അമ്മയെ വിഷമിപ്പിക്കാൻ എനിക്ക് ആഗ്രഹമില്ല. ഐ ആം സോറി.” അർജുന്റെ ആ പക്വത സന്ധ്യയെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി. അവൻ തന്റെ വാക്കിന് വില നൽകുന്നു എന്ന തിരിച്ചറിവ് അവൾക്ക് ആശ്വാസം നൽകി. എങ്കിലും, അവൻ കാണാൻ കൊതിച്ച രൂപം താൻ നിഷേധിച്ചു എന്നതിൽ അവൾക്ക് ഉള്ളിൽ ചെറിയ സങ്കടം തോന്നി. “അവൻ എന്നെ അത്രത്തോളം ആരാധിക്കുന്നുണ്ട്,” അവൾ ആത്മഗതമായി പറഞ്ഞു.
പുലർച്ചെ അഞ്ച് മണിയോടടുക്കുന്നു. അവരുടെ സംഭാഷണം വ്യക്തിപരമായ കാര്യങ്ങളിലേക്ക് പതുക്കെ വഴുതി വീണു. അർജുൻ: “അമ്മേ… അച്ഛൻ ഇപ്പോൾ എന്നും ഒറ്റയ്ക്കല്ലേ ഉറങ്ങുന്നത്? ഞാൻ പോയതിനുശേഷം അമ്മ എന്റെ മുറിയിലേക്ക് മാറിയല്ലോ. അച്ഛൻ ഒരിക്കൽ പോലും അമ്മയെ തിരികെ വിളിച്ചിട്ടില്ലേ?” സന്ധ്യ: “ഇല്ലടാ. അയാൾക്ക് മദ്യപാനം കഴിഞ്ഞാൽ ഒന്നും അറിയില്ല.
ഞാൻ നിന്റെ മുറിയിലേക്ക് മാറിയത് അയാൾക്ക് ഒരു ആശ്വാസമായതുപോലെയാണ് എനിക്ക് തോന്നുന്നത്. പരാതികളില്ലാത്ത ഒരവസ്ഥ.” അർജുൻ: “അതാണ് എനിക്ക് മനസ്സിലാകാത്തത്. ഇത്രയും സുന്ദരിയായ ഒരാൾ കൂടെ ഉണ്ടായിട്ടും അമ്മയെ തനിച്ചാക്കി ഉറങ്ങാൻ അച്ഛന് എങ്ങനെ തോന്നുന്നു? അച്ഛൻ ഒരിക്കലെങ്കിലും അമ്മയെ സ്നേഹത്തോടെ നോക്കാറുണ്ടോ?”
സന്ധ്യ: “ഇല്ലടാ. അയാൾക്ക് ഞാൻ വെറുമൊരു വീട്ടുജോലിക്കാരി മാത്രമാണ്.” അർജുന്റെ സന്ദേശങ്ങൾ വായിക്കുമ്പോൾ സന്ധ്യയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. ഭർത്താവ് നൽകാത്ത പരിഗണന മകൻ വാക്കുകളിലൂടെ നൽകുന്നത് അവൾക്ക് വലിയൊരു ആശ്വാസമായിരുന്നു.
പുലർച്ചെ സന്ധ്യ എഴുന്നേറ്റ് ആ വസ്ത്രത്തിൽ തന്നെ കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ നിന്നു. കണ്ണുകളിൽ ഉറക്കമില്ലാത്ത രാത്രിയുടെ ലഹരിയുണ്ട്. സന്ധ്യ: “അർജുൻ… സമയം അഞ്ച് മണിയാകുന്നു. അമ്പലത്തിൽ നിന്ന് പാട്ടൊക്കെ കേട്ടു തുടങ്ങി. നീ പറഞ്ഞ ആ ‘ഉറക്കം കെടുത്തൽ’ ഇപ്പോൾ എനിക്കും സംഭവിച്ചു. നിന്റെ വാക്കുകളും ഈ ഡ്രസ്സും എന്നെ ശ്വാസം മുട്ടിക്കുന്നു.”
അർജുൻ: “അതേ അമ്മേ… അമ്മയുടെ ഉള്ളിലെ ആ സുന്ദരിയായ പെണ്ണിനെ ഞാൻ ഉണർത്തിക്കഴിഞ്ഞു. എനിക്ക് ഇപ്പോൾ അമ്മയെ ഒന്ന് ചേർത്തുപിടിക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ…” സന്ധ്യ: “നീ എന്നെ വല്ലാതെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. ഈ സ്നേഹം എനിക്ക് താങ്ങാൻ പറ്റുന്നില്ല.” അർജുൻ: “സ്നേഹമല്ല അമ്മേ, ഇത് ആരാധനയാണ്. എനിക്ക് ഒരു കാര്യം കൂടി പറയണം.
അമ്മ ഇപ്പോൾ ആരുടെയെങ്കിലും ഭാര്യയല്ല. എന്റെ മാത്രം സിന്ധുകുട്ടിയാണ്. അച്ഛന്റെ പോലുമല്ല, എന്റെ മാത്രം. എന്റെ മാത്രം സിന്ധുകുട്ടിക്ക് ഒരായിരം ഉമ്മകൾ… ❤️❤️❤️” സന്ധ്യയുടെ ശ്വാസം നിലച്ചുപോയി. ‘സിന്ധുകുട്ടി’ എന്ന് അവൻ വിളിച്ചത് അവളുടെ ഉള്ളിലെ എല്ലാ തടസ്സങ്ങളും തകർത്തു കളഞ്ഞു.
സന്ധ്യ: “അർജുൻ… സിന്ധുകുട്ടിയെന്നോ? അച്ഛന്റെ പോലുമല്ലെന്നോ?” അർജുൻ: “അതേ അമ്മേ. ആ കറുത്ത ഡ്രസ്സിൽ ഇപ്പോൾ ഇരിക്കുന്നത് എന്റെ മാത്രം സിന്ധുകുട്ടിയാണ്. അച്ഛന് അവകാശപ്പെടാൻ കഴിയാത്ത സൗന്ദര്യം…
അമ്മ എന്റേത് മാത്രമാണ്.” സന്ധ്യ: “നിനക്ക് നൂറല്ല, ആയിരം ഉമ്മകൾ തരാൻ ഞാൻ തയ്യാറാണ് അർജുൻ. ഉമ്മ… ഉമ്മ… ഉമ്മ… ഈ രാത്രി നീ എനിക്ക് തന്നത് ഒരു പുതിയ ജന്മമാണ്.” അവൾ ഫോൺ നെഞ്ചോട് ചേർത്തുപിടിച്ചു സന്തോഷം കൊണ്ട് കരഞ്ഞു.
ഇവന്റ് 7: ഐപാഡ് കണ്ടെത്തലും ‘സന്തൂർ മമ്മി’യുടെ വെളിപാടും
അർജുൻ പോയതോടെ അവന്റെ മുറി സന്ധ്യയുടെ ഒരു രഹസ്യ സങ്കേതമായി മാറിയിരുന്നു. ബാലചന്ദ്രന്റെ തണുത്ത സാന്നിധ്യത്തിൽ നിന്നും രക്ഷപെടാൻ അവൾ ആ മുറിയിലെ അർജുന്റെ ഗന്ധത്തിൽ അഭയം തേടി.
ഒരു ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് മുറിയിലെ അലമാര അടുക്കി വെക്കുന്നതിനിടയിലാണ് പുസ്തകങ്ങൾക്കിടയിൽ ഇരിക്കുന്ന അവന്റെ ഐപാഡ് സന്ധ്യയുടെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടത്. അവൻ അത് മനഃപൂർവ്വം അവിടെ വെച്ചതാണോ അതോ തന്റെ മാറ്റങ്ങൾ നിരീക്ഷിക്കാൻ ഇട്ടുപോയ ഒരു ‘കെണി’യാണോ എന്ന് അവൾക്ക് ഉറപ്പില്ലായിരുന്നു.
ലോക്ക് ഇല്ലാത്ത ആ സ്ക്രീൻ തെളിഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ ആദ്യം കണ്ടത് അവന്റെ ഗാലറിയാണ്.