“കാര്യമാക്കണ്ട. ഇക്കയുടെ പഴത്തിന്റെരുചിയും
ആ പഴമുണ്ടായ വാഴയുടെ ഗുണവും കൊണ്ടാ. കളികഴിഞ്ഞു മടങ്ങുമ്പോ എന്നോടും കരഞ്ഞുപോയിട്ടുണ്ട്, ചേട്ടന്റെ സ്ഥാനത് ഇക്ക ആയിരുന്നെങ്കിൽ എത്ര രസകരമായേനെ എന്ന് ചിന്തിച്ചിട്ട്.
പെണ്ണുങ്ങൾക്ക് കണ്ണുനീർ പുറത്തുവരാൻ ഹൃദയം നുറുങ്ങുന്ന വേദനയൊന്നും വേണ്ട പൊട്ടാ, അവൾ ആഗ്രഹിച്ച സ്വപ്നം വെറും സ്വപ്നം മാത്രമാണല്ലോ എന്ന് ആലോചിച്ചാൽ തന്നെ അവൾക്ക് കരച്ചിൽ വരും. എണീറ്റ് റൂമിലേക്ക് പോകാൻ പറ.”
അനാമികയ്ക്ക് അല്പം ദേശ്യം വന്നതുപോലെ വാഹിദിനു തോന്നി. അവനൊന്നു മൂളിയിട്ട് തിരികെ തന്റെ റൂമിലേക്ക് നടന്നു. കട്ടിലിൽ മലർന്നു കിടന്ന് പൂറിൽ കവച്ചു കന്തിനു മുകളിൽ പതുക്കെ തടവിക്കൊണ്ട് കണ്ണടച്ചു കിടക്കുകയാണ് ജസീന.
ഉഗ്രൻ തുടകൾ മടക്കി പിളർത്തി വച്ചിട്ടുണ്ട്. താൻ തുടങ്ങാൻ പോയ കളി ആലോചിച്ചു കിടന്ന് മൂഡ് ആയിട്ടുണ്ടാകും.
“താൻ വിളിച്ച കാര്യം പറഞ്ഞില്ല ല്ലൊ. വെറുതെ വിളിച്ചതാണോ?”
“ജൂലിയുടെ അമ്മയെ കുറിച്ച് എന്ത് തോന്നി? അത് ചോദിക്കാൻ വിളിച്ചതാ.”
“എന്ത് തോന്നാൻ. അവളുടെ അമ്മയായിട്ട് തോന്നി അല്ലാതെന്താ. ചോദിക്കാൻ കാരണം?”
“ഒന്നൂല്ല, ചോദിച്ചുന്നേയുള്ളൂ. ഒരിക്കൽ ഞങ്ങൾ ജൂലിയുടെ കൂടെ അവളുടെ വീട്ടിൽ പോയിരുന്നു. ആ സ്ത്രീ ക്ലബ്, പാർട്ടി എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു അടിച്ചുപൊളിച്ചു ജീവിക്കുന്ന ഒരു സ്ത്രീയാണ്.
എന്റെ ഇറച്ചിയും മുഴകളും ഒക്കെ കണ്ടിട്ട് അടുത്തുവന്നു സ്വകാര്യമായി കൂടെ കൂടുന്നോ ഇതൊക്കെ ഇങ്ങനെ പച്ചക്ക് കിടക്കുന്നതിനു പകരം നന്നായി പഴുപ്പിച്ചെടുക്കുന്ന കൂട്ടുകാർ അവർക്കുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞു.
എനിക്ക് കാര്യം മനസ്സിലായി. ക്ലബ്ബിൽ ഉള്ള പലരുമായി അവർക്ക് നല്ല കളിയുണ്ടെന്ന്. അതുകൊണ്ട് ചോദിച്ചതാ.”
“സ്വന്തം മകളുടെ കൂട്ടുകാരിയോട് അമ്മ പറഞ്ഞ ഈ കാര്യം ജൂലിക്ക് അറിയുമോ?”
“പിന്നല്ലാതെ.
അവൾ അത് അറിഞ്ഞപ്പോ തമാശ കേട്ടത് പോലെ ചിരിച്ചു. ഇതൊക്കെ ഞങ്ങൾക്കൊക്കെ അറിയുന്ന കാര്യമാ അതൊക്കെ ഓരോരുത്തരുടെ നേച്ചർ അല്ലേ നിയന്ത്രിക്കാൻ നിന്നിട്ട് എന്തിന് വീട്ടിലെ സമാധാനം കളയുന്നു എന്നാ അവൾ ചോദിച്ചത്.
അത്രേയുള്ളൂ. ഇനി അവളോട് പ്രേമം മൂത്ത് താലോലിച്ചു നടക്കേണ്ട എന്നാ പറഞ്ഞു വന്നത്. മനസ്സിലായോ പൊട്ടാ.?”
“ശരി ശരി, മനസ്സിലായി. എന്നാ വച്ചോ വല്ലതും തിന്നട്ടെ. ഇപ്പോഴാ ഉണർന്നത്. എത്തിയത് രാവിലെയാണ്.”
“ഞാനിന്ന് അവിടെ കൂടട്ടെ, ഇക്കാന്റെ കൂടെ? ആ കരച്ചിൽകുട്ടിക്ക് കൊടുക്കാൻ പറ്റിയ മരുന്ന് ഇതുതന്നെയാവും. നൂറയുടെ കാര്യം അറിയാത്ത പെണ്ണൊന്നും അല്ലല്ലോ അവിടെ കിടന്ന് മോങ്ങുന്നത്. അങ്ങനെ ആയാൽ പറ്റില്ല ല്ലൊ.”
“എടീ എത്ര ടൈം എന്ന് എനിക്ക് തന്നെ എണ്ണമില്ല. ഒഴിച്ചത് മുഴുവനും അതിലേക്ക് തന്നെയായിരുന്നു. എനിക്ക് പുറത്തേക്ക് എടുക്കാൻ തോന്നിയില്ല ഒറ്റത്തവണയും. അതിന്റെ ഭേജാർ ആണെന്ന് തോന്നുന്നു.”
“ഇത്രേയുള്ളൂ. ഫോർട്ടിഎയിറ്റ് ഹവേഴ്സ്ന്റെ ഉള്ളിൽ കഴിക്കാവുന്ന ടാബ്ലറ്റ് ഒക്കെയുണ്ട്. ചേച്ചിയുടെ അടുത്ത് കൊടുത്തുവിടാം. ഞാൻ വീട്ടിലേക്ക് പോകുവാ. അപ്പൊ ശരി, നാളെ കാണാം.”
അനാമിക കോൾ കട്ട് ചെയ്തു. വാഹിദ് ബർമുഡ എടുത്തു ധരിച്ചു ബാൽക്കണിയിലേക്ക് നടന്നു. ഗ്ലാസ്സ് വാതിൽ ചാരുമ്പോൾ പൂറിലേക്ക് വിരൽ ഇറക്കി അരക്കെട്ട് പൊക്കിപ്പിടിച്ചു കണ്ണുകൾ അടച്ചു വികാരം കൊണ്ട് മൂളിയും കുറുകിയും സ്വയം മറന്ന് അടിച്ചുകൊണ്ട് മലർന്നു കിടക്കുന്ന ജസീനയെ അവൻ കണ്ടു.
അവൾക്ക് കടി സഹിക്കാൻ പറ്റാത്തവിധം വല്ലാതെ മാറിയിട്ടുണ്ട്. ഹേയ് അങ്ങനെ ചിന്തിക്കുന്നതിൽ കാര്യമുണ്ടോ? ഇതൊക്കെ അവൾ എന്നും ചെയ്യുന്നതല്ലേ? അഞ്ജുവും ജസ്സിയുമൊക്കെ ഒന്നിച്ചു താമസിക്കുന്നവരാണെന്നും എന്നും ലെസ്ബി അടിക്കുന്നവരാണെന്നും
അല്ലേ അന്ന് പറഞ്ഞത്.
ഒരു പക്ഷെ ആദ്യമായിട്ടാണ് ഒരാണിന്റെ കൂടെ കിടക്കുന്നത് എന്നാവും ഇന്നലെ പറഞ്ഞത്. അവൻ ബാൽക്കാണിയിൽ നിന്ന് വിശാലതയിലേക്ക് നോട്ടമയച്ചു കൊണ്ട് നിന്നു.