അവളുടെ ശ്വാസം അപ്പോഴും വല്ലാതെ ഉയരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ പതുക്കെ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു.
ആ ബഹളങ്ങളെല്ലാം ഒഴിഞ്ഞുപോയപ്പോൾ ആ വലിയ വീട് പെട്ടെന്ന് ഒരു ശ്മശാനം പോലെ നിശബ്ദമായി. താഴെ നിന്നും കാറുകൾ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു പോകുന്ന ശബ്ദവും ദൂരേക്ക് മറഞ്ഞു. ടറസ്സിലെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ ഹൻസുബി തളർച്ചയോടെ നിലത്തിരുന്നു. അവളുടെ ആ സ്പൈഡർമാൻ കോസ്റ്റ്യൂം പലയിടത്തും വലിഞ്ഞു മുറുകിയിരുന്നു, മുടിയിഴകൾ മുഖത്തേക്ക് അലസമായി വീണുകിടക്കുന്നു.
ഞാൻ പതുക്കെ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു, തോളിൽ കയ് വെച്ചു. “സാരമില്ല മോളെ… വിട്ടേക്ക്. ലഹരി തലയ്ക്ക് പിടിച്ചാൽ മനുഷ്യൻ മൃഗമാകും.”
അവൾ പതുക്കെ തലയുയർത്തി എന്നെ നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നനവുണ്ടായിരുന്നു. “സോറി അച്ചായാ… എനിക്ക് വല്ലാത്ത നാണക്കേട് തോന്നുന്നു. അച്ചായനെ ഇവിടെ എത്തിച്ചിട്ട് ഇങ്ങനെ ഒരു അവസ്ഥ ഉണ്ടാകുമെന്ന് ഞാൻ കരുതിയതല്ല.”
”അതൊന്നും സാരമില്ല … അവൻ ആരായിരുന്നു? നിന്റെ അത്രയും അടുപ്പമുള്ള ഒരാളാണെന്ന് തോന്നിയല്ലോ,” ഞാൻ പതുക്കെ ചോദിച്ചു.
അവൾ ഒരു ദീർഘനിശ്വാസം വിട്ടു. “അതായിരുന്നു അലക്സ്. എന്റെ ബോയ്ഫ്രണ്ട്… അല്ലെങ്കിൽ അങ്ങനെയായിരുന്നു ഞാൻ കരുതിയിരുന്നത്. സിനിമയിലും മോഡലിംഗിലും എനിക്ക് കിട്ടുന്ന അവസരങ്ങളെ അവൻ എപ്പോഴും സംശയത്തോടെയാണ് കണ്ടിരുന്നത്. അതുകൊണ്ടാവാം ഇന്ന് അച്ചായനെ കണ്ടപ്പോൾ അവൻ ഇങ്ങനെ പെരുമാറിയത്.”
അവൾ എഴുന്നേറ്റ് ഭിത്തിയിൽ ചാരി നിന്നു. നഗരത്തിലെ വെളിച്ചത്തിലേക്ക് നോക്കി അവൾ തുടർന്നു. “പക്ഷേ ഇന്ന് അവൻ എല്ലാ പരിധിയും ലംഘിച്ചു. പ്രൊഫഷണലായി വർക്ക് ചെയ്യുന്ന ഒരാളുടെ മുന്നിൽ വെച്ച് സ്വന്തം പെണ്ണിനെ അപമാനിക്കുന്നവനെ എനിക്ക് വേണ്ട. ഈ രാത്രിയോടെ അത് കഴിഞ്ഞു അച്ചായാ… ഇനി അലക്സുമായി എനിക്ക് ഒരു ബന്ധവുമില്ല. ഇറ്റ്സ് ഓവർ.”
അവളുടെ ആ ഉറച്ച തീരുമാനം കേട്ടപ്പോൾ എനിക്ക് സന്തോഷം തോന്നി. “അതാണ് നല്ലത് ഹൻസൂ. നിന്റെ കരിയർ തുടങ്ങുന്നതേയുള്ളൂ. ഇത്തരം ഭാരങ്ങൾ തോളിൽ വെച്ച് നിനക്ക് അധികദൂരം ഓടാൻ കഴിയില്ല.”
അവൾ പതുക്കെ തിരിഞ്ഞ് എന്നെ നോക്കി. അവളുടെ മുഖത്ത് ഇപ്പോൾ ഒരു പുതിയ തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു. പതുക്കെ നടന്നു വന്ന അവൾ എന്റെ നെഞ്ചിന് നേരെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് താളം പിടിച്ചു
. “അച്ചായൻ ഇന്ന് കാണിച്ച ആ ഒരു പവർ… അത് ഞാൻ ഒരിക്കലും മറക്കില്ല. ശരിക്കും ഒരു ഹീറോയെപ്പോലെയായിരുന്നു.”
അവളുടെ ആ നോട്ടത്തിൽ അല്പം മുൻപ് ഉണ്ടായിരുന്ന സങ്കടമെല്ലാം മാഞ്ഞുപോയിരിക്കുന്നു. പകരം, ആ വലിയ വീട്ടിൽ ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും മാത്രമാണെന്ന ബോധം അവളിൽ പതുക്കെ ഉണരുകയായിരുന്നു. സ്പൈഡർമാൻ കോസ്റ്റ്യൂമിനുള്ളിൽ വിങ്ങിനിൽക്കുന്ന അവളുടെ ഉടൽ വീണ്ടും വന്യമായി ശ്വസിക്കാൻ തുടങ്ങി.
”അച്ചായാ… രാത്രി ഇനിയും ബാക്കിയുണ്ട്. നമുക്ക് ആ ഷൂട്ട് പൂർത്തിയാക്കണ്ടേ?” അവൾ ഒരു വശ്യമായ ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.
ആ വലിയ വീടിന്റെ മുകളിൽ, നക്ഷത്രങ്ങൾ സാക്ഷിയായി നിൽക്കെ, ഹൻസുബിയും ഞാനും മാത്രമായി. ലഹരിയുടെയും സങ്കടത്തിന്റെയും കറകൾ മാഞ്ഞ ആ നിമിഷത്തിൽ, ഷൂട്ടിംഗ് എന്നതിലുപരി മറ്റൊരു ലഹരി അവിടെ പടരാൻ തുടങ്ങുകയായിരുന്നു.
ഹൻസുബി തന്റെ സങ്കടങ്ങളെല്ലാം ആ രാത്രിയുടെ തണുപ്പിലേക്ക് ഒഴുക്കിക്കളഞ്ഞതുപോലെ തോന്നി. അവൾ വീണ്ടും ക്യാമറയ്ക്ക് മുന്നിൽ വന്നു നിന്നു. അലക്സിന്റെ ആക്രോശങ്ങളില്ലാത്ത, മറ്റാരുടെയും ശല്യമില്ലാത്ത ആ ടറസ്സിൽ അവൾ ഇപ്പോൾ കൂടുതൽ സ്വതന്ത്രയായിരുന്നു.
ഞാൻ ക്യാമറ കൈയ്യിലെടുത്തു
. “നമുക്ക് തുടങ്ങാം ഹൻസൂ… നിന്റെ ആ പഴയ കോൺഫിഡൻസ് എനിക്ക് തിരിച്ചു വേണം.”
അവൾ തലയാട്ടി. ടറസ്സിന്റെ കൈവരിയിൽ ചാരിനിന്ന് അവൾ വന്യമായ പോസുകൾ നൽകാൻ തുടങ്ങി. സ്പൈഡർമാൻ കോസ്റ്റ്യൂമിന്റെ ഇറുകിയ തുണിക്കിടയിലൂടെ അവളുടെ ഉടൽ ഓരോ ചലനത്തിലും വല്ലാതെ പ്രലോഭിപ്പിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ വിരിഞ്ഞ ചന്തികളും മുഴുത്ത മാറിടങ്ങളും ആ രാത്രിയിലെ നിഴൽവെളിച്ചത്തിൽ കൂടുതൽ വശ്യമായി തോന്നി. ഞാൻ വിവിധ ആംഗിളുകളിൽ അവളുടെ ആ സൗന്ദര്യം പകർത്തി.