മീര ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ച് അയാളുടെ ആ ഉറച്ച, ക്ലീൻ ഷേവ് ചെയ്ത വിരിഞ്ഞ മാറിടത്തിലേക്ക് നോക്കി നിന്നു.
അഞ്ചു വർഷം മുൻപത്തെ സന്ദീപിന്റെ അതേ ശരീരഘടന!
വെളുത്ത ആ ചർമ്മത്തിൽ മഴത്തുള്ളികൾ പോലെ വിയർപ്പുതുള്ളികൾ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അയാൾ അവളെ നോക്കി ആ മനോഹരമായ കുസൃതിച്ചിരി ചിരിച്ചു.
പതുക്കെ ഒന്ന് താഴ്ന്ന്, അയാൾ മീരയുടെ തടിച്ച അരക്കെട്ടിൽ പിടിച്ച് അവളെ തന്നിലേക്ക് ഒന്നുകൂടി വലിച്ചടുപ്പിച്ചു.
അവളുടെ നഗ്നമായ തുടകൾ അയാളുടെ പരുക്കൻ പാന്റിനോട് ഉരസി. മീരയുടെ ഉള്ളിലൂടെ ഒരു വിറയൽ പാഞ്ഞുപോയി.
അയാൾ തന്റെ പാന്റിന്റെ സിപ്പഴിച്ചു, ഷഡ്ഢി താഴേക്ക് നീക്കി.
പൂർണ്ണമായും കുലച്ചുനിൽക്കുന്ന ആ കരുത്തുറ്റ ആൺകരുത്ത് മീരയുടെ നനഞ്ഞൊലിച്ച പൂർത്തടത്തിൽ മുട്ടി. ആ ചൂട് മീരയെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിച്ചു.
”സന്ദീപ്… ഇത്… ഇത് വേണോ? പ്ലീസ്…”
അവൾ കിതച്ചുകൊണ്ട് മന്ത്രിച്ചു. ആ വാക്കുകളിൽ നിഷേധത്തേക്കാൾ കൂടുതൽ ഒരുതരം അശരണതയായിരുന്നു.
”എന്താ മീരാ… നിനക്ക് എന്നെ വിശ്വാസമില്ലേ?”
അയാൾ അവളുടെ കാതോരം ചേർന്ന് ആർദ്രമായി ചോദിച്ചു.
“നിന്റെ ഈ ശരീരം ഇതിനായി എത്രത്തോളം കേഴുന്നുണ്ടെന്ന് എനിക്ക് അറിയാം. നീ എന്നെ തടയണ്ട….”
അയാൾ തന്റെ ആ മുഴുത്ത കുണ്ണ അവളുടെ തടിച്ച പൂർച്ചാലിലേക്ക് ഒന്നുകൂടി അമർത്തി മുട്ടിച്ചു.
”ആഹ്… സന്ദീപ്…!”
മീരയുടെ ഉടൽ ഒരു വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞു.
അവൾ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകൾ കൊണ്ട് അയാളുടെ വിരിഞ്ഞ തോളുകളിൽ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു. ആ സ്പർശനം അവളുടെ സർവ്വബോധവും
കവർന്നെടുക്കുകയായിരുന്നു.
അയാളുടെ മുഖം പതുക്കെ മീരയുടെ മുഖത്തിന് നേരെ നീങ്ങി.
അവളുടെ വിറയ്ക്കുന്ന ചുണ്ടുകളെ സ്വന്തം വായിലാക്കാൻ അയാൾ ആഞ്ഞു കുനിഞ്ഞു.
മീര ആ നിമിഷം പൂർണ്ണമായും അവനിൽ അലിയാനായി കണ്ണുകൾ മുറുക്കി അടച്ചു.
പക്ഷേ, ആ നിമിഷം… ആ തറവാട് വീടിന്റെ നിശബ്ദതയെ ഭേദിച്ചുകൊണ്ട് അകത്തെ മുറിയിൽ നിന്നും ആ വിളി ഉയർന്നു.
”മീരേ… മോളെ… മീരേ…!”
അമ്മയുടെ ശബ്ദം! വർഷങ്ങളായി തളർന്നു കിടക്കുന്ന, ഓർമ്മകൾ മാഞ്ഞുപോയ ആ അമ്മയുടെ വിളിയിൽ ഒരു വല്ലാത്ത പരിഭ്രമമുണ്ടായിരുന്നു.
മീര ഞെട്ടിപ്പിടഞ്ഞ് കണ്ണ് തുറന്നു.
“അയ്യോ… അമ്മ! അമ്മ ഉണർന്നു!”
അവളിലെ വികാരങ്ങളെല്ലാം ഭയത്തിലേക്ക് വഴിമാറി.
ആ നിമിഷം തന്നെ അവൾ അയാളെ തന്നിൽ നിന്നും ബലമായി തള്ളിമാറ്റി.
ബെഡിൽ തന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നും വലിഞ്ഞുമാറിയ മാക്സി നേരെയുടുത്തു ശരീരത്തിലേക്ക് പുതച്ച് അവൾ വേഗം എഴുന്നേറ്റു.
അയാൾ ഒരു നിഗൂഢമായ പുഞ്ചിരിയോടെ ബെഡിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു.
യാതൊരു വെപ്രാളവുമില്ലാതെ അയാൾ തന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ ശരിയാക്കി.
അയാൾ പതുക്കെ ജനാലയ്ക്കലേക്ക് നടന്നു. പുറത്ത് മഴ അപ്പോഴും തോർന്നിരുന്നില്ല.
”അമ്മ വിളിക്കുന്നു… നീ ചെല്ല്. ഞാൻ നിന്റെ നിഴലായി ഇന്നും ഇവിടെയുണ്ടാകും.”
അവൻ ആ ഇരുട്ടിലേക്ക് മറഞ്ഞു. മീര വേഗം മുടി ഒതുക്കിക്കെട്ടി, വിയർപ്പും വികാരങ്ങളും തുടച്ചുമാറ്റി അമ്മയുടെ മുറിയിലേക്ക് ഓടി. അവളുടെ ഹൃദയം അപ്പോഴും പടപടാ ഇടിക്കുകയായിരുന്നു.
അമ്മയുടെ മുറിയിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ മീരയുടെ കാലുകൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാലും മുഖത്ത് ഒരു കൃത്രിമ ശാന്തത വരുത്തിയാണ് അവൾ അമ്മയുടെ അരികിലെത്തിയത്. എന്നാൽ, അമ്മയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടതും മീരയുടെ ലോകം ഒരു നിമിഷം നിശ്ചലമായി.
”ആ… മീരേ… സന്ദീപ് വന്നു. ഞാൻ കണ്ടു… നേരത്തെ…”
മീരയുടെ ഉള്ളിലൊന്ന് പിടഞ്ഞു. ശ്വാസം തൊണ്ടയിൽ കുടുങ്ങി.
താൻ കുളിക്കാൻ പോയ നേരത്തോ, അതോ അതിനുമുമ്പോ സന്ദീപ് അമ്മയുടെ മുറിയിലും വന്നിട്ടുണ്ടാകുമോ?
അയാൾക്ക് ഈ വീടിന്റെ എല്ലാ വഴികളും അറിയാമായിരുന്നു.
അമ്മയുടെ അരികിൽ വന്ന് അയാൾ എന്ത് പറഞ്ഞു കാണും?
ഭയത്തോടെ അവൾ അമ്മയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. പക്ഷേ, അവിടെ കണ്ട കാഴ്ച മീരയെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി.
വർഷങ്ങളായി രോഗവും ഏകാന്തതയും വേട്ടയാടിയിരുന്ന അമ്മയുടെ മുഖത്ത് ഇന്നുവരെ കാണാത്ത ഒരു തെളിച്ചം.