അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം – 4 131അടിപൊളി 

ഇളയ കൊച്ചിന് പുറമെ അവൾ ചിന്നുമോളെയും ബെഡിലേക്ക് നയിച്ചു. എല്ലാം നോക്കികാണുകയാണ് പ്രസാദ്.

“എന്താ ഏട്ടാ..?”

“ഏയ്‌..”

അവൻ ചുമലനക്കി. അതിലവൾക്ക് പന്തികേടും തോന്നി. എങ്കിലും ലൈറ്റ് അണച്ച് മക്കൾ ഉറങ്ങുന്നത് വരെ അവൾ അവരുടെ അടുത്ത് കിടന്ന് കാത്തു. പ്രസാദും നേരെ കിടന്നിരുന്നു.

അൽപ സമയം കഴിഞ്ഞ് അവൾ പതിയെ എണീറ്റ് പ്രസാദിന്റെ അരികിലേക്ക് വന്നു. അവൻ ഉറങ്ങില്ലെന്ന് അവൾക്കുറപ്പുണ്ട്.

ഭാഗിക വെട്ടം കലർന്ന ഇരുട്ടിൽ അടുത്തു വന്ന അവളുടെ മാദക മണറിഞ്ഞ സമയം അവൻ കണ്ണുകളും തുറന്നു.

“എന്താടി..?”

അവന്റെ സൗമ്യമായ സ്വരം.

“ഒന്നുല്ല..,”

“പിന്നേ..?”

“എന്തായിരുന്നു ആലോചന നേരത്തെ..?”

“ഞാനൊന്നും ആലോചിച്ചില്ല…”

“എനിക്കുറപ്പുണ്ട്. ഞാൻ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങളൊന്നും ഏട്ടന്റെ മനസ്സിൽ നിന്ന് പോകില്ലെന്ന്..”

“എങ്ങനെയെങ്കിലും മറക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതിനെ നീ ഓർമിപ്പിക്കുവാനോ..?”

“ഏട്ടനെയോർത്ത് എനിക്ക് വിഷമമില്ലെന്നാണോ ചിന്തിക്കുന്നേ.?”

“അങ്ങനെ ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലല്ലോ അച്ചൂ..”

“മ്മ്..”

“മാധവേട്ടൻ എത്താറായോ.. വിളിച്ചിരുന്നോ..?”

“ഇല്ല..”

“എത്തിയാൽ അയാൾ വന്ന് നിന്നെ വിളിക്കില്ലേ..?”

“ആവോ..”

“വിളിക്കും. ഇവിടുന്ന് പോകുന്നതിലും നല്ലത് നിനക്ക് അയാളെ ഹാളിൽ കാത്തിരുന്നൂടെ..?”

“ശ്ഹ്.. എന്തിനാ ഏട്ടാ ഇങ്ങനൊക്കെ പറയുന്നേ..?”

“എന്നാ എനിക്ക് അത്ര ഫീലാകില്ലല്ലോ..”

“അതാണോ വേണ്ടത്..?”

“മ്മ്..”

“അപ്പോ ഞാനൊരു മോശം പെണ്ണായില്ലേ..?”

“മോശമാകാൻ ഞാൻ വഴിയൊരുക്കി എന്ന് പറയ്. നിയൊരിക്കിലും മോശമല്ല..!”

അവളൊന്നും മിണ്ടിയില്ല. മൂന്ന് നാല് തവണയാണ് മാധവനോടൊപ്പം സെക്സിൽ ഏർപ്പെടേണ്ടി വന്നത്. എതിർത്തിട്ടുണ്ടെങ്കിലും അവസാനം എല്ലാം എനിക്ക് ലൈംഗീക ആസ്വാദനമായി തന്നെയാണ് മാറിയത്. മോശമാണ് ഞാൻ, മോശം പെണ്ണ് തന്നെയാണ്.

“അച്ചൂ..”

വിളി കേട്ടവൾ ചിന്തയിൽ നിന്നുണർന്നു.

“ഏട്ടാ… ഏട്ടന്റെ കാലിന്റെയൊക്കെ മാറി, വീണ്ടും പണിക്ക് പോയി നമുക്ക് രക്ഷപെടാനുള്ള സമയം വരെ എനിക്കിങ്ങനെ കണ്ണടച്ച് നിൽക്കാൻ പറ്റുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല..”

“എന്തു പറ്റി..?”

“അയാൾ.. അയാൾ വല്ലാതെ നിർബന്ധിക്കുന്നുണ്ട്.”

“ചെയ്യാനോ..?”

“ഉം..”

അവൾ വിഷണ്ണമായി മൂളി. അത് കേട്ട് പേടിയോടെ അവൻ എണീറ്റിരുന്നു.

“എന്തെങ്കിലും കള്ളങ്ങളൊക്കെ പറഞ്ഞ് ഒഴിയാൻ നോക്കു അച്ചൂ..”

“എന്തു പറയും..? ഇത്രയും നാൾ ഇൻഫെക്ഷൻ ആണെന്നും മെൻസസ് ആണെന്നൊക്കെ പറഞ്ഞും ഒഴിഞ്ഞു.”

“മെൻസസ്കഴിഞ്ഞില്ലെന്ന് പറയ്..”

“അയാളെന്റെ ഡേറ്റ് വരെ ഒക്കെ കൂട്ടി കുറച്ചു നിൽക്കുവാ..”

“എടി..”

അവന്റെ വിളിയിലെ സ്വര പകർച്ച കൃത്യമായി അറിയാൻ കഴിയുന്നുണ്ട്.

“എന്തു ചെയ്യും ഏട്ടാ.. എനിക്ക് പേടിയുണ്ട്..”

കൃത്യ സമയമാണ് കാറിന്റെ ശബ്ദം പുറത്ത് കേൾക്കുന്നുന്നത്. പ്രസാദിന്റെ മനസ്സിൽ ഇടിമുഴക്കം കേട്ടെങ്കിലും അവൾക്ക് കൂസലൊന്നുമുണ്ടായില്ല.

“വന്നെന്ന് തോന്നുന്നു.”

അവൾ മന്ത്രിച്ചു.

“അച്ചൂ.. എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞ് ഒഴിയ്.. ഒന്നിനും നിക്കല്ലെടി..”

“ഇല്ല, ഞാൻ നോക്കട്ടെ.. പേടിക്കേണ്ട..”

അവളെഴുന്നേറ്റു. മുറി തുറന്ന് പുറത്തേക്കിറങ്ങി വാതിലടച്ചു വച്ചു. മെയിൻ വാതിൽ തുറക്കാൻ വേണ്ടി നടന്നു.

ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ് മാധവനെ കാണുന്നതിലുള്ള ഒരു എക്സൈറ്റ്മെന്റ് ഉണ്ടായിരുന്നു അവളുടെയുള്ളിൽ. വാതിൽ തുറന്നതും കയ്യിലുള്ള നാലഞ്ച് കവറുകൾ താഴെയിട്ട് അശ്വതിയുടെ ചന്തിക്ക് താഴെ വട്ടം പിടിച്ച് എടുത്തുയർത്തുകയാണ് മാധവൻ ചെയ്തത്. പൂത്തു നിൽക്കുന്ന മാർഗഴി പൂ പോലെയുള്ള പെണ്ണിനെ കണ്ട് അയാൾക്ക് പിടിച്ചു നിൽക്കാനായില്ല എന്നതാണ് സത്യം. പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത നീക്കത്തിൽ അയാളുടെ കൈകളിലുയർന്ന് വാ പൊത്തി പോയി അവൾ. ഇത്രയും ഭാരമുള്ള തന്നെ പൂ പോലെ മുകളിലേക്ക് എടുത്തുയർത്തിയ അയാളുടെ കരുത്തിൽ അതിശയം തോന്നി. ഇന്നേവരെ പ്രസാദേട്ടന് പോലും കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല.

“ശോ…മാധവേട്ടാ താഴെയിറക്ക്.. മാധവേട്ടാ…”

വെപ്രാളം പൂണ്ട അവളുടെ ചിണുക്ക സംസാരത്തിൽ അയാൾ അവളെ ശരീരത്തിലൂടെ താഴെയിറക്കി നിർത്തി.