“ഉം..!!”
പ്രസാദ് തീർത്തും ഞെട്ടിയിരുന്നു. നാവ് ചലിച്ചില്ല. ഹൃദയത്തിന്റെ ഭാരം കൂടുന്നത് പോലെ..
“ഏട്ടാ.. അങ്ങനെയാകുമ്പോ ഏട്ടനിത് പോലെ സങ്കടം ഉണ്ടാവില്ല.. കാല് ശെരിയായാൽ സുഖമായി പണിക്ക് പോകാം.. തിരിച്ചു വരാൻ നല്ല വീടുണ്ട്. മാധവേട്ടനും ഏട്ടനോട് നല്ല പോലെ പെരുമാറും. ഒന്നും പേടിക്കാതെ ഒന്നിനും മുട്ടില്ലാതെ കഴിയാം..”
അൽപം കിതപ്പോടു കൂടിയവൾ പറഞ്ഞു നിർത്തി. അവനവളുടെ കണ്ണിൽ തന്നെ നോക്കി കിടക്കുകയാണ്.
“നല്ലൊരു വീട്ടിൽ കഴിയുന്നത് കൂടാതെ ഏട്ടന്റെ ചികത്സ കഴിയുന്നതും അയാളുള്ളത് കൊണ്ടല്ലേ. അതിന്റെയൊരു ഗമ അയാൾ എന്തായാലും ഏട്ടനോട് കാണിക്കും. ഇതാവുമ്പോ അത്തരത്തിൽ ഒന്നും ഉണ്ടാവില്ല..”
അവളവന്റെ കൈകൾ ചേർത്ത് പിടിച്ചു.
“എന്തെങ്കിലും ഒന്ന് പറയ്..”
“എന്ത് പറയണമെന്ന് തന്നെ കിട്ടുന്നില്ല.. തല പിളരുന്നു..”
“ഏട്ടൻ സമാധാനമായി കിടക്ക്.. ആലോചിക്ക്. വേറൊന്നും പേടിക്കേണ്ട. എന്തൊക്കെ നടന്നാലും എന്നെ കൂടെ നിർത്താൻ ഏട്ടന് ഇഷ്ടമുള്ളിടത്തോളം കാലം ഞാൻ ഏട്ടന്റെ കൂടെ തന്നെയുണ്ടാവും.”
പതിയെ അവളെഴുന്നേറ്റു. പുഞ്ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ട് പുറത്തേക്ക് നടന്നു. ഹാളിലിരുന്ന് പഠിക്കുന്ന ചിന്നുമോളുടെ അടുത്തേക്ക് വരുമ്പോൾ വിതുമ്പി പോയിരുന്നു അശ്വതി.
മോളെന്തെങ്കിലും ചോദിക്കുമോ മനസ്സിലാക്കുമോ എന്ന് കരുതി അവളുടെ അടുത്തും നിൽക്കാതെ അടുക്കളയിലേക്ക് ചെന്നു.
ഒന്നും പിടികിട്ടാത്ത തരം വികാരം.
സങ്കടവുമില്ല, സന്തോഷവുമില്ല, കുറ്റബോധവുമില്ല, ആഹ്ലാദവുമില്ല, സുഖവുമില്ല, ദുഃഖവുമില്ല..!
ഈശ്വരാ…!!!
സമയം രാത്രിയിലേക്കടുക്കുകയാണ്.
അശ്വതി മേല് കഴുകി മാറിയിരുന്നു. ഉടുത്തത് നീല സ്ലീവലെസ് നൈറ്റി..!!
ബട്ടൺസുണ്ട്. തുണി പിങ്കിനെ പോലെയല്ല. വളരെ നേർത്ത് സുതാര്യമായത്. ദേഹത്ത് അണിഞ്ഞപ്പോഴാണ് അവൾക്കത് മനസിലായത്. ഇട്ടപ്പോൾ ഒരു സുഖമൊക്കെ തോന്നി.
ബാത്റൂമിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോൾ പ്രസാദ് എണീറ്റിരിക്കുന്നു. സത്യം പറഞ്ഞാ അവൾക്ക് ദേഷ്യവും ചമ്മലും ഒരുമിച്ചു വന്നു.
ബാത്റൂമിൽ കയറുന്നത് വരെ പുറം തിരിഞ്ഞു കിടന്ന മനുഷ്യനാണ്. ഇറങ്ങിയപ്പോ കണ്ണും മിഴിച്ചിരിക്കുന്നു.
“എടി.. അയാളെല്ലാം ഇതുപോലുള്ളതാണോ വാങ്ങിയത്..?”
അശ്വതിയെ കണ്ട് കണ്ണുകൾ മിഴിഞ്ഞു പോയ പ്രസാദ് വളരെ ദീർഘമായി ആകാംഷിച്ചു.
“ഉം..”
“കയ്യില്ലാത്തത്..?”
“അതെ..”
“അതെന്തിനാ..??”
“ആർക്കറിയാം., ഞാൻ കൊണ്ടു വന്നപ്പോ ഏട്ടൻ കാണാൻ കൂട്ടാക്കിയില്ലല്ലോ..”
“മ്മ്..”
“കൊള്ളാവോ ഇത്.?”
“നിനക്കെന്തിട്ടാലും ചേരും…”
ഉള്ളിലുള്ള സങ്കടം അടക്കി വച്ച് അവളോട് മിണ്ടാൻ ശ്രമിക്കുകയാണ് പ്രസാദ്.
“ആഹ.. ഇങ്ങനൊന്നും മുൻപ് പറഞ്ഞിരുന്നില്ലല്ലോ..”
“അതിനു ഞാൻ നിനക്ക് അധികമൊന്നും വാങ്ങി തന്നിട്ടില്ലല്ലോ..”
“അതൊന്നും സാരമില്ല.. എല്ലാം ഓരോരോ സമയത്തെ നടക്കു..”
“മ്മ്..”
“പിന്നെ ഏട്ടാ.. ഞാൻ പറഞ്ഞതിനെ കുറിച്ച് ആലോചിച്ചൊ..?”
അവളവന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.
“മ്മ്..”
“സമ്മതമാണോ..?”
അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ തിളക്കമാർന്ന ഒരാകാംഷയാണ് പ്രസാദ് കണ്ടത്. മനസിലുറപ്പിച്ചിരുന്ന തീരുമാനം പെട്ടെന്ന് ഉരുകിയത് പോലെ..
“ഏട്ടാ..”
“ഉം.. സമ്മതം…!!”
വിവശനായി മാറിയ പ്രസാദ് സമ്മതം പറഞ്ഞു.
ഒരുവേള അവളെ കാര്യങ്ങൾ ബോധിപ്പിച്ചു പിന്തിരിപ്പിക്കാനിരുന്ന പ്രസാദിന്, അവളുടെ ഭാവമാറ്റം കണ്ട് അതിന് കഴിഞ്ഞില്ല..!
തന്റെ പെണ്ണ് ഏറെ മാറിയിരിക്കുന്നു. അല്ലെങ്കിൽ എന്തിന്റെയോ മായ വലയത്തിനുള്ളിലാണ് അവളുള്ളത്. മാധവൻ കൂടോത്രം ചെയ്തതാണോ ഈശ്വരാ..!
അവന്റെ ചങ്ക് പിടയുന്നത് പോലെ തൊണ്ടക്കുഴി താണു പോയി.
“ഏട്ടാ ആലോചിച്ചിട്ടാണോ പറയുന്നേ..? അതോ..”
അവളവന്റെ അടുത്തിരുന്നു.
അശ്വതിയുടെ ഭാവമാറ്റം കാണാൻ അവന് കൂടുതൽ ആകാംഷ തോന്നി പോയി ആ നിമിഷം.
“ആലോചിച്ചു..”
“ഉറപ്പാണോ..?”
“ആ..”
അവളുടെ മുഖം വിടരുന്നത് കണ്മുന്നിലവൻ കണ്ടു.
എല്ലാത്തിനുമുപരി അവളുടെ ആവിശ്യമാണത്. അവളാണ് ഇങ്ങനൊരു കാര്യം ഇങ്ങോട്ട് പറഞ്ഞത്. പിന്തിരിപ്പിക്കുന്നതിലും നല്ലത് കൂടെ നിൽക്കുന്നതാണെന്ന വിഷമിപ്പിക്കുന്ന സത്യം ഉൾകൊള്ളാൻ ശ്രമിക്കുകയാണ് പ്രസാദ്.