വായനക്കാർക്ക് ഓരോ രംഗവും നേരിട്ട് കാണുന്ന അനുഭവം ഉണ്ടാകണം എന്നതുകൊണ്ട് തന്നെ വളരെ വിശദമായി മാത്രമേ ഈ കഥ എഴുതുകയുള്ളൂ. സ്ലോ പേസിൽ ആയിരിക്കും കഥ മുന്നോട്ട് പോകുക. അമൃതയുടെ ഉള്ളിലെ പഴയ രഹസ്യങ്ങളും അർജുന്റെ ആൺകരുത്തും തമ്മിലുള്ള ആ പോരാട്ടം നമുക്ക് കാണാം.
അപ്പൊ നമുക്ക് തുടങ്ങാം…….
അധ്യായം ഒന്ന് :
മെൽബണിലെ ആ ചെറിയ വാടകവീട്ടിന്റെ അടുക്കളയിൽ അമൃത ചായ കപ്പുകൾ കഴുകിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. ജനലിന് പുറത്ത് വൈകുന്നേരം മങ്ങിയ വെളിച്ചം. കേരളം അവളുടെ മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു—തൃശ്ശൂരിലെ വീട്ടുമുറ്റം, അമ്മയുടെ ശബ്ദം, മഴയുടെ മണവും ഒക്കെ.
“അമ്മൂ…”
വിനയന്റെ ശബ്ദം സാധാരണത്തേക്കാൾ അല്പം ക്ഷീണിച്ചതായി അവൾക്ക് തോന്നി.
“എന്താ?”
അവൾ തിരിഞ്ഞുനോക്കി.
“ഇന്ന് അർജുൻ വിളിച്ചിരുന്നു.”
അമൃത നിമിഷം നിന്നു. അർജുൻ—വിനയന്റെ കൂട്ടുകാരൻ, തന്റെയും. നാട്ടിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന സമയത്ത് അവൻ പല തവണ വീട്ടിൽ വരുമായിരുന്നു, നല്ല ഒരു സുഹൃത്ത്. എന്തും പറയാം അവന്റെ അടുത്ത്, നാട്ടിൽ നല്ല ബന്ധങ്ങൾ ഉള്ളവൻ. പണം, സ്വാധീനം, എല്ലാം.
“വീണ്ടും കേരളത്തെ കുറിച്ചാണോ?” അവൾ ചോദിച്ചു.
“അതേ. മടങ്ങി settle ചെയ്യാനുള്ള കാര്യം. അവൻ… സഹായിക്കാമെന്ന് പറഞ്ഞു.”
അമൃതയുടെ കണ്ണുകളിൽ പ്രതീക്ഷ മിന്നി.
“എങ്ങനെയാ? നമ്മളെല്ലാം, വിസ, ടിക്കറ്റുകൾ, വീട്ടുകാര്യം… ഇത്രയും ചെലവ്…”
വിനയൻ കസേരയിൽ ഇരുന്നു, കൈകൾ തമ്മിൽ കൂട്ടി.
“അവൻ ഫണ്ടിങ് മുഴുവനായും നോക്കാമെന്നു പറഞ്ഞു. ടിക്കറ്റുകൾ, തൃശ്ശൂരിൽ വീടെടുക്കാനുള്ള അഡ്വാൻസ്, എല്ലാം.”
അമ്മൂസ്: “എന്തിന്?”
അമൃതയുടെ ശബ്ദം പെട്ടെന്ന് കടുപ്പമായി. വിനയൻ മിണ്ടാതിരുന്നു. ആ നിശബ്ദത തന്നെ അവൾക്ക് മതിയായിരുന്നു കാര്യങ്ങൾ മനസിലാക്കാൻ.
“വിനു… എന്താ അവൻ പറഞ്ഞത്?”
ഇപ്പോൾ അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ പേടിയുണ്ടായിരുന്നു.
“അമ്മൂ… ദേഷ്യപ്പെടരുത്.”
അവൻ തല ഉയർത്തിയില്ല.
“അവന്… നിന്നോട് ഒരു… വ്യക്തിപരമായ ആഗ്രഹമുണ്ട്.”
“എന്ത്?”
അമൃതയുടെ മുഖം വെളുത്തു.
“അവൻ പറഞ്ഞു… നീ സമ്മതിച്ചാൽ… നമ്മുടെ ജീവിതം മുഴുവൻ സെറ്റാകും.”
അവൾ മുന്നോട്ട് വന്നു.
അമ്മൂസ്: “നീ എന്താ പറയുന്നത്? എന്നെ ഒരു വില്പന ചരക്ക് ആക്കാൻ ആണോ ?”
“അല്ല… അങ്ങനെ അല്ല…”
വിനയൻ വാക്കുകൾ തിരയുകയായിരുന്നു, (വില്പന ചരക്ക്… ചരക്ക്… ആ വാക്കുകൾ അവനിൽ വല്ലാത്തൊരു വികാരം ഉണ്ടാക്കി, അർജുനും ഈ വാക്ക് അമ്മൂസിനെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞിരുന്നു, അർജുൻ അത് പറഞ്ഞപോലെ, തന്റെ എല്ലാമെല്ലാമായ അമ്മൂസും അത് പറഞ്ഞപ്പോളും ഒരേ ഒരു വികാരം, പാന്റിന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു അനക്കം, പക്ഷെ അവൻ അത് പുറത്തു കാണിക്കാതെ ഇരുന്നു)
“നമ്മൾ ഇപ്പോൾ എവിടെയാണെന്ന് നോക്ക്. കടങ്ങൾ, ജോലിയില്ലായ്മ, കുഞ്ഞിന്റെ ഭാവി…”
അമ്മൂസ്: അത് കൊണ്ടു എന്നെ…?”
അമൃതയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.
അമ്മൂസ്: “ഞാൻ നിന്റെ ഭാര്യയാണ്, വിനു. ഒരു നമ്പറോ ഒരു ഓഫറോ അല്ല.”
“എനിക്ക് അറിയാം.”
അവൻ അവളുടെ കൈ പിടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
“എനിക്ക് ഇഷ്ടമില്ല. പക്ഷേ… ഞാൻ… ഇപ്പോളത്തെ നമ്മുടെ സാഹചര്യം.. മാത്രവുമല്ല നിന്നെ എനിക്ക് ഇപ്പോൾ.. എനിക്ക്… നിന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾ എനിക്ക് പൂർത്തി ആക്കാൻ പറ്റുന്നില്ലല്ലോ.. . നീ സന്തോഷത്തോടെ, സുരക്ഷിതമായി ഇരിക്കണം എന്നതേ എനിക്ക് വേണ്ടൂ.” അവന് വാക്കുകൾ കിട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.
അമൃത കൈ പിൻവലിച്ചു.
അമ്മൂസ്: “നിന്റെ സന്തോഷം ഇങ്ങനെ ആയിരുന്നോ? ഞാൻ മറ്റൊരാളുടെ ആഗ്രഹം തീർക്കുന്ന ഒരാളാവുക?”
അടുക്കളയിൽ വീണ്ടും നിശബ്ദത. അകത്തെ മുറിയിൽ അവരുടെ മകൾ കളിക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു. അമൃത ആ ശബ്ദത്തിലേക്ക് നോക്കി.
അമ്മൂസ്: “ഞാൻ ഇതിന് സമ്മതിക്കില്ല, വിനു. ഒരിക്കലും.”