ഗ്രേസ് ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു, പക്ഷേ ആ പുഞ്ചിരിയിൽ ഒരു ചെറിയ വേദന കലർന്നിരുന്നു. “നീ ഇതൊക്കെ പറയുന്നത് വൈകാരികമായ ഒരു നിമിഷത്തിൽ മാത്രമാണ് രാഹുൽ. നാളെ നിന്റെ അമ്മയുടെ മുന്നിൽ, ഈ സമൂഹത്തിന്റെ മുന്നിൽ നമുക്ക് എങ്ങനെ നിൽക്കാൻ കഴിയും? എന്റെ പ്രായവും നിന്റെ ഭാവിയും തമ്മിൽ ഒരു ചേർച്ചയുമില്ല.”
”എനിക്ക് സമൂഹത്തെയല്ല ഗ്രേസ്, എനിക്ക് നിങ്ങളെയാണ് വേണ്ടത്,” രാഹുൽ ഉറച്ച സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു. “അമ്മയോട് ഞാൻ സംസാരിക്കും. അമ്മ നിങ്ങളെ എത്രത്തോളം സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് എനിക്കറിയാം. ആ സ്നേഹം നമ്മുടെ ബന്ധത്തിന് തടസ്സമാകില്ലെന്ന് എനിക്ക് ഉറപ്പാണ്.”
ഈ സമയം വാതിലിന് പുറത്ത് നിന്നിരുന്ന ലതിക പതുക്കെ അകത്തേക്ക് വന്നു. രാഹുലും ഗ്രേസും പെട്ടെന്ന് ഞെട്ടി മാറി. ലതികയുടെ മുഖം ഗൗരവത്തിലായിരുന്നു. ഗ്രേസ് വല്ലാത്തൊരു കുറ്റബോധത്തോടെ ലതികയെ നോക്കി.
”ലതികാ… ഞാൻ…” ഗ്രേസ് എന്തോ പറയാൻ ശ്രമിച്ചു.
ലതിക കൈയുയർത്തി അവളെ തടഞ്ഞു. അവൾ നേരെ രാഹുലിന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. “രാഹുൽ, നീ പറഞ്ഞതെല്ലാം ഞാൻ കേട്ടു. നിന്റെ ഉള്ളിൽ ഗ്രേസിനോടുള്ളത് വെറുമൊരു വാശിയാണോ അതോ സത്യമായ സ്നേഹമാണോ എന്ന് എനിക്ക് ഉറപ്പുവരുത്തണം.”
”അമ്മേ, ഇത് സത്യമാണ്. അവളെ നഷ്ടപ്പെടുമെന്ന് തോന്നിയ ആ നിമിഷം ഞാൻ അനുഭവിച്ച വേദന എനിക്ക് വിവരിക്കാൻ കഴിയില്ല,” രാഹുൽ അമ്മയുടെ കൈകൾ പിടിച്ചു.
ലതിക ഗ്രേസിനെ നോക്കി. “ഗ്രേസ്, നീ എന്റെ സുഹൃത്താണ്. നിന്റെ ജീവിതം എത്രത്തോളം കഠിനമായിരുന്നു എന്ന് എനിക്കറിയാം. എന്റെ മകൻ നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നു എന്ന് പറയുമ്പോൾ, ഒരു അമ്മ എന്ന നിലയിൽ എനിക്ക് ആദ്യം ഞെട്ടലാണ് ഉണ്ടായത്. പക്ഷേ… നിങ്ങളുടെ സന്തോഷമാണ് എനിക്ക് വലുത്. രാഹുലിനെ തിരുത്താൻ നിനക്ക് കഴിഞ്ഞെങ്കിൽ, അവനെ ഒരു നല്ല മനുഷ്യനാക്കാൻ നിനക്ക് കഴിയുമെങ്കിൽ എനിക്ക് ഇതിൽ എതിർപ്പില്ല.”
അമ്മയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടതും രാഹുലിന്റെ മുഖത്ത് വിരിഞ്ഞ സന്തോഷത്തിന് അതിരുകളില്ലായിരുന്നു. അവൻ ലതികയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. ഗ്രേസിന്റെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും ആശ്വാസത്തിന്റെ കണ്ണീർ ഒഴുകി.
ചികിത്സ കഴിഞ്ഞ് ഗ്രേസ് വീട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തിയപ്പോൾ പഴയ പകയുടെ നിഴലുകൾ എവിടെയോ മാഞ്ഞുപോയിരുന്നു. രാഹുൽ ഇപ്പോൾ ഗ്രേസിനെ സഹായിക്കാനും അവൾക്കൊപ്പം സമയം ചെലവഴിക്കാനും മത്സരിക്കുകയായിരുന്നു. തന്റെ അധികാരത്തിന് കീഴിൽ രാഹുലിനെ ഒതുക്കാൻ ശ്രമിച്ച ഗ്രേസ്, ഇപ്പോൾ അവന്റെ സ്നേഹത്തിന് മുന്നിൽ സ്വയം കീഴടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
”രാഹുൽ… നീ ഇനിയും ഒരുപാട് പഠിക്കാനുണ്ട്,” ചായയുമായി വന്ന രാഹുലിനോട് ഗ്രേസ് തമാശരൂപേണ പറഞ്ഞു.
”പഠിക്കാം മാഡം… വക്കീൽ പണി നിയമപുസ്തകങ്ങളിൽ നിന്നും, ജീവിതങ്ങളിൽ നിന്നും,” അവൻ അവളുടെ നെറ്റിയിൽ മൃദുവായി ചുംബിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
ഗ്രേസ് ആന്റണിയുടെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ ‘വൈബ്’ അവൾ അനുഭവിച്ചു തുടങ്ങിയത് ആ നിമിഷം മുതലായിരുന്നു. രാഹുലിന്റെ കണ്ണുകളിൽ അവൾ തനിക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ട ആ പഴയ വശ്യത (spark) വീണ്ടും കണ്ടെത്തി.
ലതികയുടെ അനുഗ്രഹം കൂടി ലഭിച്ചതോടെ രാഹുലിന്റെയും ഗ്രേസിന്റെയും ബന്ധം പുതിയൊരു തലത്തിലേക്ക് വളർന്നു. എങ്കിലും സമൂഹത്തിന്റെ കണ്ണിലെ “പ്രായവ്യത്യാസം” എന്ന കടമ്പ അവർക്ക് മുന്നിലുണ്ടായിരുന്നു. പലരും നെറ്റി ചുളിച്ചു, ചിലർ രഹസ്യമായി ചിരിച്ചു. എന്നാൽ രാഹുൽ തന്റെ തീരുമാനത്തിൽ ഉറച്ചുനിന്നു.
”നമ്മുടെ സന്തോഷം തീരുമാനിക്കുന്നത് നമ്മളാണ് ഗ്രേസ്, ഈ കാണുന്നവരല്ല,” രാഹുൽ എപ്പോഴും ഗ്രേസിനെ ധൈര്യപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
*******************************************
വിവാഹദിവസം എത്തി. വലിയ ആഡംബരങ്ങളില്ലാതെ, അടുത്ത സുഹൃത്തുക്കളുടെയും ബന്ധുക്കളുടെയും സാന്നിധ്യത്തിൽ ഒരു ലളിതമായ ചടങ്ങായിരുന്നു ലതിക നിശ്ചയിച്ചത്. ലതികയുടെ ബാങ്ക് സഹപ്രവർത്തകരും ഗ്രേസിന്റെ പോലീസ് സുഹൃത്തുക്കളും അവിടെ ഒത്തുകൂടി.