”അയ്യോ… ദേവേട്ടൻ!” അവൾ പിറുപിറുത്തു.
എന്നാൽ അക്കു അവളെ വിടാൻ തയ്യാറായിരുന്നില്ല. അവൻ അവളുടെ ഇടുപ്പിലൂടെ കൈകൾ മുറുക്കി ചുറ്റി, എഴുന്നേൽക്കാൻ സമ്മതിക്കാതെ അവളെ വീണ്ടും തന്നോട് ചേർത്ത് ബെഡിലേക്ക് കിടത്തി.
”നീയിത് എന്ത് കാണിക്കുവാടാ… വിടടാ…” അച്ചു പരിഭ്രമത്തോടെ മുറുമുറുത്തു എങ്കിലും അക്കു ഒരു കുസൃതിച്ചിരിയോടെ അവളെ തടഞ്ഞുനിർത്തി…
ദേവേട്ടൻ പതുക്കെ നടന്ന് ബെഡിന്റെ മറുവശത്ത് വന്നിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖത്ത് യാതൊരു ദേഷ്യവുമില്ലായിരുന്നു, പകരം മക്കളെ നോക്കുന്ന ഒരു അച്ഛന്റെയോ ജ്യേഷ്ഠന്റെയോ വാത്സല്യം മാത്രം. അദ്ദേഹം പതുക്കെ ബെഡിൽ അവരുടെ അരികിലായി ചരിഞ്ഞു കിടന്നു. ഇപ്പോൾ ദേവേട്ടനും അക്കുവിനും നടുവിൽ പെട്ടുപോയ അച്ചു നാണം കൊണ്ട് ആകെ വിയർത്തു. അവൾ തന്റെ കണ്ണുകൾ ഇറുക്കി പൂട്ടി, ബെഡ്ഷീറ്റിൽ വിരലുകൾ ആഴ്ത്തി.
അക്കു അവളുടെ കഴുത്തിലും ചെവിയിലും മാറി മാറി ചെറിയ ചുംബനങ്ങൾ അർപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ദേവേട്ടനെ നോക്കി. “ദേവേട്ടാ… ചേച്ചിയുടെ പിണക്കം ഒക്കെ മാറി. എന്നോട് ക്ഷമിച്ചു കേട്ടോ!” അവൻ വലിയൊരു വിജയം നേടിയ സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു.
ദേവേട്ടൻ വാത്സല്യത്തോടെ അച്ചുവിന്റെ നെറുകയിൽ തലോടി. അവളുടെ മുടിയിഴകൾ മാടിയൊതുക്കിയ ശേഷം അദ്ദേഹം അവളുടെ നെറ്റിയിൽ മൃദുവായി ഒന്ന് ചുംബിച്ചു. ” അല്ലെങ്കിലും നമ്മുടെ അച്ചുവിന് നിന്നോട് അധികനേരം പിണങ്ങി നിൽക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് എനിക്ക് അറിയാമായിരുന്നു,” അദ്ദേഹം ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
പിന്നീട് ദേവേട്ടൻ അവളെ ഒന്നു കളിയാക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. “എന്താ അച്ചു… ഇപ്പോൾ നിന്റെ സ്വന്തം അനിയന്റെ കൂടെ ഇത്ര ചേർന്ന് കിടക്കാൻ നിനക്ക് നാണം ഒന്നും തോന്നുന്നില്ലേ?”
അതുകേട്ടതും അച്ചുവിന്റെ മുഖം തക്കാളി പോലെ ചുവന്നു. “ദേവേട്ടാ… നിങ്ങളും കൂടി തുടങ്ങല്ലേ…” അവൾ കള്ള പരിഭവം അഭിനയിച്ച് ചിണുങ്ങാൻ തുടങ്ങി. തന്റെ ഇടുപ്പിൽ മുറുകിക്കിടക്കുന്ന അക്കുവിന്റെ കൈകളെ അവൾ ബലം പ്രയോഗിച്ച് പറിച്ചുമാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
പക്ഷേ അക്കു വിട്ടില്ല. അവൻ അവളുടെ കഴുത്തിന്റെ വശങ്ങളിലും കവിളിലും വീണ്ടും വീണ്ടും ചുംബനങ്ങൾ പൊതിഞ്ഞപ്പോൾ, അച്ചുവിന്റെ ഉടൽ ഒരു വിറയലോടെ പിടഞ്ഞു. നാണവും ലഹരിയും കലർന്ന ആ നിമിഷങ്ങളിൽ, തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട രണ്ട് പുരുഷന്മാർക്കിടയിൽ ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയെപ്പോലെ അവൾ ഒതുങ്ങിക്കൂടി. ആ മുറിക്കുള്ളിൽ ഇപ്പോൾ പിണക്കങ്ങളോ സങ്കടങ്ങളോ ഇല്ലായിരുന്നു; പകരം സ്നേഹത്തിന്റെ വറ്റാത്ത നീരുറവ മാത്രം ഒഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു…
ആ രാത്രി അവരുടെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും സങ്കീർണ്ണവും എന്നാൽ മനോഹരവുമായ ഒരു സന്ധിയായിരുന്നു. ഒരു വശത്ത് ദേവേട്ടന്റെ വാത്സല്യപൂർണ്ണമായ സാന്നിധ്യം, മറുവശത്ത് അക്കുവിന്റെ അടങ്ങാത്ത പ്രണയവും കുസൃതിയും. നാണം കൊണ്ട് വിറയ്ക്കുന്ന അച്ചുവിനെ അവർ രണ്ടുപേരും ചേർന്ന് സ്നേഹം കൊണ്ട് മൂടുകയായിരുന്നു.
ദേവേട്ടൻ തന്റെ കൈകൾ അച്ചുവിന്റെ തോളിലൂടെ ഇട്ട് അവളെ അല്പം കൂടി തന്നിലേക്ക് ചേർത്തു കിടത്തി. “ഇന്ന് ഇനി അക്കു എങ്ങോട്ടും പോകുന്നില്ല. ഈ രാത്രി നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് ഇവിടെ കിടക്കാം,” അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വരം അത്രമേൽ ശാന്തമായിരുന്നു.
അക്കു അവളുടെ ഇടുപ്പിലെ പിടുത്തം വിടാതെ തന്നെ അവളുടെ വയറിലൂടെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് ഇക്കിളിപ്പെടുത്താൻ തുടങ്ങി. “കേട്ടല്ലോ ചേച്ചി… ദേവേട്ടൻ പറഞ്ഞത്. അതുകൊണ്ട് ഇനി എന്നെ തള്ളിമാറ്റാൻ നോക്കണ്ട!”
അച്ചുവിന്റെ ഉടൽ ആ ഇക്കിളിയിൽ ഒന്നുകൂടി പിടഞ്ഞു. അവൾ ദേവേട്ടന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് മുഖം ഒളിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു, “രണ്ടാളും കൂടി എന്നെ ഇങ്ങനെ ശ്വാസം മുട്ടിക്കണോ? എനിക്ക് ശരിക്കും നാണം വരുന്നു…”
ദേവേട്ടൻ അവളുടെ തലയിൽ മൃദുവായി തലോടി. “നാണിക്കാൻ ഇതിൽ എന്തിരിക്കുന്നു അച്ചു? നമ്മൾ മൂന്നുപേരുമല്ലേ ഉള്ളൂ. നീ നിന്റെ ഈ രണ്ട് ആണുങ്ങളുടെയും നടുവിൽ സുരക്ഷിതയാണ്. നിനക്ക് ഏറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ട രണ്ടുപേർ നിന്റെ കൂടെയുള്ളപ്പോൾ നീ എന്തിനാണ് ഭയപ്പെടുന്നത്?”