വികാരങ്ങളുടെ ആ മൂർധന്യാവസ്ഥയിൽ, നിതീഷ് അവളെ പറന്നടിക്കുന്ന ആ വേളയിലാണ് ദൂരെ ആ നിഴൽവട്ടം കണ്ടത്. അവൾ പെട്ടെന്ന് അവനെ തട്ടിമാറ്റി. പരിഭ്രമത്തോടെ ഡ്രസ്സെല്ലാം വാരിവലിച്ച് ധരിക്കുമ്പോൾ രണ്ടുപേരുടെയും ശരീരം വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഇരുട്ടിലേക്ക് കണ്ണുനട്ട അവർ കണ്ടത് പ്രസാദ് സാറിനെയാണ്!
സിഗരറ്റ് വലിക്കാൻ വേണ്ടി അങ്ങോട്ട് വന്നതായിരുന്നു അദ്ദേഹം. പക്ഷേ, അവിടെ കണ്ട കാഴ്ചയിൽ ഒരു നിമിഷം തറഞ്ഞുനിന്ന സാർ, ഒന്നും മിണ്ടാതെ വേഗം അവിടെ നിന്ന് മറഞ്ഞു. അദ്ദേഹം എല്ലാം കണ്ടു എന്നത് ആ നോട്ടത്തിൽ നിന്ന് ഉറപ്പായിരുന്നു. എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ രണ്ടുപേരും ശ്വാസമടക്കി നിന്നു.
im4
പതിയെ ക്ലാസ്സിലേക്ക് പോകാൻ ഒരുങ്ങിയപ്പോഴാണ് നിതീഷിന്റെ തനിനിറം പുറത്തുവന്നത്. ഉത്തരവാദിത്തങ്ങളിൽ നിന്ന് ഒളിച്ചോടുന്ന ഭീരുവിനെപ്പോലെ അവൻ തന്റെ ബാഗുമെടുത്ത് അവിടെ നിന്ന് മുങ്ങാനുള്ള പ്ലാനിലായിരുന്നു. “നാളെ കാണാം” എന്ന് മാത്രം പറഞ്ഞ് അവൻ സ്റ്റെയർ ഇറങ്ങി ഓടി. അവളിലെ ആദ്യത്തെ കലാപം അവിടെയാണ് തുടങ്ങുന്നത്. ചതിക്കപ്പെട്ടവളെപ്പോലെ അവൾ അവിടെ അല്പനേരം നിന്നു. പക്ഷേ, തകർന്നുപോകുന്നതിന് പകരം അവളിലെ തന്റേടിയായ പെണ്ണ് ഉണരുകയായിരുന്നു. അവൾ നേരെ നടന്നത് പ്രസാദ് സാറിന്റെ ക്യാബിനിലേക്കായിരുന്നു. സാർ അവിടെ കമ്പ്യൂട്ടറിൽ എന്തോ നോക്കുകയാണ്. വന്നത് അമൃതയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയിട്ടും അതിൽ നിന്ന് കണ്ണെടുക്കാതെ തന്നെ അയാൾ അവളോട് ഇരിക്കാൻ പറഞ്ഞു. ക്യാബിനിലെ നിശബ്ദത അവളെ ശ്വാസം മുട്ടിച്ചു. പെട്ടെന്ന്, ഒന്നും മിണ്ടാതെ അദ്ദേഹം മോണിറ്റർ സ്ക്രീൻ അവൾക്ക് നേരെ തിരിച്ചു.
അമൃത ഞെട്ടിത്തരിച്ചുപോയി! അതിൽ ഒരു വീഡിയോ പ്ലേ ചെയ്യുകയായിരുന്നു. സിസിടിവി ദൃശ്യങ്ങൾ പോലെ തോന്നിക്കുന്ന ആ വീഡിയോയിൽ നിതീഷും മറ്റൊരു പെണ്ണും കൂടെ ചുംബിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. വെറുമൊരു ചുംബനമല്ല, കളിയിൽ ഏർപ്പെടാനുള്ള എല്ലാ തയ്യാറെടുപ്പുകളും അതിൽ വ്യക്തമായിരുന്നു. നിമിഷങ്ങൾക്കകം സാർ ആ വീഡിയോ ക്ലോസ് ചെയ്തു. എന്നിട്ട് തന്റെ കസേരയിൽ പിന്നിലേക്ക് ആഞ്ഞിരുന്ന്, കത്തുന്ന കണ്ണുകളോടെ അവളെ നോക്കി.
പ്രസാദ്: (ഗൗരവത്തിൽ) “അമൃതേ, ഒരു കാര്യം താൻ മനസ്സിലാക്കണം… ഇവനിത് പുതിയ കാര്യമല്ല. കഴിഞ്ഞ കുറച്ചു നാളുകൾ ആയിട്ട് പല പെൺകുട്ടികളുമായി പലയിടത്തും വെച്ച് ഞാൻ ഇവനെ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. അവനെ സംബന്ധിച്ച് ഇതൊരു വിനോദം മാത്രമാണ്. അതുകൊണ്ട് അവന്റെ കാര്യമോർത്ത് എനിക്ക് വേവലാതിയില്ല. പക്ഷേ, നിന്റെ കാര്യം അങ്ങനെയല്ല. അതോർക്കുമ്പോഴാണ് എനിക്ക് കഷ്ടം തോന്നുന്നത്.”
അമൃത: (തല താഴ്ത്തി) “അത് സാർ… ഞാൻ…
പ്രസാദ്: ഞാൻ പറയുന്നത് മുഴുവൻ കേൾക്ക്. നിനക്ക് പഠിക്കേണ്ടേ? നല്ല മാർക്ക് വാങ്ങാനും ഉയർന്ന നിലയിൽ എത്താനും കഴിവും കാലിബറുമുള്ള കുട്ടിയാണ് നീ. നിന്റെ ഭാവി കളയാൻ പാടുണ്ടോ? നിലവിൽ ഇത് ഞാൻ വലിയൊരു പ്രശ്നമാക്കാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നില്ല. നിന്റെ വീട്ടിൽ അറിയിച്ചാൽ അത് നിന്റെ പഠനത്തെയും സമാധാനത്തെയും ബാധിക്കുമെന്ന് എനിക്കറിയാം.
അമൃത: സാർ ഇത് ആരോടും പറയരുത്, ഇനിയൊരിക്കലും ഇങ്ങനെ ഉണ്ടാവില്ല…
പ്രസാദ്: “വാക്കുകൾ കൊണ്ട് കാര്യമില്ല അമൃതേ, പ്രവർത്തിയിലാണ് വേണ്ടത്. പക്ഷേ, നീ ഇനിയും ഇതുമായി മുന്നോട്ട് പോകാനാണ് നിന്റെ പ്ലാനെങ്കിൽ എനിക്ക് കുറച്ച് ഗൗരവമായി തന്നെ ആലോചിക്കേണ്ടി വരും. എന്റെ മുന്നിൽ പഠിച്ചു വളരുന്ന ഒരു കുട്ടി സ്വന്തം ജീവിതം നശിപ്പിക്കുന്നത് നോക്കി നിൽക്കാൻ എനിക്കാവില്ല. അതുകൊണ്ട് തീരുമാനം നിന്റേതാണ്.”
അമൃത: “എനിക്ക് മനസ്സിലായി സാർ. എനിക്കൊരു തെറ്റ് പറ്റി. സാർ പറഞ്ഞത് ശരിയാണ്, എന്റെ ശ്രദ്ധ പഠനത്തിലായിരിക്കണം. ഇനി ഇങ്ങനെയൊരു പരാതി സാറിന് കേൾക്കേണ്ടി വരില്ല.”
പ്രസാദ്: “അതാണ് എനിക്ക് കേൾക്കേണ്ടത്. ആ ആത്മവിശ്വാസം നിന്റെ റിസൾട്ടിലും എനിക്ക് കാണണം. ഇപ്പോൾ പോയി പഠിക്കാൻ നോക്ക്.”