”രാഹുൽ, നീ തിരയുന്നത് ഇതല്ലേ?” ഗ്രേസ് തന്റെ കൈയിലുണ്ടായിരുന്ന ഒരു കവർ ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചു. അതിൽ രാഹുൽ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ച രേഖകളായിരുന്നു.
രാഹുൽ സ്തംഭിച്ചുപോയി. “ഇത്… ഇത് നിങ്ങളുടെ കൈയിൽ എങ്ങനെ വന്നു?” അവൻ പതറിപ്പോയി.
ഗ്രേസ് ലതികയെ നോക്കി ശാന്തമായി പറഞ്ഞു, “ലതികാ, രാഹുൽ ഇത് സുരക്ഷിതമായി വെക്കാൻ എന്റേൽ തന്നതാണ്. പക്ഷേ അവൻ മറന്നുപോയി എന്ന് തോന്നുന്നു. ഈയിടെയായി അവന് കാര്യങ്ങൾ പെട്ടെന്ന് മറന്നുപോകുന്ന സ്വഭാവമുണ്ടോ?”
ലതികയ്ക്ക് ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല. പക്ഷേ രാഹുലിന് കാര്യം പിടികിട്ടി. അവൻ അത് ഒളിപ്പിച്ചു വെക്കുന്നത് ഗ്രേസ് എങ്ങനെയോ കണ്ടുപിടിച്ചു. അവൻ എറിഞ്ഞ പന്ത് അവന്റെ മുഖത്ത് തന്നെ അടിച്ചിരിക്കുന്നു.
ലതിക അടുക്കളയിലേക്ക് പോയ ഉടനെ ഗ്രേസ് രാഹുലിന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. അവളുടെ ശബ്ദം വളരെ താഴ്ന്നതായിരുന്നു, പക്ഷേ അതിൽ അധികാരത്തിന്റെ മുഴക്കമുണ്ടായിരുന്നു.
”മോനേ രാഹുൽ… നീ നിയമം പഠിച്ചവനായിരിക്കാം, പക്ഷേ ഞാൻ നിയമം നടപ്പിലാക്കുന്നവളാണ്. നിന്റെ മുറിയിലെ അലമാരയിൽ നീ ഇത് ഒളിപ്പിക്കുന്നത് ഞാൻ മിററിലൂടെ കണ്ടിരുന്നു. നിന്നെ എനിക്ക് വേണമെങ്കിൽ ഇപ്പോൾ നിന്റെ അമ്മയുടെ മുന്നിൽ നാണംകെടുത്താമായിരുന്നു. നിന്റെ കള്ളത്തരം പുറത്തു കൊണ്ടു വരാമായിരുന്നു.”
രാഹുൽ ദേഷ്യം കൊണ്ട് വിറച്ചു. “എന്നിട്ട് എന്താ ചെയ്യാത്തത്? അമ്മയോട് പറയൂ!”
ഗ്രേസ് അവന്റെ തോളിൽ കൈവെച്ചു. “വേണ്ട. കാരണം ലതിക എന്റെ സുഹൃത്താണ്. നിന്നെക്കുറിച്ച് അവൾക്ക് വലിയ പ്രതീക്ഷകളുണ്ട്. ആ പ്രതീക്ഷകൾ തകർക്കാൻ എനിക്ക് താല്പര്യമില്ല. പക്ഷേ ഒന്ന് ഓർത്തോ, ഈ വീട്ടിൽ നീ കാണിക്കുന്ന ഓരോ നീക്കവും എന്റെ നിരീക്ഷണത്തിലാണ്. എന്നെ തകർക്കാൻ നോക്കിയാൽ നീ തന്നെയാകും കുഴിയിൽ വീഴുന്നത്.”
രാഹുലിന് മറുപടിയുണ്ടായിരുന്നില്ല. താൻ ഒരു വലിയ കെണിയൊരുക്കി എന്ന് കരുതിയെങ്കിലും ഗ്രേസ് അത് നിഷ്പ്രയാസം തകർത്തു കളഞ്ഞു. അവൾ അവനെ ലതികയുടെ മുന്നിൽ ശിക്ഷിച്ചില്ല, പകരം അവനെ മാനസികമായി തോൽപ്പിച്ചു. താൻ എത്ര ശ്രമിച്ചാലും ഗ്രേസിന്റെ അനുഭവപരിചയത്തിന് മുന്നിൽ താൻ വെറുമൊരു തുടക്കക്കാരനാണെന്ന് അവന് മനസ്സിലായി.
രാഹുൽ തന്റെ മുറിയിലേക്ക് മടങ്ങി. ഗ്രേസിനോടുള്ള ദേഷ്യം കുറഞ്ഞില്ലെങ്കിലും, അവളോടുള്ള ഒരുതരം ഭയവും ബഹുമാനവും അവന്റെ ഉള്ളിൽ അറിയാതെ മൊട്ടിട്ടു തുടങ്ങിയിരുന്നു. പക്ഷേ അവന്റെ വാശി തീർന്നിരുന്നില്ല. “ഇനിയൊരു അവസരം കിട്ടിയാൽ…” അവൻ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു.
അന്ന് മഴയുള്ള ഒരു ഉച്ചയാനായിരുന്നു. ബാങ്കിലെ അടിയന്തര മീറ്റിംഗിനായി ലതിക നേരത്തെ തന്നെ ഇറങ്ങിയിരുന്നു. വീട്ടിൽ രാഹുലും ഗ്രേസും മാത്രമായി. പുറത്ത് പെയ്യുന്ന മഴയുടെ താളത്തിനൊപ്പം രാഹുലിന്റെ മനസ്സിൽ വീണ്ടും പഴയ പകയുടെ തിരയിളക്കങ്ങൾ തുടങ്ങിയിരുന്നു. ഗ്രേസിനെ എങ്ങനെ ഒന്ന് കുഴപ്പിക്കാം എന്ന് ആലോചിച്ച് അവൻ ഇടനാഴിയിലൂടെ നടന്നു.
ഗ്രേസിന്റെ മുറി പകുതി തുറന്ന നിലയിലായിരുന്നു. സാധാരണയായി അവൾ മുറി അടച്ചിടാറുള്ളതാണ്. ജിജ്ഞാസയോടെ രാഹുൽ പതുക്കെ വാതിലിനടുത്തേക്ക് നീങ്ങി. എന്നാൽ അകത്തെ കാഴ്ച കണ്ടതും അവന്റെ ശ്വാസം ഒരു നിമിഷം നിലച്ചുപോയി.
ഗ്രേസ് കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ നിൽക്കുകയായിരുന്നു. സാധാരണ പോലീസ് വേഷത്തിലോ ചുരിദാറിലോ കാണാറുള്ള കണിശക്കാരിയായ ഗ്രേസ് അല്ലായിരുന്നു അത്. കേരളീയ തനിമയുള്ള ഒരു സെറ്റ് മുണ്ടും സാരിയും ആയിരുന്നു അവളുടെ വേഷം. സ്വർണ്ണക്കരയുള്ള ആ വസ്ത്രം അവളുടെ ചായലുകൾക്ക് പുതിയൊരു അഴക് നൽകിയിരുന്നു.
അവൾ സാരി ഞൊറിഞ്ഞെടുത്ത് വയറിനോട് ചേർത്ത് വെച്ച് കണ്ണാടിയിലൂടെ നോക്കുകയായിരുന്നു. ആ വസ്ത്രത്തിനിടയിലൂടെ തെളിഞ്ഞു കണ്ട അവളുടെ വയറിന്റെ മൃദുത്വവും, ആ ആഴമുളെള കിണർ പോലെയുള്ള ആ പൊക്കിളിൽ കുഴിയും അഴിഞ്ഞു വീണുകിടന്ന ചുരുണ്ട മുടിയിഴകളും രാഹുലിന്റെ കണ്ണുകളെ ഈർപ്പിച്ചു. കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി അവൾ തന്റെ നെറ്റിയിൽ ഒരു ചുവന്ന സിന്ദൂരക്കുറി ചാർത്തി. ഈറൻ മാറാത്തെ മുടിയിഴകളിൽ നിന്നും വെള്ളത്തുള്ളികൾ സാരിയുടെ തോളിലേക്ക് അടർന്നു വീഴുന്നുണ്ടായിരുന്നു.