എറണാകുളത്തിന്റെ തിരക്കുകളിൽ നിന്നും തൃശൂരിലെ എന്റെ തട്ടകത്തിലേക്ക് വണ്ടി പായിക്കുമ്പോൾ മനസ്സ് നിറയെ രശ്മി നായരുടെ ആ വന്യമായ ഷോട്ടുകളായിരുന്നു. എന്നാൽ, വിധിക്ക് മറ്റ് ചില പ്ലാനുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന് തോന്നുന്നു. ഹൈവേയിലെ തിരക്കുകൾക്കിടയിൽ പകുതി ദൂരം പിന്നിട്ടപ്പോൾ എന്റെ എസ്യുവിയുടെ ബോണറ്റിൽ നിന്ന് ഒരു ചെറിയ പുക ഉയർന്നു. പിന്നെ ഒരു വലിയ ഞരക്കത്തോടെ വണ്ടി നിശ്ചലമായി.
”ശേ… ഇതിപ്പോൾ ഈ സമയത്ത് തന്നെ വേണമായിരുന്നോ!”
സ്റ്റിയറിംഗിൽ കൈ ചുരുട്ടി ഇടിച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ പുറത്തിറങ്ങി.
കുറച്ചു ദൂരെ കണ്ട ഒരു വർക്ക്ഷോപ്പിൽ നിന്നും ആളെ വരുത്തി നോക്കിച്ചപ്പോൾ പണി പാളിയെന്ന് മനസ്സിലായി.
“സാർ, റേഡിയേറ്ററിന് നല്ല പണിയുണ്ട്. സാധനം നാളെ രാവിലെ പാർട്സ് കട തുറന്നാലേ കിട്ടൂ. പണി തീർന്ന് കൈയ്യിൽ കിട്ടാൻ നാളെ വൈകുന്നേരം ആകും.”
മണി കൂടെയില്ലാത്തതിന്റെ കുറവ് അപ്പോഴാണ് ഞാൻ ശരിക്കും അറിഞ്ഞത്. അവൻ ഉണ്ടെങ്കിൽ ഈ വണ്ടിയുടെ കാര്യം നോക്കി ഇവിടെ നിന്നേനെ. മറ്റൊരു വഴിയുമില്ലാത്തതുകൊണ്ട് കാർ വർക്ക്ഷോപ്പിൽ ഏൽപ്പിച്ചു. എന്റെ വിലപിടിപ്പുള്ള ക്യാമറ ബാഗും ലാപ്ടോപ്പും തോളിലിട്ട് ഞാൻ അടുത്തുള്ള ഒരു മാന്യമായ ഹോട്ടലിൽ റൂം എടുത്തു.
റൂമിലെത്തി എസി ഓണാക്കി ആ തണുപ്പിലേക്ക് വീണപ്പോൾ ഒരു വലിയ ആശ്വാസം തോന്നി. ഷൂട്ടിന്റെ ക്ഷീണവും വണ്ടി കേടായതിന്റെ ദേഷ്യവും മാറ്റാൻ നല്ലൊരു കുളി അത്യാവശ്യമായിരുന്നു.
ബാത്റൂമിൽ കയറി ഷവറിന് താഴെ നിൽക്കുമ്പോൾ രശ്മിയുടെ ആ നഗ്നമായ രൂപം ഒന്ന് കൂടി മനസ്സിൽ മിന്നിമറഞ്ഞു.
. കുളി കഴിഞ്ഞ് ഒരു തോർത്ത് മാത്രം ചുറ്റി പുറത്തിറങ്ങി.
ബെഡിൽ മലർന്നു കിടന്ന് ഞാൻ ഫോണെടുത്തു. മണിക്ക് ഒരു മെസ്സേജ് അയച്ചു—വണ്ടി കേടായ കാര്യവും നാളെയേ എത്തൂ എന്നും. പിന്നെ വെറുതെ ഇൻസ്റ്റാഗ്രാം തുറന്നു.
റീലുകൾ ഓരോന്നായി സ്ക്രോൾ ചെയ്തു പോയി. ചിലത് ചിരിപ്പിച്ചു, ചിലത് വെറുപ്പിച്ചു. ഇടയ്ക്ക് സ്റ്റോറികൾ നോക്കി. കല്യാണി ഇപ്പോൾ ദുബായിൽ ഒരു ഷൂട്ടിംഗിലാണ്. അതിന്റെ തിരക്കുകൾ അവൾ സ്റ്റോറിയായി ഇട്ടിട്ടുണ്ട്. ഇടയ്ക്ക് വാല്മീകിയിലെ പുതിയ മോഡലുകളുടെ പ്രൊഫൈലുകൾ ഒന്ന് കണ്ണോടിച്ചു.
”ഈ റീലുകളിൽ കാണുന്ന സൗന്ദര്യമൊന്നുമല്ലല്ലോ ഈ ക്യാമറയ്ക്ക് മുന്നിൽ വരുമ്പോൾ കാണുന്നത്,” ഞാൻ സ്വയം പിറുപിറുത്തു.
ഡിജിറ്റൽ ലോകത്തെ ആ വശ്യതകളിൽ കണ്ണോടിച്ച് കിടക്കുമ്പോൾ, പുറത്ത് എറണാകുളം നഗരം തിരക്കുകളിൽ അമരുകയായിരുന്നു. നാളത്തെ പകൽ എനിക്ക് സമ്മാനിക്കാൻ പോകുന്നത് എന്താണെന്ന് അറിയാതെ, ആ ഹോട്ടൽ റൂമിലെ തണുപ്പിൽ ഞാൻ ഫോണിലെ വർണ്ണക്കാഴ്ചകളിൽ മുഴുകി.
ഫോണിലെ വെളിച്ചം കണ്ണുകളിൽ അടിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ പതുക്കെ റീലുകളിൽ നിന്നും സ്റ്റോറികളിലേക്ക് വിരലോടിച്ചു. പെട്ടെന്നാണ് ഒരു സ്റ്റോറി എന്റെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടത്. ഹൻസുബി.
ആ പേര് എവിടെയോ കേട്ട പരിചയം. ഞാൻ ആ പ്രൊഫൈലിലേക്ക് ഒന്ന് കയറി നോക്കി. ഹൻസുബി ശിവദാസ്.
Photo 2
https://postimg.cc/WdrNdsW2
ഏകദേശം 18 വയസ്സ് പ്രായം തോന്നിപ്പിക്കുന്ന ഒരു ചുറുചുറുക്കുള്ള പെൺകുട്ടി. അവളെ മനസ്സിലാക്കാൻ എനിക്ക് അധികം പ്രയാസപ്പെടേണ്ടി വന്നില്ല; സിനിമയുമായി അടുത്ത ബന്ധമുള്ള കുടുംബമാണ്. നാല് അതിസുന്ദരികളായ പെൺമക്കളിൽ ഇളയവൾ.
അവളുടെ പ്രൊഫൈൽ മുഴുവൻ ഒരു മോഡേൺ-ട്രെഡിഷണൽ മിക്സ് ആണ്. ചില ചിത്രങ്ങളിൽ നല്ല നാടൻ പെൺകുട്ടിയായി വന്നെങ്കിൽ, മറ്റു ചിലതിൽ അത്യാധുനികമായ ലുക്കിലാണ് അവൾ നിൽക്കുന്നത്. സ്കിൻ കെയർ പോസ്റ്റുകളും ഫോട്ടോഷൂട്ടുകളും കൊണ്ട് പ്രൊഫൈൽ സജീവമാണ്.
അവളുടെ ലേറ്റസ്റ്റ് സ്റ്റോറിയിൽ ഇംഗ്ലീഷിൽ ഇങ്ങനെ എഴുതിയിരിക്കുന്നു:
”Looking for a skilled photographer in Ernakulam for a quick shoot tonight! DM if interested.”
അതൊരു അപ്രതീക്ഷിത അവസരമായിരുന്നു. എറണാകുളത്തെ ഈ ഒറ്റപ്പെടലിൽ ഇതൊരു രസകരമായ അനുഭവമാകുമെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി. എങ്കിലും ഒരു തമാശ കലർന്ന രൂപത്തിൽ മറുപടി നൽകാനാണ് ഞാൻ തീരുമാനിച്ചത്. സാധാരണ കിളവൻ ഫോട്ടോഗ്രാഫർമാരോടാണ് പലപ്പോഴും ഈ കുട്ടികൾക്ക് താല്പര്യം, കാരണം ആ ഒരു ‘സേഫ്റ്റി’ അവർ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നുണ്ടാകും.