അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആ വാക്കുകൾ അച്ചുവിൽ വല്ലാത്തൊരു ധൈര്യം പടർത്തി. അവൾ പതുക്കെ കണ്ണുകൾ തുറന്ന് അക്കുവിനെ നോക്കി. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഇപ്പോഴും ആ പഴയ വികൃതിയും ഒപ്പം വലിയൊരു ആരാധനയും ഉണ്ടായിരുന്നു. അക്കു പതിയെ അവളുടെ മൂക്കിന്റെ തുമ്പിൽ കടിച്ചു.
”എടാ…!” അവൾ പരിഭവിച്ചുകൊണ്ട് അവന്റെ നെഞ്ചിൽ പതുക്കെ തല്ലി.
രാത്രി ഏറെ വൈകുവോളം അവർ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അക്കുവും അച്ചുവും തമ്മിലുണ്ടായ ആ പിണക്കത്തിന്റെ മഞ്ഞുരുകി, പകരം സ്നേഹത്തിന്റെ പുതിയൊരു ലോകം അവിടെ വിരിഞ്ഞു…
ആ മുറിയിലെ തണുപ്പിൽ, ഒരേ പുതപ്പിനുള്ളിൽ തനിക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട രണ്ടു പുരുഷന്മാരുടെ ചൂടേറ്റ് കിടക്കുമ്പോൾ അച്ചുവിന് തോന്നി, താൻ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും ഭാഗ്യവതിയായ പെണ്ണാണെന്ന്. താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന രീതിയിൽ തന്നെ സ്നേഹിക്കാൻ, തന്നെ മനസ്സിലാക്കാൻ ഈ രണ്ട് പുരുഷന്മാർ കൂടെയുണ്ടല്ലോ എന്ന തിരിച്ചറിവ് അവളുടെ ഉള്ളിൽ വലിയൊരു സന്തോഷം നിറച്ചു.
പിന്നീട് സംസാരം നിലച്ചു. മുറിയിൽ നിശബ്ദത പടർന്നു. പക്ഷേ ആ നിശബ്ദതയ്ക്ക് വല്ലാത്തൊരു പ്രണയഗന്ധമുണ്ടായിരുന്നു. അക്കു അച്ചുവിന്റെ കൈകളിൽ കോർത്തുപിടിച്ചു കൊണ്ട് ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതിവീണു. ദേവേട്ടൻ അവളുടെ നെറുകയിൽ ഒരു ഉമ്മ കൂടി നൽകി അവളെ തന്റെ കൈകളിൽ സുരക്ഷിതമായി പൊതിഞ്ഞു.
ആ രാത്രി അവർ മൂന്നുപേരും ഒരേ സ്വപ്നത്തിലേക്ക് ചേക്കേറി. ജീവിതത്തിലെ വലിയൊരു പ്രതിസന്ധി ഒഴിവായിപ്പോയതിന്റെ ആശ്വാസത്തിൽ, സ്നേഹത്തിന്റെ പുതപ്പിനുള്ളിൽ അവർ മൂന്നുപേരും ആ നിശബ്ദതയെ ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട് ഉറങ്ങിപ്പോയി.
************
ദേവേട്ടന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം അടുത്ത വാരാന്ത്യത്തിൽ അക്കുവും അച്ചുവും മാത്രമായി പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി. അവർക്കിടയിലെ ആത്മബന്ധം ഒന്നുകൂടി ദൃഢമാക്കുക എന്നതായിരുന്നു ദേവേട്ടന്റെ ലക്ഷ്യം. ഒരു പ്രണയജോഡികളെപ്പോലെ കൈകൾ കോർത്തുപിടിച്ച്, ആ മാളിലും പാർക്കിലും അവർ ചിത്രശലഭങ്ങളെപ്പോലെ പാറിനടന്നു. ഷോപ്പിംഗിന്റെ ആഡംബരങ്ങളേക്കാൾ, പരസ്പരം പങ്കുവെച്ച ആ നിമിഷങ്ങളിലായിരുന്നു അവർ ഏറ്റവും കൂടുതൽ സന്തോഷം കണ്ടെത്തിയത്.
പകൽ പതുക്കെ വിടവാങ്ങിയപ്പോൾ, അച്ചുവിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട കടൽത്തീരത്തേക്ക് അവർ എത്തിച്ചേർന്നു. തിരക്കുകൾ ഒഴിഞ്ഞ ആ വിജനമായ ബീച്ചിലൂടെ, അലതല്ലുന്ന തിരമാലകളെ സാക്ഷിയാക്കി അവർ ചേർന്നു നടന്നു. കുട്ടിക്കാലത്തെ കുസൃതിയോടെ വെള്ളം തെറിപ്പിച്ചും പരസ്പരം നനയിച്ചും അവർ ആ നിമിഷങ്ങൾ ആഘോഷമാക്കി.
തിരമാലകൾക്ക് അല്പം കൂടി ആഴമുള്ളിടത്തേക്ക് അച്ചു നടന്നുനീങ്ങി. മുട്ടോളം വെള്ളത്തിൽ നിന്ന് അസ്തമയ സൂര്യന്റെ ചെഞ്ചായം പടർന്ന ആകാശം നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നു അവൾ. പിന്നാലെ വന്ന അക്കു,അവളുടെ ഇടുപ്പിലൂടെ കൈകൾ പിണച്ച് അവളെ തന്നോട് ചേർത്തുനിർത്തി. ആ സ്പർശനത്തിൽ അവൾ മെല്ലെ അവന് അഭിമുഖമായി തിരിഞ്ഞുനിന്നു. രണ്ടുപേരുടെയും കണ്ണുകളിൽ പ്രണയവും അടങ്ങാത്ത ദാഹവും ഒരുപോലെ കത്തിപ്പടരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
വാക്കുകൾ മുറിഞ്ഞുപോയ ആ നിമിഷത്തിൽ നോട്ടങ്ങൾ കൊണ്ട് അവർ പരസ്പരം വികാരങ്ങൾ കൈമാറി. അക്കു അവളുടെ മുഖം വാത്സല്യത്തോടെ തന്റെ ഉള്ളംകൈയിൽ ഒതുക്കിപ്പിടിച്ചു. അവന്റെ അധരങ്ങൾ അവളുടേതിനോട് അത്രമേൽ അടുത്തപ്പോൾ, അച്ചു പതുക്കെ ചുറ്റും നോക്കി പരിസരം വീക്ഷിച്ചു.
”ചേച്ചി… പേടിക്കണ്ട, ഇവിടെ നമ്മൾ മാത്രമാണ്. ഈ ഇരുട്ടിന് നമ്മളെ മറയ്ക്കാൻ കഴിയും,” അക്കു കാതോരം മന്ത്രിച്ചു.
വിശ്വാസത്തോടെ അവൾ കണ്ണുകൾ പതുക്കെ അടച്ചു. ആ തുറസ്സായ കടൽത്തീരത്ത് വെച്ച്, ബന്ധങ്ങളുടെ എല്ലാ അതിർവരമ്പുകളും മാഞ്ഞുപോയ ആ നിമിഷത്തിൽ, അക്കു അവളുടെ അധരങ്ങളിൽ തന്റെ പ്രണയം ചാലിച്ച ചുംബനം അർപ്പിച്ചു. തീർത്തും അവന് കീഴ്പ്പെട്ട്, ആ ചുംബനത്തിന്റെ ലഹരിയിൽ അവൾ അലിഞ്ഞുചേർന്നു. ആ നിഷിദ്ധമെങ്കിലും മനോഹരമായ പ്രണയനിമിഷത്തിന് സാക്ഷിയായി സാഗരത്തിലെ തിരമാലകൾ മാത്രം ഇരമ്പിക്കൊണ്ടിരുന്നു.