”ചേച്ചി… എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം… അന്ന് രാത്രി ഞാൻ…” അക്കുവിന്റെ വാക്കുകൾ പൂർത്തിയാക്കാൻ അവൾ അനുവദിച്ചില്ല.
അവൾ തന്റെ വിരലുകൾ അവന്റെ മുടിയിഴകളിലൂടെ പതുക്കെ ചലിപ്പിച്ചു. “സാരമില്ലെടാ… ഞാൻ അന്ന് നിന്നെ തല്ലിയതും അല്പം കൂടിപ്പോയി. ഞാനും നിന്നോട് അത്രയും ദേഷ്യം കാണിക്കേണ്ടായിരുന്നു,” അവൾ മൃദുവായി പറഞ്ഞു.
ഒരു മാപ്പുപറച്ചിൽ എന്നോണം അക്കു അവളുടെ നെറുകയിൽ അർപ്പിച്ചു ഒരു ചുംബനം. അത് പതുക്കെ അവരുടെ അധരങ്ങളിലേക്ക് പടർന്നു…
ആ അടച്ചിട്ട മുറിയിലെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ, ബെഡിന്റെ ഒരു വശത്തേക്ക് ചരിഞ്ഞു കിടന്നുകൊണ്ട് അവർ പരസ്പരം നോക്കി. അച്ചുവിന്റെ കണ്ണുകളിൽ ലജ്ജയും പ്രണയവും മാറിമാറി നിഴലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ കവിളിലെ ചുവപ്പ് അപ്പോഴും മാറിയിരുന്നില്ല.
”എടാ… നിനക്ക് ശരിക്കും ഭ്രാന്താണ്. ദേവേട്ടന്റെ മുന്നിൽ വെച്ച് നീ എന്നെക്കൊണ്ട് എന്തൊക്കെയാ ചെയ്യിപ്പിച്ചത്…” അച്ചു അവന്റെ മൂക്കിൽ പതുക്കെ നുള്ളിക്കൊണ്ട് പരിഭവം പറഞ്ഞു.
അക്കു അവളുടെ കൈകൾ പിടിച്ചെടുത്ത് തന്റെ ചുണ്ടോട് ചേർത്തു. “ഞാനാണോ ചെയ്യിപ്പിച്ചത്? ചേച്ചിയല്ലേ എന്നെ ഓടിവന്ന് പിടിച്ചു ചുംബിച്ചത്?” അവൻ കള്ളച്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചപ്പോൾ അച്ചു നാണം കൊണ്ട് അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് മുഖമൊളിപ്പിച്ചു. ആ ചിരിക്കിടയിൽ അവൻ അവളുടെ കാതോരം ചുണ്ടുകൾ ചേർത്ത് മൃദുവായി ഒന്ന് കടിച്ചു.
അച്ചു ഒരു ചെറിയ മൂളലോടെ അവനെ തള്ളിമാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചു. “അയ്യേ… വിടടാ… ദേവേട്ടൻ പുറത്തുണ്ട്. അദ്ദേഹം എന്ത് വിചാരിക്കും?”
”ദേവേട്ടന് നമ്മളെ അറിയുന്നതല്ലേ ചേച്ചി… നമ്മൾ തമ്മിലുള്ള പിണക്കം മാറിയതിലും,, നമ്മൾ ഇങ്ങനെ സ്നേഹിക്കുന്നതിലും അദ്ദേഹത്തിനാവും ഏറ്റവും സന്തോഷം,” അക്കു അവളുടെ കഴുത്തിന്റെ വശങ്ങളിൽ ചുംബനങ്ങൾ അർപ്പിച്ചുകൊണ്ട് മന്ത്രിച്ചു. അവന്റെ ഓരോ സ്പർശനത്തിലും അച്ചുവിന്റെ ഉള്ളിൽ ആ പഴയ പ്രണയലഹരി ഉണർന്നു തുടങ്ങിയിരുന്നു.
അവൾ പതുക്കെ മുഖമുയർത്തി അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. “ഇനി മേലാൽ എന്നോട് ചോദിക്കാതെ അങ്ങനെയൊന്നും ചെയ്യരുത് കേട്ടോ… അന്ന് കാറിൽ വെച്ച് നീ കാണിച്ചത്… ശരിക്കും എനിക്ക് പേടിയായിപ്പോയി.”
അക്കുവിന്റെ മുഖം ഒന്ന് വാടി. അവൻ അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ വിരൽ വെച്ചു. “സാരമില്ല ചേച്ചി… ആ രാത്രി നമുക്ക് മറന്നേക്കാം. ഇനി ഒരിക്കലും ഞാൻ ചേച്ചിയെ വിഷമിപ്പിക്കില്ല.” അവൻ പതുക്കെ അവളുടെ കീഴ്ച്ചുണ്ടിൽ ഒന്ന് ഉരസി. ആ സ്പർശനത്തിൽ അച്ചുവിന്റെ കണ്ണുകൾ പാതി അടഞ്ഞുപോയി. അവൾ അവനെ തടഞ്ഞില്ല; പകരം അവന്റെ മുടിയിഴകളിൽ വിരലുകൾ കോർത്തു പിടിച്ചു.
പിന്നീട് അവർ പഴയ പല കാര്യങ്ങളും സംസാരിച്ചു. കുട്ടിക്കാലത്തെ കുസൃതികളും, ആദ്യമായി അക്കുവിന് അച്ചുവിനോട് തോന്നിയ ആ ആകർഷണവും എല്ലാം അവർക്കിടയിൽ കഥകളായി നിറഞ്ഞു. ഓരോ ഓർമ്മകൾ പങ്കുവെക്കുമ്പോഴും അക്കു അവളുടെ ചുണ്ടുകളിലും കവിളുകളിലും ചെറിയ മുത്തങ്ങൾ നൽകിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
അച്ചു ഇടയ്ക്ക് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവനെ തടയും, “മതിയെടാ… കവിൾ നീറുന്നു!” പക്ഷേ അവൻ വിട്ടില്ല. അവളുടെ ചുണ്ടുകളിലെ ആ ചുവപ്പ് മായാതെ അവൻ വീണ്ടും വീണ്ടും അവിടെ ചുംബനങ്ങൾ പൊതിഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു… ആ കൊച്ചു വർത്തമാനങ്ങൾക്കിടയിൽ അവരുടെ ഇടയിലെ പഴയ പിണക്കത്തിന്റെ ഒരംശം പോലും ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നില്ല.
അച്ചുവിന്റെ ഉടൽ അവൻ്റെ ചൂടിലേക്ക് പതുക്കെ അലിഞ്ഞു ചേർന്നു. അവൾ അവൻ്റെ നെഞ്ചിൽ വിരലുകൾ കൊണ്ട് ചിത്രം വരച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു, “ഇനി നീ പോവില്ലല്ലോ അല്ലേ?”
അക്കു അവളെ ഒന്നുകൂടി തന്നിലേക്ക് ചേർത്തുപിടിച്ചു, അവളുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു നീണ്ട ചുംബനം കൂടെ നൽകി. “ഇല്ല ചേച്ചി… ഇനി എങ്ങോട്ടും പോകുന്നില്ല. ചേച്ചിക്ക് എന്നെ മടുക്കുന്നത് വരെ ഞാൻ ഇവിടെത്തന്നെ കാണും.”
മുറിയിൽ പ്രണയവും കൊച്ചു വർത്തമാനങ്ങളും നിറഞ്ഞു നിൽക്കെയാണ് അപ്രതീക്ഷിതമായി ദേവേട്ടൻ അങ്ങോട്ടേക്ക് കടന്നുവന്നത്. വാതിൽ തുറക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടതും അച്ചു ഞെട്ടിപ്പോയി. തന്നെ പൊതിഞ്ഞുപിടിച്ചിരുന്ന അക്കുവിനെ ലജ്ജയോടെ അവൾ തള്ളിമാറ്റി എഴുന്നേൽക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.