തോർത്തിൻ്റെ നേർത്ത നാരുകൾക്കിടയിലൂടെ അവളുടെ ഇളം കാപ്പി വലിയ മുലഞെട്ടുകൾ കാഠിന്യത്തോടെ തെളിഞ്ഞു കാണാമായിരുന്നു.
ആ കാഴ്ച ഒരു ശില്പം പോലെ മനോഹരവും എന്നാൽ മീരയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഭയപ്പെടുത്തുന്നതുമായിരുന്നു.
ആ നനഞ്ഞ വേഷത്തിൽ താൻ എത്രത്തോളം പ്രലോഭിതയാണെന്ന് അവൾ അറിഞ്ഞില്ല.
മുഖത്തെ സോപ്പ് പകുതിയും ആ തോർത്തിൽ പറ്റിപ്പിടിച്ചു. കണ്ണുകൾ കഷ്ടപ്പെട്ട് തുറന്നുകൊണ്ട് അവൾ ബാത്റൂമിന് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങാൻ നിക്കവേ ആണ് അവൾ അത് ശ്രദ്ധിച്ചത്..
ബാത്റൂമിലെ ആ ചെറിയ വെന്റിലേറ്ററിന് പുറത്ത് ആരോ നിൽക്കുന്നത് പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി. വെറും തോന്നലല്ല, ഒരു നിഴൽ അവിടെ അനങ്ങുന്നുണ്ട്!
“ആരാ… സന്ദീപ്… നീയാണോ…പോലീസിനെ വിളിക്കും ഞാൻ..!!!”
അവൾ ആ വെന്റിലേറ്റർ നോക്കി കോപിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു..
പെട്ടെന്ന് മീരയുടെ ഫോൺ ബാത്റൂമിന് പുറത്ത് ബെഡിൽ കിടന്ന് തുടർച്ചയായി വൈബ്രേറ്റ് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി.
ആ ശബ്ദം ബാത്റൂമിനുള്ളിലെ നിശബ്ദതയെ കീറിമുറിച്ചു.
അവൾ നെഞ്ചിടിപ്പോടെ തോർത്ത് മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു കൊണ്ട് പുറത്തേക്ക് ബെഡിലേക്ക് വന്നു.
നനഞ്ഞൊട്ടിയ തോർത്തുമായി അവൾ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ ഫോൺ എടുത്തു നോക്കി. പുതിയൊരു സന്ദേശം:
”ആ തോർത്തിന് നിന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ചൂട് താങ്ങാൻ കഴിയില്ല മീരേ…!!
ആ തണുത്ത വെള്ളം നിന്റെ ദാഹം മാറ്റില്ലെന്ന് എനിക്കറിയാം. അഞ്ചു വർഷം മുമ്പ് ആ ഷവറിന് താഴെ നിന്നെ ഞാൻ കെട്ടിപ്പിടിച്ചത് നിനക്ക് ഓർമ്മയില്ലേ? ഇന്നും ഞാൻ വരാം… നിന്റെ ഈ തണുപ്പ് മാറ്റാൻ.!!”
മീരയുടെ കൈയ്യിൽ നിന്നും ഫോൺ ബെഡിലേക്ക് വീണു. അവൾ ഭയത്തോടെ ബാത്റൂമിന്റെ വാതിലിലേക്ക് നോക്കി. എന്താ ചെയ്യേണ്ടത് എന്നറിയാതെ അവൾ അവിടെ തറച്ചുനിന്നു..
മോട്ടോർ സ്വിച്ച് അടുക്കളയിലാണ്. അവിടെ വരെ പോകണമെങ്കിൽ ഈ നനഞ്ഞ വേഷത്തിൽ തന്നെ പോകണം.
നനഞ്ഞു കുതിർന്ന തോർത്ത് അവളുടെ വിരിഞ്ഞ നിതംബങ്ങളിലും തുടകളിലും ഒട്ടിപ്പിടിച്ചിരുന്നു.
നടക്കുമ്പോൾ സ്വർണ പാദസരങ്ങൾ ഇട്ട അവളുടെ വെളുത്ത പാദങ്ങൾ തോർത്തിൽ നിന്നും ഇറ്റിറ്റു വീണ തറയിലെ വെള്ളത്തിൽ തട്ടി പതുക്കെ ശബ്ദമുണ്ടാക്കി.
എന്ന ആ ശബ്ദം ആ വലിയ തറവാട്ടു വീടിന്റെ നിശബ്ദതയിൽ പ്രതിധ്വനിച്ചു.
അടുക്കളയിലേക്കുള്ള ഓരോ ചുവടിലും അവൾ ചുറ്റും നോക്കി.
ആരും അവിടെയില്ലെന്ന് അവൾക്ക് ഉറപ്പുണ്ട്.
എങ്കിലും, തന്റെ നഗ്നത മറയ്ക്കുന്ന ആ നേർത്ത തോർത്ത് ആരെങ്കിലും കാണുന്നുണ്ടോ എന്നൊരു ഉൾഭയം അവളെ പിൻതുടർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.
അവൾ നടക്കുമ്പോൾ നനഞ്ഞ മുടിയിഴകളിൽ നിന്നും വെള്ളത്തുള്ളികൾ അവളുടെ മുതുകിലൂടെയും മുലയിടുക്കിലൂടെയും ഒലിച്ചിറങ്ങി.
കിച്ചണിലെ ഇരുട്ടിലേക്ക് അവൾ പ്രവേശിച്ചു.
മോട്ടോർ സ്വിച്ച് ഇരിക്കുന ഭാഗത്തേക്ക് കൈ നീട്ടുമ്പോൾ, പിന്നിലെ ജനാലയ്ക്കൽ മിന്നലിൽ ഒരു നിഴൽ കണ്ടതുപോലെ അവൾക്ക് തോന്നി.
മീരയുടെ ശ്വാസം നിലച്ചുപോയി. പെട്ടെന്നു എവിടേനിന്നോ ഒരു ദേഷ്യവും കലിപ്പും മീരയിൽ നിറഞ്ഞു..
“ഈ ദേവകി അമ്മ… ഗ്രിൽ പൂട്ട് വച്ച് ലോക്ക് ചെയ്യാതെ വെറുതെ കുറ്റിയും ഇട്ടു പോയേക്കുവാ.. ”
അവൾ ദേഷ്യത്തോടെ ആ വർക്ക് ഏരിയ യിൽ ഉള്ള ഗ്രിൽ പൂട്ട് വച്ച് അടച്ചു അകത്തേക്ക് നീങ്ങി..
മോട്ടോർ സ്വിച്ചിന് മുകളിൽ അവളുടെ വിരലുകൾ തൊട്ടു. അടുക്കളയിലെ ആ ഇരുളടഞ്ഞ മൂലയിൽ മോട്ടോർ സ്വിച്ച് അമർത്തിയതും ഒരു ചെറിയ മൂളലോടെ വെള്ളം ടാങ്കിലേക്ക് ഇരച്ചു കയറാൻ തുടങ്ങി.
ടാങ്ക് നിറയാൻ ചുരുങ്ങിയത് ഒരു അഞ്ചു പത്തു മിനിറ്റെങ്കിലും എടുക്കും.
ഈ നനഞ്ഞ വേഷത്തിൽ ഇനിയും ബാത്റൂമിൽ പോയി തിരിച്ചുവരാൻ വയ്യാത്തതുകൊണ്ട് അവൾ അടുക്കളയിലെ ജനാലയ്ക്കൽ തന്നെ നിന്നു.