“ഏട്ടാ.. കിടന്നില്ലേ..?”
“കിടന്നു..”
“ഉറങ്ങുവായിരുന്നോ..?”
“മ്മ്.., ഭക്ഷണം കൊടുത്തോ അയാൾക്ക്…?”
“ഇല്ല കൊടുത്തില്ല..!”
“ഇത്ര സമയമായിട്ടും..?”
“മാധവേട്ടന്റെ മുറിയിൽ എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞിരുന്നു പോയി..”
“എന്ത്..?”
“ആ.. എന്തൊക്കെയോ.. ഏട്ടൻ ഉറങ്ങിയോ നോക്കാൻ വന്നതാ..”
“ഇന്നും അയാൾടെ കൂടെയാണോ..?”
ഒരു വേള അവൾക്കെന്തു പറയണമെന്ന് കിട്ടിയില്ല. അവളോട് ഇങ്ങനെ ചോദിക്കുന്നത് തെറ്റാണെന്നൊരു ഭാവമായിരുന്നു അശ്വതിയുടെ മുഖത്ത്.
ആദ്യം അധികാരത്തോടെ ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിച്ച പ്രസാദിന് അവളുടെ മൗനം അവനെ ദൗർബല്യടുത്തിയത് പോലെ തോന്നി. ഇപ്പൊ താൻ മാത്രമല്ല അവൾക്ക് അവകാശി..!
അവന്റെ നോട്ടം അവളുടെ തള്ളി നിൽക്കുന്ന മുലകളിലേക്കും എത്തി. അവളുമത് ശ്രദ്ധിച്ചു.
പ്രസാദിന്റെ നെഞ്ചിടറുന്ന കാഴ്ച്ച..!
തല കുനിച്ചു നിൽക്കുകയാണ് അശ്വതി. ആ നിമിഷം അവനും അൽപം വല്ലായ്മ തോന്നിപ്പോയി.
“അച്ചൂ.. എന്തു പറ്റി..ഒന്നും മിണ്ടാത്തെ..?”
“ഒന്നുമില്ല..”
“സങ്കടമായോ ഞാൻ ചോദിച്ചത്..?”
“ഉം..!”
“സോറി..!!”
“സാരമില്ല..”
“ഇന്നും ചെയ്യണമെന്ന് പറഞ്ഞോ..?”
“ഹ്മ്..!”
നെടുവീർപ്പായിരുന്നു പ്രസാദിന്. ഇനി എന്ത് വാക്കുകൾക്കും ഈ സാഹചര്യങ്ങളെ മാറ്റാൻ കഴിയില്ലെന്ന നിസ്സഹായത.
“ഇങ്ങ് വാ ഇവിടെയിരിക്ക് കുറച്ചു നേരം..”
അവന്റെ അപേക്ഷ പോലെയുള്ള സ്വരം കേട്ട് അശ്വതി അവന്റെ അടുത്ത് ചെന്നിരുന്നു.
“സ്ഥിതി ഗതികളെല്ലാം എത്ര വേഗമാ മാറിപോയതല്ലേ..?”
“ഉം., ഏട്ടൻ ആലോചിച്ചിട്ട് തന്നെയല്ലേ സമ്മതിച്ചത്..”
“എന്ത്..?”
“ഞാൻ പറഞ്ഞതിനോട്..?”
“അതെ..”
“പിന്നെ ഇങ്ങനെ ചോദിക്കുമ്പോ എനിക്ക് സങ്കടാവുല്ലേ..?”
“വിഷമം കൊണ്ട് ചോദിച്ചു പോയതാ..”
“പിന്നെന്തിനാ സമ്മതിച്ചത്..?”
“ഏയ്..അത് വിട്, ബ്രാ ഇട്ടില്ലായിരുന്നോ നീ..?”
കാരണം അറിയാമെങ്കിലും അവളുടെ നിഴലിക്കുന്ന മുലക്കണ്ണുകളിൽ നോക്കിക്കൊണ്ടവൻ ചോദിച്ചു.
“അത്…”
“മ്മ്..നിങ്ങടെ സംസാരം അതായിരുന്നു അല്ലേ..?”
അവൻ ദയനീയമായി ചോദിച്ചു.
“സോ.. സോറി..!”
“ഇനി സോറിയുടെ ആവിശ്യമൊന്നുമില്ല അച്ചൂ.. സേഫ് ആയിട്ടല്ലേ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്നത്..?”
“ഉം..”
“നാളെ ഡോക്ടറെ കാണിച്ച് വാക്കർ കൂടാതെ നടക്കാറായോ ന്ന് ചോദിക്കണം.. എനിക്കിപ്പോ അധികം ബുദ്ധിമുട്ടൊന്നും തോന്നുന്നില്ല..”
സത്യം പറഞ്ഞാ അവൾക്കത് കേട്ട് അതിയായ വിഷമമായി. കരച്ചിൽ തോന്നിയ നിമിഷം.
“അങ്ങോട്ട് നീങ്ങി കിടക്ക്..”
“എന്തെടി..?”
“ഇവിടെ കിടക്കട്ടെ ഞാൻ..!”
“പോവണ്ടേ നിനക്ക് അങ്ങോട്ട്..?”
“കുറച്ച് വെയിറ്റ് ചെയ്യട്ടെ..”
അവളതും പറഞ്ഞ് പ്രസാദിന്റെ മുന്നിൽ ചെരിഞ്ഞു കിടന്നു. അവന് വല്ലാത്തൊരു ആശ്വാസമായിരുന്നു അവളുടെയാ നീക്കം. ഇടവേളകൾക്ക് ശേഷം അശ്വതിയുടെ മണവും ഇത്രയടുത്തുള്ള സാമീപ്യവും..!
ഒരു പക്ഷെ ഇതൊക്കെ നഷ്ടമായത് താനൊറ്റൊരുത്തൻ കാരണമാണെന്ന് ചിന്തിക്കുമ്പോൾ വീണ്ടും വീണ്ടും അവന്റെ മനസ്സ് നീറുകയാണ്. പക്ഷെ അവളുടെയീ നീക്കം ഒരു പാട് സന്തോഷം ഉണ്ടാക്കുന്നു.
ചുരുക്കി പറഞ്ഞാൽ സമ്മിശ്രമായ വികാരം..!
“എടി.. നീ ഇങ്ങനെ ഇവിടെ കിടക്കുന്നോ..?”
“മ്മ് കിടക്കാം..”
“അയാള് വിളിക്കില്ലേ..?”
“നോക്കാം., എന്തെങ്കിലും പറയാം..”
“അയാളെ പരിഗണിക്കുന്നതിനു ഞാൻ സമ്മതിച്ചതായി അറിയിക്കരുത് കേട്ട..!”
“ഇല്ല..”
സമയം നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അവളുടെ ചൂട് പിടിച്ച് പ്രസാദ് ഉറങ്ങുന്നത് വരെയും അവളനങ്ങിയില്ല. കണ്ണുകൾ തുറന്ന് കിടന്നു.
കുറച്ച് സമയം കൂടെ നീങ്ങിയപ്പോൾ പ്രസാദിന്റെ ഉറക്ക ശ്വാസം അശ്വതിയുടെ പിൻകഴുത്തിൽ തഴുകി തുടങ്ങി. അവൾ പതിയെ അവന്റെ കൈയ്യെടുത്തു മാറ്റി എണീറ്റു.
ഏട്ടൻ ഉറങ്ങിയെന്നു മനസ്സിലാക്കി ഒരു നെടുവീർപ്പോടെ മുടിയഴിച് മുറുക്കി കെട്ടി. കുറച്ച് നേരം അവിടെയിരുന്നു.
മക്കളും സുഖമായി ഉറങ്ങുകയാണ്. പതിയെ എണീറ്റ് അവരുടെ നീങ്ങികിടന്ന പുതപ്പ് ശെരിയാക്കി കൊടുത്തു.
വേറൊന്നും ചിന്തിച്ചില്ല വേഗം പുറത്തേക്ക് കടന്ന് വാതിലടച്ചു വച്ചു.