ഒരു കിടുക്കാച്ചി സാമാനം കിട്ടിയാൽ കാട്ടാനകേറി മേഞ്ഞത് പോലെ ചതച്ചരച്ചു നശിപ്പിക്കാൻ എന്തൊരു മിടുക്കാനെന്നോ. എന്നാ പിന്നെ ആ പാവത്തിനൊന്ന് തുടച്ചു കൊടുക്കാനുള്ള സ്നേഹമെങ്കിലും കാണിക്കുമോ, അതുമില്ല.”
രമ്യയോട് രഞ്ജിനി അർത്ഥം വച്ചു പറഞ്ഞു വാഹിദ് ഒന്ന് പരുങ്ങി. താൻ ഓഫിസിലിട്ടു കളിച്ചത് ഇവരെങ്ങിനെ അറിഞ്ഞു.?
“ഉവ്വേ.. എന്നാലും അതിന്റെയൊരു സുഖം. രഞ്ജു, അതൊരു ഒന്നൊന്നര ലഹരി തന്നാ ട്ടോ. അതല്ലേ ഓരോ ചള്ളു പെൺകുട്ടിപോലും അടിമയായി പോകുന്നെ.”
അവർ രണ്ടുപേരും പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. വാഹിദ് തനിക്ക് മനസ്സിലാവുന്നൊക്കെയുണ്ട് എന്ന ഭാവത്തിൽ ടേബിളിൽ ചന്തി ചാരി ഇരുന്നു. രഞ്ജിനി അവൻ അറിയാതെ രമ്യയ്ക്ക് കണ്ണുകൊണ്ട് ഒരു സൂചന കൊടുത്തപ്പോൾ അവൾ എഴുന്നേറ്റ് പോയി വാതിൽ കുറ്റിയിട്ടു.
“എടോ തനിക്ക് ആ പാവത്തിനോടൊന്നു പൂറ് തുടക്കാനെങ്കിലും പറഞ്ഞുകൊടുക്കായിരുന്നില്ലേ. അവൾ അടുത്തു വരുമ്പോ തന്റെ പാലിന്റെ മണമടിച്ചിട്ട് വയ്യായിരുന്നു. ഒടുവിൽ ഞങ്ങളാ പോയി കഴുകിയിട്ട് വരാൻ പറഞ്ഞത്.”
രമ്യ അവന്റെ അടുത്തു വന്നു നിന്നിട്ട് സംഗീതയുടെ കാര്യം പറഞ്ഞു. വാഹിദ് ചളിപ്പോടെ ചുരിച്ചുകൊണ്ട് ഇരുന്നതല്ലാതെ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. രമ്യ കുറച്ചുകൂടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങിന്നിട്ട് പിന്നിലൂടെ കൈചുറ്റി അവന്റെ തോളിലൂടെ മുഖം മുന്നിലേക്ക് നീട്ടി.
എന്നിട്ട് കവിളിൽ തന്റെ കവിൾ ചേർത്തു ഉരസി.
“രഞ്ജു, അപ്പൊ ഈ വീക്ക് കൂടി കഴിഞ്ഞാൽ നമ്മൾ തമ്മിലുള്ള കോൺട്രാക്ട് തീരുവാണ്. ഏകദേശം എല്ലാം സെറ്റ് ആണ്. ഇനി തന്റെ ഏത് അക്കൗണ്ടന്റ് നോക്കിയാലും കാര്യങ്ങൾ എളുപ്പം മനസ്സിലാവുന്ന രീതിയിൽ ക്ലിയർ ആക്കി വച്ചിട്ടുണ്ട്.”
രമ്യയും രഞ്ജിനിയും അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ഒരുപോലെ ഞെട്ടി. ആ കാര്യത്തെ
കുറിച്ച് രഞ്ജിനി ചിന്തിച്ചിട്ടുപോലും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. രമ്യയും കരുതിയത് അവന്റെ ജീവിതത്തിലെ മറ്റൊരു ശാരികയുടെ പതിപ്പായിരിക്കും രഞ്ജിനി എന്നായിരുന്നു.
കാരണം രഞ്ജിനിക്ക് ഭർത്താവ് വെറും ഓർമ്മകൾ മാത്രവും സങ്കല്പത്തിൽ വാഹിദ് മാത്രവുമായിരുന്നു. വിവാഹം കഴിച്ചില്ലെങ്കിലും അവന്റെ ജീവിതത്തിൽ നിന്ന് വിട്ടുപോകാതെ അവൾ കൂടെയുണ്ടാവും എന്നായിരുന്നു അവൾ വിശ്വസിച്ചിരുന്നത്.
“അതൊക്കെ പിന്നെ സംസാരിക്കാം വാഹീ. എത്ര നാളായി നീ നിന്റെയാ കാടൻ കരുത്ത് എനിക്കൊന്ന് തന്നിട്ട്. എനിക്ക് നന്നായോന്ന് ചീന്തി വേദനിച്ചിട്ട് എത്രനാളായി.
നീയന്നു കളിച്ചതിൽ പിന്നെ ഇതുവരെ മനസ്സ് നിറഞ്ഞൊന്ന് പൊളിഞ്ഞിട്ടില്ല. ടാ, എന്റെ കുഴിയൊന്ന് നന്നായി കുത്തിനിറച്ചു നോവിക്കെടാ.”
അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഇടർച്ച കലർന്നു മന്ത്രണം പോലെ നേർത്തു. വയറിൽ ചുറ്റിപ്പിടിച്ച കൈ മുകളിലേക്ക് തലോടിക്കൊണ്ട് നെഞ്ചിലേക്ക് ഓടിനടന്നു മുലയിൽ ഒന്ന് ഞെരിച്ചു.
വാഹിദ് എതിർപ്പില്ലാതെ അവളുടെ ആഹ്രഹങ്ങൾക്ക് വഴങ്ങി നിന്നുകൊടുത്തു. രഞ്ജിനി നേർത്ത പുഞ്ചിരിയോടെ കസേരയിൽ ചാരിയിരുന്നു രമ്യയുടെ കഴപ്പ്കയറി വിവശയായ പ്രക്രിയകൾ നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
വാഹിദിന്റെ ടീഷർട്ട് മുകളിലേക്ക് ഉയർന്നു രമ്യയുടെ ലോലമായ കരങ്ങൾ ഇഴഞ്ഞുനടന്നു. അവന്റെ കവിളിൽ അവളുടെ പല്ലുകൾ അമർന്നു വട്ടത്തിൽ പല്ലുകളുടെ ചുവന്ന പാട് തെളിഞ്ഞുനിന്ന്.
പെട്ടന്നൊരു ആവേശം ബാധിച്ചത് പോലെ മേശയിലെ ഫയലുകളും മറ്റും തള്ളി രഞ്ജിനിയുടെ മടിയിലേക്ക് ഇട്ടിട്ട് അവൾ വാഹിദിനെ മേശയിലേക്ക് തള്ളി മലർത്തിയിട്ടിട്ട് അവന്റെ അകന്ന് നിൽക്കുന്ന കാലുകളുടെ ഇടയിലേക്ക് നീങ്ങിനിന്നിട്ട് അരക്കെട്ട് അവന്റെ കുണ്ണയിലേക്ക് അമർത്തി.
“രഞ്ജു, ഒന്ന് പറയെടോ. ഇങ്ങനെ ചത്തത് പോലെ കിടക്കല്ലേ ന്ന്. എനിക്ക് ഇവന്റെ പാലിന്റെ മണം അടിച്ചപ്പോ തുടങ്ങിയ ഒഴുക്കാണ്. പിടിച്ചുനിക്കാൻ വയ്യ. വാഹീ….പ്ലീസ്..”
രമ്യയുടെ സ്വരത്തിൽ
വികാരം അലിഞ്ഞുചേർന്നു ശബ്ദം കാമരസം പുരണ്ടു താളത്തിലായി. രഞ്ജു ചിരിക്കാനോ അവരുടെ കുരുത്തക്കേടിൽ ഇടപെടാനോ സാധിക്കാതെ അവരെ നോക്കി ഇരുന്നതേയുള്ളൂ.