എല്ലാവരും പുറത്ത് നിന്നാണ് ഫുഡ് കഴിച്ചത്. പ്രസാദ് കാറിലിരുന്നും കഴിച്ചു.
വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങവേ, ക്ഷീണം കാരണം അശ്വതി ഉറങ്ങിയിരുന്നു. കയ്യിൽ കൊച്ചിനെയും പിടിച്ച് പ്രസാദിന്റെ തോളിൽ ചാരിയിരുന്നു കൊണ്ട്.
മിററിലൂടെ നോക്കുമ്പോൾ മാധവന് ആ രംഗം വല്ലാത്ത ഉന്മാദമായി തോന്നി. പെണ്ണിന്റെ ഉറക്കം കളഞ്ഞതിന്റെ കാരണം താനാണല്ലോ എന്നോർത്ത്. ഇപ്പൊ അവൾ ഒന്നുമറിയാത്തത് പോലെ ഭർത്താവിന്റെ തോളിൽ ചാരിയിരുന്ന് ഉറങ്ങുന്നു.
ഹൊ.. എവിടെയെങ്കിലും അനുഭവിക്കാൻ കിട്ടുമോ ഇത്തരത്തിലുള്ള സുഖം..!!
വീടെത്തിയിട്ടും അശ്വതിക്ക് ഉറക്കക്ഷീണം മാറിയിട്ടില്ലായിരുന്നു. മാധവനും അത് മനസിലാക്കി.
വസ്ത്രം പോലും മാറാൻ നിൽക്കാതെ അവൾ റൂമിൽ വന്ന് കിടന്നു. മാധവൻ സ്വന്തം റൂമിലും പോയി. അവിടെ ഉറക്കം പോയിട്ട് മനസമാധാനം ഒട്ടുമില്ലാത്ത അവസ്ഥയിൽ പ്രസാദ് മാത്രം..!!
അശ്വതി എഴുന്നേൽക്കുവാൻ വൈകുന്നേരം നാല് മണിയായി. പ്രസാദേട്ടൻ ബാത്റൂമിലാണെന്നത് കണ്ട് അവൾ മെല്ലെ എണീറ്റിരിന്നു. തല കറങ്ങുന്നത് പോലെ തോന്നി.
റൂമിൽ നിന്ന് മാധവന്റെ ഉച്ചത്തിലുള്ള ഫോൺ സംസാരങ്ങൾ കേൾക്കുന്നുണ്ട്. അവളെണീറ്റ് പുറത്തേക്ക് വന്ന് മാധവന്റെ അടുത്തേക്ക് പോയി. ചിന്നുമോളും വാവയും ഹാളിൽ ഇരുന്ന് കളിക്കുന്നുണ്ട്
ക്ഷീണത്തിന്റെ ഉറക്കച്ചടവോടെ അടുത്തേക്ക് വന്ന അശ്വതിയെ അയാൾ ചേർത്തു പിടിച്ചുകൊണ്ട് ഫോൺ സംഭാഷണം മുഴുവനാക്കി കട്ട് ചെയ്തു.
“അച്ചൂ…”
ഒട്ടിനിന്നിരുന്ന അവൾ ക്ഷീണത്തോടെ മുഖമുയർത്തി അയാളെ നോക്കി.
“ഉറങ്ങി പോയി..!”
“സാരമില്ല..!! പാവം ന്റെ പെണ്ണ്… ഇന്ന് സുഖമായി ഉറങ്ങിക്കോ..”
“എന്തെ..?”
“എനിക്കൊന്ന് എറണാകുളം പോണം.. അർജെന്റ്..”
“ങേ.. അപ്പോ പോകുവാണോ..?”
“ആടി..”
“ശോഹ്..” അവൾ പരിഭവിച്ചു.
“പെണ്ണേ.. ഇങ്ങനെയുള്ള സമയമേ നിനക്ക് റസ്റ്റ് കിട്ടുള്ളു..”
പറഞ്ഞതിന്റെ അർത്ഥം മനസിലായ അവളുടെ ചുണ്ടിലൊരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു.
“രാത്രി എത്തുമോ..?”
“പോടി.. എറണാകുളം പോയിട്ട് രാത്രി എത്താൻ ഒക്കുമോ..?”
“ങും..”
കെറുവിച്ചു കൊണ്ട് അവളയാളെ കെട്ടിപിടിച്ചു നിന്നു.
“എടി ചിന്നുമോളുണ്ട് ഹാളിൽ..”
“ഇങ്ങോട്ട് വരുവൊന്നുമില്ല..”
അവളൊന്നൂടെ അമർന്നു.
പുഞ്ചിരിയോടെ മാധവൻ അവളുടെ സാരിക്കിടയിലൂടെ വയറിൽ തടവി. അവളും അങ്ങനെയെന്തെങ്കിലും നീക്കം പ്രതീക്ഷിച്ചു നിൽക്കുവാരുന്നു. കാരണം മാധവേട്ടന്റെ വിരൽ ചലനങ്ങൾ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് പോകാൻ പാടില്ലെന്ന ആഗ്രഹം ശക്തമായി കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. മാധവേട്ടൻ ഇങ്ങനെ എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ ചെയ്യുന്നത് ഫീല് ചെയ്യാൻ വല്ലാത്തൊരു സുഖം..!!
സമയം നീങ്ങവേ ഏഴു മണി കഴിയുമ്പോൾ മാധവന്റെ കാറ് ഗേറ്റ് കടന്നു പോവുന്നത് മതിലിന്റെ മറവിൽ നിന്നും രണ്ട് കണ്ണുകൾ കാണുന്നുണ്ട്. അയാളെ യാത്രയായാക്കാൻ വന്ന അശ്വതിയെയും ഇറയത്തു കാണുന്നുണ്ട്.
കുളി കഴിഞ്ഞുള്ള വേഷം പാവാടയും ബനിയനും..!
സമയമൊരു അര മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞതേയുള്ളു കോളിങ് ബെൽ ശബ്ദം കേട്ട് അവളതിയായി സന്തോഷിച്ചു. അല്ലെങ്കിലും തന്നെയിങ്ങനെ പുതു വസ്ത്രത്തിൽ കണ്ടിട്ട് മാധവേട്ടന് അങ്ങനെയങ്ങു പോകാൻ കഴിയില്ലെന്ന ചിന്തയുടെ ചിരിയിൽ, ധൃതിയോടെ അവൾ വാതിൽ തുറക്കാൻ നടന്നു.
വാതിൽ തുറന്നതും ചുവന്നു കലങ്ങിയ തുറിച്ച കണ്ണുകൾ..!!!
ലോറെൻസ്…!!!
തൊട്ടു മുന്നിലായി നിൽക്കുന്നു. അശ്വതിയുടെ ഹൃദയം നടുങ്ങിപ്പോയി.
“മാധവേട്ടൻ ഇവിടെ ഇല്ല…”
തറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവൾ വാതിലടക്കാൻ ഓങ്ങിയതും ലോറെൻസ് അത് തടഞ്ഞു വച്ച് പകയോടെ നോക്കുകയാണ്.
“അറിയാമെടി…!!”
അവൾ തീർത്തും ഞെട്ടി.
“നിങ്ങളിവിടുന്ന് പോ…”
അവൾ വീണ്ടും ബലമായി വാതിൽ തള്ളാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ അതിലും ബലമായി ലോറെൻസ് തള്ളി.
നില തെറ്റിയിപ്പോയ അശ്വതി പിറകോട്ടു തെന്നി കുണ്ടിഭാഗം കുത്തി വീണു പോയി.
“ഹ…ആാാ…!!”
നിലവിളിയോട് കൂടി അവളുടെ കാലുകൾ ഉയർന്നതും പാവാടയിടുക്കിൽ നഗ്നമായ തുടകൾ കണ്ട്, വിറളി പിടിച്ചത് പോലെ അവൻ നാവ് നുണഞ്ഞു കൊണ്ട് കയറി വന്നു.