ഉദ്ധരിച്ചു നിന്ന മുലഞെട്ടുകൾ..!!!
“നീയിപ്പോ എന്റെ മുന്നിൽ വല്ലാതെ കഴപ്പിയാകുവാണല്ലോ ടി..?”
“ശെഹ്…”
“അല്ലേടി..?”
“ആവോ.. എനിക്കറിയില്ല…”
കിതപ്പോടെ അവൾ അവൾ ചുമൽ കൂച്ചി. ഒപ്പം മുലകളെ തിരിച്ചു കയറ്റി.
“നാണിക്കേണ്ട അങ്ങനെ തന്നെയാണ് നിന്നെ എനിക്ക് വേണ്ടത്..”
ചമ്മി ചിരിച്ചുകൊണ്ടവൾ മുഖം കുനിച്ചു. അയാൾ താടിയിൽ പിടിച്ച് ഉയർത്തുകേം ചെയ്തു.
“പെണ്ണായാൽ ഇങ്ങനെ കഴപ്പൊക്കെ വേണം..”
“ഞാൻ അങ്ങനെ ആയെന്ന് തോന്നിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അതിന്റെ മുഴുവൻ ക്രെഡിറ്റും മാധവേട്ടനാണ്..”
“അപ്പോ സമ്മതിച്ചോടി..?”
“എന്ത്..?”
“നീ കഴപ്പിയാണെന്നത്..?”
“ഉം..സമ്മതിച്ചു…!!”
“പതിവ്രതയായ കഴപ്പി..”
“അയ്യേ…!!”
“അങ്ങനെ വിളിക്കട്ടെടി നിന്നെ..?”
“ഇഷ്ട്ടാ അങ്ങനെ വിളിക്കാൻ..??”
“അതെ…”
“ഹാ.. വേറെന്തൊക്കെ വിളിക്കാൻ ഇഷ്ട്ടാ..? കേൾക്കട്ടെ..”
“കടിച്ചി.., കൂത്തിച്ചി…!!”
“അയ്യേ… അതൊക്കെ വൃത്തികേട് അല്ലേ.?”
“ഈ സമയം അങ്ങനെയൊക്കെ വിളിക്കാനല്ലേ സുഖം..??”
“ആവോ എനിക്കറിയില്ല..”
“അപ്പോ വിളിച്ചോട്ടെ..”
“മാധവേട്ടന്റെ ഇഷ്ടം..”
നാണത്തോടെയവൾ താഴെയിറങ്ങി നിന്നു.
“പ്രസാദേട്ടൻ കുളിച്ചു വന്നു കാണും.. ചെന്ന് നോക്കട്ടെ..”
“ഭാര്യകൂത്തിച്ചി..!”
“ശ്ഹ്.. ഒന്ന് പോ മാധവേട്ടാ…”
അവൾ അയാളുടെ കയ്യിൽ ഒന്ന് പിച്ചി നാണത്തോടെ നടക്കാനോങ്ങി.
“എടി ഇത് വേണ്ടേ..? അതോ ഞാൻ വെക്കട്ടെ..?”
അയാൾ ഷഡി കാണിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
“ഇപ്പൊ കയ്യില് വെക്ക്.. എന്നെ ഓർമിപ്പിച്ചാൽ മതി..”
“ഞാൻ കുളിക്കാൻ പോകുവാ.. വിടാൻ മുട്ടി ശരണമില്ല..”
“എങ്കി വച്ചോ..”
“എന്നാ ഇപ്പൊ ചുരത്തിയ നനവൊന്ന് തുടച്ചു താ.. കുറച്ചൂടെ മണം കിട്ടട്ടെ…”
“ശെഹ്.. ഒന്ന് പോ മാധവേട്ടാ…”
അവൾ നടക്കാൻ തുടങ്ങിയതും കയ്യിൽ പിടിച്ച് വലിച്ച് നിർത്തിച്ചു.
“ശോഹ്…”
“നൈറ്റി പൊക്കി പിടിക്കെടി..”
“ഹൊ. ഇങ്ങനെയുമുണ്ടോ പ്രാന്തൻ..!!”
നൈറ്റി പൊക്കി പിടിച്ചു കൊടുത്തു കൊണ്ടാണ് അവളുടെ സംസാരം. ഒപ്പം കാലുകളും അകത്തി കൊടുത്തു.
“ഹ..അ… ഹ്ഹ്…”
അവൾ ഇളകി തെറിച്ചു നിന്നു. പൂറ് ഒപ്പിയെടുത്തു കഴിഞ്ഞിരുന്നു മാധവൻ.
“ഇനി പൊക്കോ..”
“ങും., സമയമില്ലാത്തോണ്ടാ.. ഇല്ലേൽ ഞാൻ കളഞ്ഞു തന്നേനെ..”
അവളതും പറഞ്ഞ് ഇക്കിളിചിരിയോടെ ഓടി.
സമയം നീങ്ങവേ എല്ലാവരും ഭക്ഷണം കഴിച്ച് പോകാൻ റെഡിയായിരുന്നു. റൂമിൽ നിന്ന് വസ്ത്രം മാറുന്ന അശ്വതിയെ ഒരു തരം പേടിയോടെ നോക്കുകയാണ് പ്രസാദ്. അവള് കാണാതെ.
അശ്വതി ഇനിയൊരിക്കിലും പഴയത് പോലെയാവില്ല എന്ന് മനസ്സ് അടിവരയിടുന്ന സംസാരങ്ങളാണ് താൻ നേരത്തെ കേട്ടത്.
അവൾക്കിപ്പോ രണ്ട് ഭർത്താവൊന്നുമല്ല. തന്നെ മുൻനിർത്തി അയാളെ സേവിക്കുകയാണ്. ഇതിപ്പോ അവളുടെ നിസ്സഹായതയോ ദൗർബല്യമോ അല്ല. പകരം ആവിശ്യമായി മാറിയിരിക്കുകയാണ്. ശരീരം പൂർണമായും അയാൾക്ക് പണയം വച്ച് ജീവിതാഭിലാഷം നേടുന്നത് പോലെ.
കെട്ടിയത് ഞാനും കിട്ടുന്നത് അയാൾക്കും.
പ്രസാദിനെ അവന്റ മനസ്സ് അംഗീകരിപ്പിച്ചു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. അശ്വതി മാധവന്റെയാണെന്ന്..!
വീണ്ടും സമയം നീങ്ങവേ ഇളയ കൊച്ചിനെയും വസ്ത്രമുടുപ്പിച്ച് ചിന്നുമോളെയും ഒരുക്കി അവളും സാരിയുടുത്തു റെഡിയായി.
“ഏട്ടാ.. ഞാൻ മാധവേട്ടനെ നോക്കിയിട്ട് വരാം..”
തല കുലുക്കി സമ്മതിക്കുകയല്ലാതെ വേറെ മാർഗമില്ല പ്രസാദിന്. അവന്റെ മുഖത്തെ മ്ലാനതയും ഒരു നിമിഷം അവൾക്ക് കാണാനായില്ല..
“ചിന്നൂ.. അച്ഛന്റെ കൂടെയിരിക്ക്…”
കൊച്ചിന് നിർദേശം കൊടുത്ത് അവൾ വേഗത്തിൽ മാധവന്റെ റൂമിലെത്തി.
“മാധവേട്ടാ..പോകാം..”
റെഡിയായിട്ടും അവളെ കാത്തിരുന്ന മാധവന്റെ കാതുകളിൽ അവളുടെ ഇമ്പമാർന്ന സ്വരം ഒഴുകിയെത്തി.
“ഇങ്ങ് വാടി പെണ്ണേ…”
അടുത്തേക്കെത്തുവാൻ അവൾക്ക് ധൃതി തോന്നിപോയി. തുള്ളിച്ചാടിക്കൊണ്ട് അവൾ അയാളുടെ അടുത്തെത്തി.
“സുന്ദരിച്ചി.. കൈ പൊക്ക്…”
വേഗം തന്നെ അവൾ ഒന്നിനു പുറകെ മറ്റേ കയ്യും പൊക്കി വിരലുകൾ കൂട്ടിപിടിച്ചു നിന്നു.
രണ്ട് കക്ഷത്തിലും അയാൾ പെർഫ്യൂം ചീറ്റിച്ചു കൊടുത്തു.