പെട്ടന്ന് ആരോ പിന്നിലൂടെ അവന്റെ കഴുത്തിലേക്ക് കൈകടത്തി ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു കവിളിൽ ചുണ്ടുകൾ അമർത്തി. കവിൾത്തടം വച്ചു തടവിക്കൊണ്ട് കഴുത്തിൽ അള്ളിപ്പിടിച്ചു വലിച്ചു.
“എന്റെ പൊന്നേ.. കാണാൻ കൊതിയായിട്ടു വയ്യാതാവുന്നല്ലൊ ചേട്ടാ.”
സംഗീതയുടെ അടക്കിപ്പിടിച്ച സ്വരം അവന്റെ ചെവിയിൽ
മുഴങ്ങി. ആ ശബ്ദം തിരിച്ചറിഞ്ഞപ്പോൾ വാഹിദിന്റെ മുഖത്ത് അതിശയം കലർന്നു അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് അവൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കി.
പക്ഷേ നോക്കാൻ അനുവദിക്കില്ലെന്ന വാശിപോലെ അവൾ കവിളിൽ തന്റെ മുഖം അമർത്തിവച്ചു കഴുത്തിലൂടെ കൈ ചുറ്റി കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കസേരയിലേക്ക് ചാരി അവന്റെ ശരീരത്തിലേക്ക് വളഞ്ഞു നിന്നു.
“മിണ്ടൂല ഞാൻ. എന്നെ ഒഴിവാക്കാൻ അല്ലേ കെട്ടിച്ചു വിട്ടത്. ദുഷ്ടൻ.”
അവൾ കൊഞ്ചലോടെ കഴുത്തിൽ വീണ്ടും പിടിച്ചു വലിച്ചു പറിച്ചു. വഹിദിനു വേദനയാവുകയും ചെയ്തു.
“എടീ നീയൊന്നു നേരെ നിക്ക്. ആരെങ്കിലും വന്നാൽ.”
അവൻ അവളുടെ കൈയിൽ കടന്നു പിടിച്ചു വലിച്ചു മാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചു. അവൾ ബലം പിടിച്ചു ചുമലിലൂടെ മുഖം മുന്നോട്ട് നീട്ടി അവന്റെ കഴുത്തിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തി ചുണ്ടുകൾ അമർത്തി.
“ആരും വരൂല. എന്നെയൊന്ന് കളിച്ചുതാ കുട്ടാ. വല്ലാതെ മിസ് ചെയ്യുന്നു. ന്റെ ചേട്ടാ. എന്നെയൊന്ന് കളിക്ക് പൊന്നേ. ഇപ്പൊ ഇവിടെ ആയാലും എനിക്കൊന്നൂല്ല.”
അവൾക്ക് സ്നേഹം അടക്കിനിർത്താൻ കഴിയാതെ വീർപ്പുമുട്ടുന്നത് പോലെ തോന്നി. വാഹിദ് എഴുന്നേറ്റ് നിന്നിട്ടും അവൾ കഴുത്തിൽ കൈ ചുറ്റി തൂങ്ങിനിന്നു. വാഹിദ് അവളെ തന്റെ മുന്നിലേക്ക് നിർത്തി.
കുറച്ചുകൂടി വണ്ണം വച്ചു നിറവും കൂടിയിട്ടുണ്ട് അവൾ. കവിളുകളിൽ തിളക്കം വർധിച്ചതുപോലെ മനോഹരമായ ചുവപ്പു കലർന്നിരിക്കുന്നു. പട്ടു സാരിയിൽ അവളൊരു മയിലിനെ പോലെ മനോഹരിയായി തോന്നി.
ആ വിശാലമായ കറുത്തകണ്ണുകളിൽ തന്നെ മുക്കിക്കൊല്ലാനുള്ള ആർത്തിയുണ്ടെന്ന് അവന് തോന്നി.
“എന്താടീ പ്രശ്നം. വെങ്കിടി ഓകെ അല്ലേ. ഒന്നും നടക്കുന്നില്ലേ? എന്തെങ്കിലും കുഴപ്പമുണ്ടോ.?”
വാഹിദ് അങ്കലാപ്പു കലർന്ന സ്വരത്തിൽ പരിഭ്രമത്തോടെ ചോദിച്ചു. അവളുടെ മുഖത്ത് യാതൊരു ഭവമാറ്റവും
പ്രത്യക്ഷപ്പെടാതെ അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് തന്നെ നോക്കി തൂങ്ങി നിൽക്കുകയാണ്.
“ഒരു കുഴപ്പവും ഇല്ല ചേട്ടാ. എല്ലാം നന്നായി നടക്കുന്നുണ്ട്. ജീവിതവും ഹാപ്പിയാണ്. എന്റെ ചേട്ടന്റെ നെഞ്ചിൽ ചുരുണ്ടുകിടക്കാൻ കഴിയുന്നില്ലെന്ന ഒരേയൊരു സങ്കടമേയുള്ളൂ.
മാസത്തിൽ ഒരിക്കലെങ്കിലും എന്റടുത്തേക്ക് വരൂ. ആ ആർത്തിപിടിച്ച കരുത്തിൽ എന്നെ കൊന്നിട്ട് സന്തോഷത്തോടെ തിരിച്ചു പോരൂ.”
“നീ എന്തൊക്കെയാടീ ഈ പറയുന്നേ. വിട്ടേ, എന്റെ കൈകൊണ്ട് ഒരെണ്ണം തന്നാൽ ഒടിഞ്ഞു പോകും നീ.”
“ഇവിടെ ആരൂല്ല. എല്ലാരും ഹോട്ടലിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു. പേടിത്തൊണ്ടാ നമ്മളും സെക്യൂരിറ്റി ചേട്ടനും മാത്രേ ഉള്ളൂ.”
“ഹോട്ടലിലേക്കോ. മനസ്സിലായില്ല.”
വാഹിദ് സംശയഭാവത്തിൽ അവളെ നോക്കി നെറ്റി ചുളിച്ചു. സംഗീതയുടെ മുഖത്ത് കുസൃതി തെളിഞ്ഞു.
“ഇന്നല്ലേ ഞങ്ങൾ വരുമെന്ന് പറഞ്ഞത്. ഇന്നത്തെ ഡേറ്റ് മറന്നോ? പൊട്ടൻ തന്നെ. മാഷേ വെങ്കിടി എല്ലാരേയും വിളിച്ചോണ്ട് പാർട്ടികൊടുക്കാൻ ഹോട്ടലിലേക്ക് പോയി.
ചേട്ടന് സർപ്രൈസ് ആവട്ടെ എന്നുകരുതി ഞങ്ങൾ എത്തിയ കാര്യം അറിയിക്കാതെ വച്ചതാ. ഒരു സർപ്രൈസ് കൊടുത്തിട്ട് ഞാൻ കൂട്ടി വന്നോളും എന്ന് പറഞ്ഞു ഞാനിങ്ങോട്ട് പോന്നതാ.”
അവൾ അവന്റെ മൂക്കിൽ പിടിച്ചു ഞെക്കി കുലുക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അവൾ പറഞ്ഞുകഴിഞ്ഞപ്പോൾ വാഹിദിനു കാര്യം മനസ്സിലായി. അവർ വിരുന്നൊക്കെ കഴിഞ്ഞു ഒരു ദിവസം ഇങ്ങോട്ട് വരുമെന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നു.
തിയ്യതിയും അറിയിച്ചിരുന്നു. അവൻ മറന്നു പോയതായിരുന്നു. വാഹിദ് തിരികെ കസേരയിലേക്ക് തന്നെ ഇരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ സംഗീത ഇരിക്കാൻ അനുവദിക്കാതെ അവനെ ടേബിളിനോട് പിടിച്ചമർത്തി താഴേക്ക് അമർന്നു മുട്ടുകാലിൽ നിലത്തേക്ക് ഇരുന്ന് അരക്കെട്ടിലേക്ക് മുഖം അമർത്തി കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.