ തുറന്ന് ഉള്ളിലേക്ക് തള്ളി.

“എന്താ കാണിക്കുന്നേ..?”

വെപ്രാളത്തോടെ അവൾ അടഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ ആക്രോഷിച്ചു.

“ഉണർന്നാൽ അറിയാമല്ലോ..”

“ശ്ഹ്.. കളിക്കല്ലേ മാധവേട്ടാ..”

“ഒരു കളിയുമില്ല..”

കൈ രണ്ടും താഴേക്ക് പിടിച്ചു വച്ച് അയാൾ അവളെ ചുമരിനോട് ചേർത്ത് നിർത്തി മേലമർന്നു. കഴുത്തിടയിൽ ചുംബനം നൽകി അരക്കെട്ടിൽ പിടിച്ചമർത്തി മറു കൈ കക്ഷത്തിൽ കടത്തി. കഴുത്തും കവിളും ചെവിയും ചുമലും എല്ലാം ചുംബനങ്ങൾ കൊണ്ട് പൊതിയുവാണ്.

“ഹ്..മ്…വിട്…ഹാ.. മാധവേട്ട..”

അയാളെ തള്ളാൻ വേണ്ടി ചുമലുകളിൽ പിടിച്ച അവളുടെ കൈകൾക്ക് ബലം പോരാതെ വന്നു. എതിർപ്പുകൾ, അയാളുടെ മേല് പതിയുന്ന ദീർഘ ശ്വാസത്തിൽ അലിഞ്ഞു ചേരുകയാണ്.

3 Comments

Add a Comment
  1. super .. vegam ezhuthooo baacki baagangal

  2. പെട്ടെന്ന് തീർന്നു പോയി… അടുത്ത പാർട്ട്‌ വേഗം പോസ്റ്റ്‌ ചൈയ്യണേ. അവരുടെ കളി ഒളിഞ്ഞു കാണുന്ന പ്രസാദ്.. ആ ഒരു സീൻ കഥക്ക് ചെറുമെങ്കിൽ ചേർക്കണേ.

  3. Bro… Njan vayichathil vach ettavum manoharamaya kadha… Nice. Baaki bhagam vegam ezhuthane….

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *