ഇൻസ്റ്റാഗ്രാം ഫോട്ടോഗ്രാഫർ – 2 7

​അവസാന റൗണ്ട് ഷൂട്ടിനായി അവൾ തറവാടിന്റെ ഉമ്മറത്തെ തൂണിൽ ചാരി നിന്നു. വെളിച്ചം കുറഞ്ഞ ആ ഭാഗത്ത് അവളുടെ വടിവൊത്ത ചന്തികളും പാൽനിറമുള്ള തുടകളും നിഴലിൽ ഒളിഞ്ഞും തെളിഞ്ഞും കണ്ടു. അവൾ തന്റെ ഒരു കാൽ തൂണിൽ ഉയർത്തി വെച്ചപ്പോൾ അവളുടെ ആ മാംസളമായ തുടകൾക്കിടയിലെ രഹസ്യങ്ങൾ പൂർണ്ണമായും എന്റെ ലെൻസിനു മുന്നിൽ വെളിപ്പെട്ടു.

​മണിക്കൂറുകൾ നീണ്ട ആ ഷൂട്ടിംഗിൽ ഒരിടത്ത് പോലും ഞാൻ എന്റെ പ്രൊഫഷണലിസം വിട്ടില്ല. അവളുടെ നഗ്നത എന്നെ ഭ്രമിപ്പിച്ചില്ലെന്നല്ല, പക്ഷേ ആ ഭ്രമം എന്റെ ക്യാമറയുടെ കൃത്യത വർദ്ധിപ്പിക്കുകയാണ് ചെയ്തത്. ഷൂട്ട് കഴിഞ്ഞ് അവൾ ഷർട്ട് തിരികെ ധരിക്കുമ്പോൾ എന്റെ ലാപ്ടോപ്പിലെ പ്രിവ്യൂ കണ്ട് അവൾ ഒന്ന് അമ്പരന്നു.

​”ജോസ്… ഇതാണ് ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ച ക്വാളിറ്റി. എന്റെ ശരീരത്തെ ഇത്രയും ഭംഗിയായി ഇതിനുമുമ്പ് ആരും പകർത്തിയിട്ടില്ല,” അവൾ അത്ഭുതത്തോടെ പറഞ്ഞു.

​ഞാൻ ക്യാമറ ബാഗ് ഒതുക്കി വെച്ചു. എന്റെ വിരലുകൾ ആ ഷൂട്ടിനിടയിൽ പലപ്പോഴും അവളുടെ നഗ്നതയിൽ തൊടാൻ വെമ്പിയിരുന്നെങ്കിലും, ഞാൻ എന്റെ അതിർവരമ്പുകൾ കാത്തുസൂക്ഷിച്ചു. കൊടുപ്പുള്ളവർക്ക് മാത്രം നൽകുന്നതാണ് ഈ അച്ചായന്റെ സ്നേഹം. ബാക്കിയുള്ളവർക്ക് ഞാൻ എന്നും ആ മികച്ച ഷോട്ട് നൽകുന്ന ഒരു ഫോട്ടോഗ്രാഫർ മാത്രമാണ്.

രശ്മി തന്റെ ആ നേർത്ത ഷർട്ടിന് മുകളിൽ ഒരു നീളൻ സിൽക്ക് റോബ് കൂടി അണിഞ്ഞ് എന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു വന്നു. അവളുടെ നോട്ടത്തിൽ അപ്പോഴും ഒരു തരം വേട്ടക്കാരിയുടെ തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു. ഇത്രയും നേരം എന്റെ ലെൻസിന് മുന്നിൽ പൂർണ്ണ നഗ്നയായി നിന്നിട്ടും, എന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു സാധാരണക്കാരന്റെ ആർത്തി കാണാത്തതിലുള്ള ഒരു അത്ഭുതമോ അതോ നിരാശയോ ആയിരുന്നു അവളിൽ.

​”ഷൂട്ട് മനോഹരമായിരുന്നു ജോസ്. എറണാകുളത്ത് ഇന്ന് സ്റ്റേ ചെയ്യുന്നില്ലേ? നൈറ്റ് നമുക്കൊരു ചെറിയ ഡിന്നർ ആയാലോ?” അവൾ ഒരു വശ്യമായ ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.

​ആ ക്ഷണത്തിന്റെ പിന്നിലെ അർത്ഥം എനിക്ക് വ്യക്തമായിരുന്നു. ഡിന്നർ വെറുമൊരു തുടക്കം മാത്രമായിരിക്കും. കായൽക്കരയിലെ ആ റൂമിൽ പിന്നെ എന്ത് സംഭവിക്കുമെന്ന് ഊഹിക്കാൻ വലിയ ബുദ്ധിയൊന്നും വേണ്ട.

ആയിരക്കണക്കിന് പുരുഷന്മാർ കൊതിയോടെ നോക്കുന്ന ആ ഉടൽ എനിക്ക് മുന്നിൽ സ്വയം കീഴടങ്ങാൻ തയ്യാറായി നിൽക്കുകയാണ്.
​പക്ഷേ, എന്റെ രീതി അതല്ല.

​”താങ്ക്സ് രശ്മി… പക്ഷേ എനിക്ക് ഇന്ന് രാത്രി തന്നെ തൃശൂർ എത്തണം. നാളെ രാവിലെ സ്റ്റുഡിയോയിൽ മറ്റൊരു വർക്ക് ഉള്ളതാ,” ഞാൻ വളരെ മാന്യമായി, ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ ആ ക്ഷണം നിരസിച്ചു.

​അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു നിമിഷം അവിശ്വാസം നിഴലിച്ചു. എന്നെപ്പോലൊരു ഫോട്ടോഗ്രാഫർ തന്നെപ്പോലൊരു മോഡലിനെ ഇങ്ങനെ തള്ളിക്കളയുമെന്ന് അവൾ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും വിചാരിച്ചിട്ടുണ്ടാകില്ല.

​”ഓ… ഓക്കെ ജോസ്. ഇറ്റ്സ് ഫൈൻ. സീ യു എഗൈൻ,” അവൾ അല്പം ഗമയോടെ തന്നെ തിരിഞ്ഞു നടന്നു.

​ഞാൻ ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിലേക്ക് ഇരുന്നു വണ്ടി സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു. റിയർ വ്യൂ മിററിലൂടെ ഞാൻ കണ്ടു, ആ റിസോർട്ടിന്റെ വരാന്തയിൽ നിന്ന് തന്നെത്തന്നെ നോക്കുന്ന രശ്മിയെ. അവളുടെ ആ മാദക ശരീരം എന്റെ ക്യാമറയിലെ ചിപ്പിൽ സുരക്ഷിതമാണ്. പക്ഷേ, എന്റെ കുണ്ണയ്ക്ക് അത്ര വിലകുറഞ്ഞ വിശപ്പില്ല.

​വണ്ടി റിസോർട്ടിന്റെ ഗേറ്റ് കടന്നപ്പോൾ ഞാൻ പതുക്കെ ഒരു സിഗരറ്റ് കത്തിച്ചു. പുക പുറത്തേക്ക് വിടുമ്പോൾ എന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു പരിഹാസച്ചിരി വിരിഞ്ഞു. മനസ്സിൽ ഞാൻ ഓർത്തു:

​”എത്ര വലിയ ചരക്കായാലും ശരി… ഈ അച്ചായന്റെ പോളിസി ഒന്നേയുള്ളൂ… കൈ വാണം വിട്ടാലും വെടിപ്പൂറ്റിൽ അടിക്കില്ല!”

​പരസ്യമായി ശരീരം വിക്കുന്നവളുടെ മുന്നിൽ പതറാൻ എനിക്കാവില്ല. എനിക്ക് വേണ്ടത് കല്ലുവിനെപ്പോലെ, ഉള്ള കിളുന്ത് ചരക്കുകളെ ആണ്…​സ്റ്റിയറിംഗിൽ താളം പിടിച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ ഹൈവേയിലേക്ക് വണ്ടി കയറ്റി. തൃശൂരിലേക്കുള്ള യാത്രയിൽ എന്റെ മനസ്സ് വീണ്ടും ശാന്തമായിരുന്നു. വരാനിരിക്കുന്ന പുതിയ ഇരകളെക്കുറിച്ചും പുതിയ ഫ്രെയിമുകളെക്കുറിച്ചും ചിന്തിച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ വേഗത കൂട്ടി.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *