അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം – 4 131അടിപൊളി 

അയാളെ ഞെട്ടിച്ചു കൊണ്ട് മുണ്ട് വകഞ്ഞു മാറ്റി ഷഡിക്ക് പുറത്തൂടെയായി പിടിത്തം. മാധവന് വല്ലാത്ത ത്രില്ല് തോന്നി. പെണ്ണിനിപ്പോൾ എല്ലാത്തിനും സമ്മതമായി.

മാധവന്റെ ബെഡ്‌റൂമിൽ അശ്വതിയുടെ മടിയിൽ തല വച്ചു കിടന്ന് അവൾ പുറത്തെടുത്തു തന്ന മുല കുടിക്കുമ്പോൾ ഷഡിക്ക് മുകളിലൂടെ അവൾ അയാളുടെ കുണ്ണയിലും തടവി കൊടുക്കുന്ന രതി സുലഭമായ കാഴ്ച്ച..!!!

പ്രസാദ് ആ സമയം കുളിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. വാക്കർ ഉണ്ടായിട്ടും ഒരുപാട് നേരം നിൽക്കാൻ കഴിയാതെ അവൻ അവളെ വിളിച്ചു.

പ്രസാദിന്റെ വിളി മാധവന്റെ മുറിയിലേക്ക് ഒഴുകിയെത്തി.

“ഏട്ടൻ വിളിക്കുന്നുണ്ട്..”

ഭർത്താവിന്റെ വിളി കേട്ടിട്ടും അൽപം പോലും ഞെട്ടലോ വെപ്രാളാമോ ഇല്ലാതെ അശ്വതി മാധവനോട് പറഞ്ഞു. അപ്പോഴും അവളുടെ മുല നുണഞ്ഞു കുടിക്കുന്ന മാധവൻ അത്യധികം മടിയോടെ മുഖമെടുത്തു.

“ഹൊ.. ഇത്ര വേഗം അവന്റെ കുളി കഴിഞോ..?”

“ഇത്ര വേഗമോ.. സമയം ഒരുപാടായി ഇങ്ങനെ കിടക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ട്..”

“എനിക്ക് മതിയായില്ല..”

“മ്മ്..”

അശ്വതിക്കും അതേ ചിന്ത തന്നെയായിരുന്നു. ഇപ്പഴും അവൾ കുണ്ണയിൽ നിന്ന് പിടി വിട്ടിട്ടില്ല. തഴുകിയുഴിഞ്ഞു കൊണ്ട് തന്നെ അവൾ മാധവനെ നോക്കുകയാണ്. ഒരു വസ്തുത എന്തെന്നാൽ ഷഡിയിൽ നിന്ന് പുറത്തെടുത്താണ് ഇപ്പൊ പിടിച്ചോണ്ടിരിക്കുന്നത്. സുഖം കൊണ്ട് കിടക്കുന്ന മാധവൻ അത് അറിഞ്ഞിട്ടുമുണ്ട്.ശ്വാസത്തോടൊപ്പം അവളുടെ അടക്കിയ ചിരിയും കേട്ടിട്ടുണ്ട്.

വീണ്ടും പ്രസാദിന്റെ വിളി വന്നു.

“ദാ വരുന്നു ഏട്ടാ…”

അവൾ മാധവന്റെ മുറിയിൽ നിന്നും വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. കുണ്ണയിൽ നിന്ന് പിടി വിട്ട്, മാധവനെ മടിയിൽ കിടത്തിക്കൊണ്ട് തന്നെ അവൾ മുല മറച്ച് ബ്രേസിയർ ശെരിയാക്കി. ബ്ലൗസിന്റെ ഹുക്കിട്ട് സാരി വച്ച് മറച്ചു.

“എടി മറ്റേത് കിട്ടിയില്ല..”

“സാരില്ല എണീക്ക്..”

അയാൾ പതിയെ എണീറ്റു കൊടുത്തു.

“ഞാൻ ചെല്ലട്ടെ…”

“എടി മറ്റേതും വേണം..”

മാധവന്റെ വാക്കുകൾക്ക് മറുപടിയായി അവൾ ഇമകൾ ചിമ്മി കാണിച്ചു. വേറൊന്നും പറയാതെ സാരിയുടെ പാക പിഴകൾ നേരെയാക്കി പുറത്തേക്ക് നടന്നു.

കൈവെള്ളയിലും വിരലുകളിലും പതിഞ്ഞ മാധവന്റെ സ്നേഹ ദ്രവം സാരി തലപ്പിൽ തുടച്ച് നേരെ റൂമിലേക്ക്. ബെഡിൽ കിടന്നുറങ്ങുന്ന കൊച്ചിന്റെ വശത്തൂടെ അവൾ പ്രസാദിന്റെ ബാത്‌റൂമിലേക്ക് കയറി.

യോനിയൊഴുക്കിയ തീവ്രമായ രതിജലം അവളുടെ പിളർപ്പമർന്ന് തുടയിടുക്കിലേക്ക് വ്യാപിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

“കഴിഞ്ഞോ ഏട്ടാ..?”

“എത്ര നേരമായി നിന്നെ വിളിക്കുന്നു..”

ഉത്തരം നൽകാത്ത അവന്റെ ചോദ്യത്തിൽ അല്പം ഈർഷ്യ നിറഞ്ഞിരുന്നു. അവൾ വരാൻ വൈകിയതിന്റെ ദേഷ്യം.

“കേട്ടില്ല അതാ..”

അവൾ അവനെ പിടിക്കാൻ സഹായിച്ച് ബാത്‌റൂമിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്കിറക്കി. ബെഡിലേക്ക് നയിച് അവിടെ ഇരുത്തി വസ്ത്രങ്ങൾ എടുത്തു കൊടുത്തു. സ്വന്തമായി വസ്ത്രം ധരിക്കുന്നതിനും അവന് ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ ഒഴിഞ്ഞിരുന്നു.

“ഞാൻ ഇപ്പൊ ഭക്ഷണം കൊണ്ടു വരാം..”

“മാധവേട്ടൻ കഴിച്ചോ..?”

“ഇല്ല..നേരത്തെ ചായ കൊടുത്തു.”

“അയാളെന്താ പറയുന്നേ..??”

“എന്തൊക്കെയോ..!! വർത്താനം തുടങ്ങിയാൽ പിന്നെ നിർത്തില്ല. ഞാനധികം കേൾക്കാൻ നിന്നില്ല..”

“നി അങ്ങോട്ട് ചെല്ലാൻ നിക്കേണ്ട..”

“ഞാൻ ചെല്ലുന്നുവൊന്നുമില്ല. അയാൾ ഇങ്ങോട്ട് വരുന്നതാ.. പിന്നെ എനിക്കെപ്പോഴും റൂമിൽ തന്നെ കഴിയാൻ പറ്റുമോ.. പണിയില്ലേ..”

“മ്മ്..!”

“ഭക്ഷണം കൊണ്ടു വരാം..”

അവൾ പുറത്തേക്കിറങ്ങി. പ്രസാദിന്റെ സംസാരം അവൾക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല. ഞാൻ അങ്ങോട്ട് ചെല്ലുന്നുണ്ടെന്ന്. ഇതിപ്പോ എനിക്കായി കുറ്റം..!

അശ്വതി അടുക്കളയിലേക്ക് പോകുന്നത് തക്കം പാർത്ത് നിന്ന മാധവൻ അവളുടെ പുറകെ നടന്നിരുന്നു.

പ്രസാദിന്റെ മനസ്സിൽ അശ്വതിയെ കുറിച്ച് വീണ്ടും സംശയ നിഴൽ വീണു. മാധവന്റെ അടുത്ത് നിന്നുമാണോ വരാൻ വൈകിയതെന്ന സംശയ ചിന്ത..!

അവൾ തന്നോട് പറയുന്നതൊന്ന് പ്രവർത്തിക്കുന്നത് മറ്റൊന്ന് എന്ന രീതിയിലാണോ കാര്യങ്ങൾ എന്നവൻ ചിന്തിക്കാൻ തുടങ്ങി. അവൾ അയാൾക്ക് സ്വമേധ്യ വഴങ്ങുന്നുണ്ടോ എന്നൊരു തോന്നൽ.