അവൾ വീണ്ടും മന്ത്രിച്ചു. പക്ഷേ അവളുടെ ശരീരം അവനോട് കൂടുതൽ അടുക്കാൻ വെമ്പുകയായിരുന്നു.
അവൻ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് കുനിഞ്ഞു.
“ഈ സുഖം നീ എത്ര കാലം ഒളിപ്പിച്ചു വെക്കും മീരേ? നിന്റെ ഈ ശരീരം എന്നെ വിളിക്കുകയാണ്. നിനക്ക് എന്നെ തള്ളിക്കളയാൻ കഴിയില്ല.”
അവൻ തന്റെ വിരലുകൾ താഴേക്ക് ചലിപ്പിച്ചു,
മാക്സിയുടെ അരക്കെട്ടിലൂടെ അവളുടെ തുടകളിലേക്ക്…
മീരയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു അഗ്നിപർവ്വതം പൊട്ടിത്തെറിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി.
വർഷങ്ങളായി അവൾ കാത്തുസൂക്ഷിച്ച ആ കാപട്യത്തിന്റെ മതിൽക്കെട്ടുകൾ ഓരോന്നായി തകർന്നു വീഴുകയായിരുന്നു.
പുറത്ത് മഴ ആർത്തലച്ചു പെയ്യുന്നു.
മിന്നൽ വെളിച്ചത്തിൽ ആ മുറി ഇടയ്ക്കിടെ പ്രകാശിച്ചു.
ആ സമയത്ത് പുറത്തെ മഴയുടെ താളം മുറിക്കുള്ളിലെ നിശബ്ദതയെ കൂടുതൽ അഗാധമാക്കി.
നനഞ്ഞൊട്ടിയ മാക്സി അവളുടെ കാലുകളിൽ നിന്നും പതുക്കെ അയാൾ മുകളിലേക്ക് നീക്കി.
മീരയുടെ വെളുത്തു തുടുത്ത തുടകൾ ആ മുറിയിലെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ പാലുപോലെ തിളങ്ങി.
അവളുടെ കണങ്കാലിലെ ആ പഴയ സ്വർണ്ണ പാദസരം അയാൾക്ക് ഒരു വല്ലാത്ത ലഹരി നൽകി.
“എന്താ സൗന്ദര്യം…”
അയാൾ പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു.
ആ ശബ്ദത്തിൽ വർഷങ്ങളുടെ കാത്തിരിപ്പിന്റെ ആർദ്രതയുണ്ടായിരുന്നു.
അയാൾ കുനിഞ്ഞ് അവളുടെ പാദങ്ങളിൽ അമർത്തി ചുംബിച്ചു.
മീരയുടെ വിരലുകൾ ആ സ്വർണ്ണ നൂലുകൾക്കിടയിൽ ഒന്ന് പിടഞ്ഞു.
അവൾ അറിയാതെ കണ്ണുകൾ മുറുക്കി അടച്ചു, ശ്വാസം ഉള്ളിലേക്ക് വലിച്ചുപിടിച്ചു.
അയാൾ അവിടെ നിർത്തിയില്ല.
തൻ്റെ മുഖം അവളുടെ ആ തടിച്ച വെളുത്ത തുടകളിലൂടെ സാവധാനം അരിച്ചു നീക്കി.
മാക്സിയുടെ അറ്റത്തുകൂടെ അയാൾ അവളുടെ തുടയിടുക്കിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് മുഖമടുപ്പിച്ചു.
മീരയുടെ കൈകൾ ബെഡ്ഷീറ്റിൽ മുറുകി,
വിരലുകൾ ആ തുണിയിൽ ആഴ്ന്നിറങ്ങി.
ഭയവും ലജ്ജയും ഒരു വശത്ത് നിൽക്കുമ്പോഴും, തൻ്റെ ശരീരം അവനിൽ നിന്നും കൂടുതൽ ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അവൾ ഞെട്ടലോടെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
അവളുടെ കാലുകൾ അയാൾ പതുക്കെ അകത്തി മാറ്റി.
വർഷങ്ങളായി ആരും കാണാത്ത, ആരും സ്പർശിക്കാത്ത മീരയുടെ ആ രഹസ്യലോകം അയാളുടെ മുന്നിൽ തുറക്കപ്പെട്ടു.
കറുത്ത രോമങ്ങൾക്കിടയിൽ ഒളിഞ്ഞുനിന്ന അവളുടെ ആ തടിച്ച പൂർത്തടം അയാളെ കൂടുതൽ പ്രലോഭിപ്പിച്ചു.
മീരയുടെ ഉടൽ ഒരു വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞു.
അഞ്ചു വർഷത്തെ മരവിപ്പിന് ശേഷം തന്റെ ശരീരത്തിലെ ഏറ്റവും ലോലമായ ഇടങ്ങളിൽ ഒരു പുരുഷന്റെ നിശ്വാസവും സ്പർശനവും ഏറ്റുവാങ്ങുമ്പോൾ അവൾക്ക് നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെടുകയായിരുന്നു.
അയാളുടെ മുഖം തന്റെ തുടയിടുക്കിലെ ആ ചാലിലേക്ക് അമർന്നപ്പോൾ അവൾ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകൾ കൊണ്ട് ബെഡ്ഷീറ്റിൽ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു.
”ആഹ്… സന്ദീപ്… ഒന്ന്….നിർത്തൂ… എനിക്ക്… എനിക്ക് ഭ്രാന്ത് പിടിക്കുന്നു…”
അവൾ കിതച്ചുകൊണ്ട് മന്ത്രിച്ചു. അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ പകുതി ലജ്ജയും പകുതി അനിയന്ത്രിതമായ ആഗ്രഹവുമായിരുന്നു.
അയാൾ തന്റെ വിരലുകൾ ആ രോമങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ അവളുടെ നനവാർന്ന ഭാഗത്തേക്ക് പതുക്കെ നീക്കി.
വിയർപ്പിന്റെയും പ്രണയത്തിന്റെയും ആ ഗന്ധം ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട് അയാൾ അവിടെ അമർത്തി.
തന്റെ മുന്നിലുള്ളത് ആരായാലും, അത് സന്ദീപിന്റെ ആത്മാവാണെന്ന് അവളുടെ മനസ്സ് വിശ്വസിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.
”സന്ദീപ്… ഇത്… ഇത് നീ തന്നെയാണോ? അതോ ഞാൻ കാണുന്ന സ്വപ്നമാണോ?”
അവൾ കണ്ണുകൾ പാതി തുറന്ന്, വികാരത്താൽ കലങ്ങിയ സ്വരത്തിൽ ചോദിച്ചു.
അയാൾ മറുപടി പറയാതെ തന്റെ അധരങ്ങൾ അവളുടെ ആ തടിച്ച പൂർത്തടത്തിൽ അമർത്തി.
”മ്മ്മ്…ആഹ്ഹ…. വേണ്ട… ആഹ്ഹ…”
മീരയുടെ ശരീരം ഒന്ന് പിടഞ്ഞു. അവൾ തന്റെ കാലുകൾ അല്പം കൂടി അകത്തിക്കൊടുത്തു.
