ജാതകം ചേരുമ്പോൾ 14

Jaathakam Cherumbol Part 14 | Author : Kaavalkkaran

[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]

---

 

പകരം ഞാൻ ബെല്ലടിക്കുന്ന ഫോണിന്റെ സ്ക്രീൻ ചേച്ചിയുടെ നേരേ തിരിച്ചു കാണിച്ചു കൊടുത്തു…

 

നന്ദു ചേച്ചി തിരിച്ചു വിളിച്ചതായിരുന്നു അത്…..

 

നന്ദു ചേച്ചിയുടെ പേര് കണ്ടതും ചേച്ചി ഫോൺ എടുത്തു……

 

“ഹലോ… നന്ദു… ”

 

ചേച്ചിയുടെ വിളിയിൽ വല്ലാത്ത കിദപ്പുണ്ടായിരുന്നു….

 

“ആ… ഹലോ… ചേച്ചി… നിങ്ങൾ എവിടെയാ വരാൻ ആയില്ലേ…..”

 

നന്ദു ചേച്ചി തന്നെയാണ് എന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് ഉറപ്പായി…. പക്ഷേ കൂടുതൽ ഞെട്ടിയത് ദേവു ചേച്ചി ആയിരുന്നു…..

ചേച്ചി കയ്യിൽ ഫോൺ പിടിച്ചു കൊണ്ട് തന്നെ… തന്റെ മുമ്പിൽ ഉള്ള ആ വാതിലിലേക്ക് നോക്കി…. വല്ലാത്ത ഒരു തരം നിശബ്ദതതയായിരുന്നു… അവിടം…..

 

“ഹലോ…. ചേച്ചി….”

 

മറുപടി ഒന്നും കേൾക്കാഞ്ഞിട്ടാവണം നന്ദു ചേച്ചി വീണ്ടും തിരക്കി….

 

ആ ഡോറിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്ന ദേവു ചേച്ചി വേറേ ഏതോ മാന്ത്രിക ലോകത്ത് എത്തിയത് പോലെയായിരുന്നു… ഞാനൊന്ന് തട്ടി വിളിച്ചപ്പോൾ ആണ് ചേച്ചിക്ക് സ്വബോധം വന്നത്….

 

“ഹലോ…..എടാ സിദ്ധു നിങ്ങൾ ഇതെവിടെയ….?”

 

“ഞങ്ങൾ വന്നോണ്ടിരിക്ക….കൈ തട്ടി ഫോൺ വന്നതാ.. പിന്നേ വിളിക്കാം…. ”

 

വായിൽ വന്നതൊക്കെ അങ്ങനെ തന്നെ തട്ടി വിട്ടു… ശേഷം കൂടുതൽ സംശയം ഒന്നും തോന്നാതിരിക്കാൻ ചേച്ചിയുടെ കയ്യിൽ നിന്നും ഫോൺ വാങ്ങി കട്ട് ആക്കി….

 

ഫോൺ കട്ട്‌ ആക്കി കുറച്ചു നേരം ഞങ്ങൾ പരസ്പരം നോക്കി നിന്നു ചേച്ചി വളരെയധികം വിയർക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു…..

 

“ട്ടേ…. ട്ടേ…. ”

 

പരസ്പരം മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കി നിൽക്കുന്ന ഞങ്ങളുടെ ശ്രദ്ധ തിരിച്ചത്… കണ്മുന്നിൽ കാണുന്ന ഡോറിൽ നിന്നും ശബ്ദം കേട്ടപ്പോഴാണ്….

 

ഒന്ന് ബോധം കെട്ട് വീണെങ്കിൽ എന്ന് പോലും ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചുപോയി….

 

പതിയെ കേട്ട് തുടങ്ങിയ ശബ്ദം പിന്നേ ഉറക്കെ കേൾക്കാൻ തുടങ്ങി…. ആരോ രക്ഷിക്കാൻ എന്നോണം തട്ടി വിളിക്കുന്ന പോലേ…..

 

പക്ഷേ നേരെത്തെ കേട്ടിരുന്ന പോലേ ഒരു മനുഷ്യ ശബ്ദം അല്ലെന്ന് മാത്രം….

 

പുണ്ടച്ചി… മോളേ.. നീ എത്ര കൊട്ടിയാലും ഞാൻ ഈ വാതിൽ തുറക്കില്ലടി….😤

 

പക്ഷേ എന്റെ പേടി ദേവു ചേച്ചിയിൽ ആയിരുന്നു… ഇനി അകത്തു ഉള്ളത് ആത്മാവാണ് എന്ന് പരിശോധിക്കാൻ വേണ്ടി ചേച്ചി ഈ വാതിൽ ചവിട്ടി പൊട്ടിക്കോ….

 

ഞാൻ ചേച്ചിയുടെ കൈ പിടിച്ചു കുറച്ചു ചുവട് പിന്നോട്ട് വച്ചു…

 

എന്തിനാ വെറുതെ…റിസ്ക് എടുക്കുന്നെ….

 

ഞങ്ങൾ പിന്നോട്ട് പോവുംതോറും വാതിൽ ഉള്ള തട്ടലിന്റെ ശക്തി കൂടി കൂടി വന്നു….. ശബ്ദം മാത്രമല്ല ആ വാതിലുകൾ വളരെയധികം കുലുങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു… ഒപ്പം ശക്തിയിലുള്ള കാറ്റും… ചുറ്റുമാടുമുള്ള മൃഗങ്ങളുടെ ശബ്ദങ്ങളും കൂടേ ആയപ്പോൾ തൃപ്തി ആയി….

 

മുന്നോട്ടു നോക്കി പിന്നോട്ട് നടക്കുകയാണ്… സത്യം പറഞ്ഞാൽ ഓടാൻ പോലും മറന്നിരുന്നു… ഇനി അഥവാ ഓടിയാൽ ആ വാതിലും തല്ലി തകർത്ത് ആ മൈര് ഇറങ്ങി വന്നാലോ…

 

ഓർക്കാൻ പോലും വയ്യാ….

 

“ചേച്ചി… ഓടിയാലോ….. ”

 

ഞാൻ ചേച്ചിയുടെ കൈ മുറുകെ പിടിച്ചു….

 

“മ്മ്…”

 

ചേച്ചി എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി മൂളി…

 

ഞാൻ ചേച്ചിയുടെ കൈ പിടിച്ചു തിരിഞ്ഞതും മുമ്പിൽ മരത്തിന്റെ നിഴലിൽ

ഒരു രൂപം അനങ്ങാതെ നിൽക്കുന്നു…

ഇത്രയും നേരം ശബ്ദങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞിരുന്ന ചുറ്റുപാടും നിശ്ബദ്ധമായി… ഒപ്പം ആ വാതിലിൽ ഉള്ള മുട്ടും നിന്നിരുന്നു എന്ന് ഞാൻ മനസ്സിലാക്കി….

 

മൈര്… വട്ടത്തിൽ ഊമ്പി….

 

ചേച്ചിയുടെ കൈ തണുത്ത് വരുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു….

 

ഞങ്ങളേ നോക്കി ആ രൂപം മുമ്പിലോട്ട് നടന്നു വന്നു…. ഇരുട്ടായതിനാൽ അത് എന്താണ് എന്ന് ഇപ്പോഴും വ്യക്തമല്ല…

പക്ഷേ എന്തായാലും നേരിടാൻ ഞാൻ തയ്യാറായി കഴിഞ്ഞിരുന്നു…