ബാത്ത്റൂമിലെ ആ വന്യമായ നിമിഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം ഞങ്ങൾ പതുക്കെ വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ചു പുറത്തേക്ക് വന്നു. ഹൻസുബി തന്റെ നനഞ്ഞ മുടി തുവർത്തിക്കൊണ്ട് മുന്നിലും, ഞാൻ ഒട്ടും കൂസലില്ലാതെ പിന്നിലുമായിരുന്നു. പുറത്ത് കാത്തുനിന്ന ഇന്ദുവിന്റെ മുഖഭാവം കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ അവൾ എല്ലാം മനസ്സിലാക്കി എന്ന് എനിക്ക് ഉറപ്പായി.
അവൾ കസേരയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ് ഞങ്ങളെ രണ്ടുപേരെയും മാറി മാറി നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ കുസൃതിയും ഒപ്പം ചെറിയൊരു പരിഭ്രമവും ഉണ്ടായിരുന്നു.
”ഹൻസൂ… നീ ജീവനോടെ ഉണ്ടല്ലോ അല്ലേ?” ഇന്ദു പതുക്കെ അടുത്തേക്ക് വന്നുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു. “അച്ചായാ… നിങ്ങൾ ഈ കൊച്ചിനെ കൊല്ലാനാണോ ഭാവം? ഷവറിന്റെ ശബ്ദത്തിനിടയിലൂടെ പോലും ഇവളുടെ കരച്ചിൽ ഇങ്ങു കേൾക്കാം. ഇതിപ്പോ അപ്പുറത്തെ വീട്ടുകാർ കേട്ടിരുന്നെങ്കിൽ വല്ല പോലീസിനെയും വിളിച്ചേനെ!”
ഇന്ദുവിന്റെ കളിയാക്കൽ കേട്ട് ഹൻസുബി ഒന്ന് ചമ്മി ചിരിച്ചു. അവൾ തന്റെ തോളിലെ തോർത്തുകൊണ്ട് മുഖം മറയ്ക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷേ ഇന്ദുവിന്റെ കണ്ണ് ഉടക്കിയത് ഹൻസുവിന്റെ കഴുത്തിലായിരുന്നു.
”ഇതെന്താ ഇത്ര വലിയൊരു പാട്?” ഇന്ദു അവളുടെ കഴുത്തിനടുത്തേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടി.
“നോക്കിയേ അച്ചായാ… നിങ്ങൾ ഇവളുടെ കഴുത്തിൽ ഒരു മാപ്പ് തന്നെ ഉണ്ടാക്കി വെച്ചിട്ടുണ്ടല്ലോ! ഈ ലവ് ബൈറ്റ് ഒക്കെ ഇനി എങ്ങനെ മറയ്ക്കും? അടുത്ത വാരം നടക്കാനിരിക്കുന്ന ആ പരസ്യ ഷൂട്ടിംഗിന് ഇവൾ എന്ത് പറയും?”
ഹൻസുബി പെട്ടെന്ന് കണ്ണാടിയിൽ ചെന്ന് തന്റെ കഴുത്തിലെ ആ ചുവന്ന പാടിൽ വിരൽ തൊട്ടു. “അച്ചായൻ വല്ലാതെ ആവേശം കാട്ടിപ്പോയി ഇന്ദൂ… ഇത് കണ്ടാൽ ആരെങ്കിലും ചോദിക്കുമോ?” അവൾ പരിഭവം നടിച്ചെങ്കിലും അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ആ പാടിനോടുള്ള ഒരിഷ്ടം പ്രകടമായിരുന്നു.
”ചോദിക്കാനോ? കണ്ടാൽ തന്നെ അറിയാം ഇത് അച്ചായന്റെ വക ‘അടിയന്തിര കിറ്റ്’ ആണെന്ന്!” ഇന്ദു പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. “ഇതൊന്നും മേക്കപ്പ് ഇട്ടാൽ പോവില്ല മോളെ… ഇത് നിന്റെ ഭാഗ്യം തന്നെ.”
ഞാൻ ഒരു ചെറുചിരിയോടെ അവരെ കടന്നുപോയി. “നിങ്ങൾ പെണ്ണുങ്ങൾ ഇത് പറഞ്ഞു തീർക്ക്… ഞാൻ പോയി ഡ്രസ്സ് മാറ്റി വരാം,” എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഞാൻ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു.
മുറിയിൽ ചെന്ന് രാത്രിയിലെ വിയർപ്പും സുഖവും ഒളിപ്പിച്ച ആ പാന്റ് മാറ്റി ഞാൻ നല്ലൊരു ഷർട്ടും മുണ്ടും ധരിച്ചു. കണ്ണാടിയിൽ നോക്കുമ്പോൾ എന്റെ മുഖത്ത് ഒരു തരം വിജയിയുടെ ഭാവമായിരുന്നു. ആ വലിയ കരുത്തിന് മുന്നിൽ ഒരു സെലിബ്രിറ്റിയെപ്പോലും കീഴടക്കിയതിന്റെ ആവേശം അപ്പോഴും ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നു. മുടി ചീകി ഒതുക്കി, അല്പം പെർഫ്യൂം കൂടി അടിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ തിരികെ ഹാളിലേക്ക് വന്നു.
അപ്പോഴും ഇന്ദുവും ഹൻസുവും ആ ലവ് ബൈറ്റിനെക്കുറിച്ചും ഇന്നലത്തെ ‘മഹായുദ്ധ’ത്തെക്കുറിച്ചും രഹസ്യം പറഞ്ഞു ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. അച്ചായന്റെ കരുത്തിനെക്കുറിച്ച് അവർക്കിടയിൽ പുതിയൊരു ബഹുമാനം ഉടലെടുത്തിരുന്നു.
താഴേക്കിറങ്ങി വന്നപ്പോൾ ഹൻസുബി തന്റെ ബൈക്ക് കീ കയ്യിലെടുത്ത് റെഡിയായി നിൽക്കുകയായിരുന്നു. ഇന്ദു തന്റെ കാറിൽ പോകാമെന്ന് പറഞ്ഞെങ്കിലും, ഹൻസുവിന് അച്ചായനൊപ്പം ആ ബൈക്കിൽ ഒന്നു കൂടി കാറ്റേറ്റു പോകാനായിരുന്നു താല്പര്യം.
”അച്ചായാ, കയറിക്കോ… ഞാൻ കൊണ്ടുവിടാം,” അവൾ തന്റെ ആ ആഡംബര ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
അവളുടെ പിന്നിൽ കയറി ഇരുന്നപ്പോൾ, ഹൻസുബി എന്റെ കൈകൾ പിടിച്ച് അവളുടെ അരക്കെട്ടിലേക്ക് ചേർത്ത് വെപ്പിച്ചു. “ഇന്നലെ രാത്രിയിലെ ആ പിടുത്തം ഒന്ന് കൂടി ഓർക്കാൻ വേണ്ടിയാ,”
അവൾ ഹെൽമെറ്റിനുള്ളിലൂടെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. ബൈക്ക് റോഡിലൂടെ കുതിച്ചു പായുമ്പോൾ അവളുടെ ഉടലിലെ ചൂടും ആ പെർഫ്യൂമിന്റെ ഗന്ധവും എനിക്ക് ചുറ്റും പടർന്നു.
”അച്ചായാ… ഇങ്ങനെയൊരു അനുഭവം എനിക്ക് ആദ്യമായാ. മറക്കില്ല ഈ രാത്രിയെ,” അവൾ കാറ്റിൽ പറക്കുന്ന മുടി ഒതുക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
വർക്ക്ഷോപ്പിന് മുന്നിൽ ബൈക്ക് നിർത്തിയപ്പോൾ അവൾ എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി ഒരു കള്ളച്ചിരി ചിരിച്ചു. “അടുത്ത ഷൂട്ടിന് കാണാം കേട്ടോ…” എന്ന് മന്ത്രിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ ബൈക്ക് തിരിച്ചു. അവൾ പോകുന്നതും നോക്കി കുറച്ചുനേരം നിന്ന ശേഷം ഞാൻ നേരെ എന്റെ വണ്ടിക്ക് അടുത്തേക്ക് നടന്നു. വർക്ക്ഷോപ്പിലെ പണികളെല്ലാം തീർത്ത്, ക്യാമറ ബാഗും മറ്റ് സാധനങ്ങളും വണ്ടിയിൽ അടുക്കി വെച്ചു. കൊച്ചിയിലെ ആ വന്യമായ രാത്രിയുടെ ഓർമ്മകൾ മനസ്സിലിട്ട് ഞാൻ എന്റെ വണ്ടി തൃശ്ശൂർ ലക്ഷ്യമാക്കി തിരിച്ചു.