അതും ആരാണ് പറയുന്നത്. രഞ്ജിനി മാഡത്തെ
പോലൊരു സ്ത്രീയെ ഒരു മടിയും ഇല്ലാതെ എവിടെ വച്ചുവേണമെങ്കിലും കളിക്കാൻ അനുവാദമുള്ള, സ്വാതന്ത്ര്യമുള്ള, ഏതു പെണ്ണിനേയും നിർത്താതെ കളിക്കാൻ കിട്ടുന്ന ഒരു സുന്ദരൻ.!
അവൾക്ക് താൻ ചെയ്യാൻ ഉദ്ദേശിച്ച വിഡ്ഢിത്തം ഓർത്തു ലജ്ജതോന്നി. എങ്ങാനും കൈഞ്ഞരമ്പ് മുറിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ. എങ്ങാനും വല്ല അവിവേകവും കാണിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ. ഛെ, ഇക്കയുടെ മാനസികാവസ്ഥ.!
ഇക്കയുടെ പരാജിത ഭാവവും സാഹചര്യവും. താൻ എന്തൊരു വിഡ്ഢിയാണ്. ഇക്കയുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് എന്തിന് വേണ്ടിയാണോ ഇടിച്ചു കയറിച്ചെന്നത്, അതിന്റെ സുഖം ആവോളം തനിക്ക് തന്നിട്ടുണ്ട്.
ഇക്കയുടെ കൂടെയുള്ള ഓരോ നിമിഷവും ആസ്വദിക്കുന്നതിനിടയിൽ സേഫ്റ്റി ടാബ്ലറ്റ് വാങ്ങാനും കഴിക്കാനും മറന്ന് പോയിട്ടുമുണ്ട്. എന്നിട്ടും ഇക്കയെ ഉള്ളിലേക്ക് ഒഴിക്കാൻ അനുവദിച്ചിട്ട്, താൻ ഓരോന്ന് ചിന്തിച്ചു മഹാപാപം ചെയ്യാൻ തുണിഞ്ഞത് വലിയ വിഡ്ഢിത്തമായിപ്പോയി. ഇക്കയുടെ അവസ്ഥ ഓർക്കുമ്പോൾ..
അവൾക്ക് കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി മുലയിലേക്ക് മിഴിണ്ണീർതുള്ളികൾ ഒലിച്ചിറങ്ങി. അവന്റെ ഇക്കിളിപ്പെടുത്തുന്ന നെഞ്ചിൽ ഒതുങ്ങിക്കൂടി അവൻ അറിയാതെ കണ്ണുകൾ ഒപ്പിയപ്പോൾ തന്നെ ദേശ്യം പിടിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി ചന്തിപിടിച്ചു പിളർത്തി കൂതിയിലേക്ക് വിരൽ തല്ലിക്കയറ്റുന്ന ഇക്കയുടെ കുറുമ്പ് അവൾ തുറിച്ചറിഞ്ഞു.
കാലുകൾ അടുപ്പിച്ചു കൂതിതുളയിൽ ബലം പ്രയോഗിച്ചുകൊണ്ട് അവന്റെ വിരലിനെ അവൾ ഞെരുക്കി. വാഹിദിന്റെ കുണ്ണ കുത്തനെ പിടഞ്ഞുണർന്ന് അവളുടെ പൂറിലേക്ക് നിവർന്നു നിന്ന് ചാലിൽ കുടുങ്ങി നീളത്തിൽ വിശ്രമിച്ചു.
ഭക്ഷണം മറന്ന് ജസീനയെ വാരിയെടുത്തു കിടക്കയിലേക്ക് നടന്ന് കട്ടിലിലേക്ക് അവളെ എറിഞ്ഞതും അവന്റെ ഫോൺ കരയാൻ തുടങ്ങി. നോക്കിയപ്പോൾ അനാമികയാണ്.
“എത്തിയോ അതോ മതിയാവാതെ..?”
ഫോണിലൂടെയുള്ള അവളുടെ അർത്ഥം വച്ചുള്ള ചോദ്യവും കൂടെയുള്ള ഏതോ പെണ്ണിന്റെ ചിരിയും കേട്ടു.
“ആരാ അടുത്ത്? ഒരു നാട്
മുഴുവൻ ഉണ്ടല്ലോ.”
വാഹിദ് തിരികെ പറഞ്ഞു. അപ്പോഴും ചിരികേട്ടു. തുടർന്ന് അനാമികയുടെ മറുപടി വന്നു.
“ഒരു മുത്തശ്ശി അടുത്തുണ്ട്. കുറച്ചായി ഇക്കയുടെ ഏത്തപ്പഴവും മോഹിച്ചു നടക്കുന്നു. ഒരെണ്ണം കൊടുക്കാമോന്ന് ചോദിച്ചു.”
തുടർന്ന് രണ്ടുപേരുടെയും പൊട്ടിച്ചിരി കേട്ടു. വാഹിദ് ആരായിരിക്കുമെന്ന് ആലോചിച്ചു. അവനൊരു ഊഹം കിട്ടിയില്ല.
“ആരാടീ കൂടെ? സീരിയൽ കളിക്കാതെ തുറന്ന് പറയ് പോത്തേ.”
“വനജ ചേച്ചിയാ മാഷേ. വർഷങ്ങളായി പൂപ്പൽ പിടിച്ചുകിടക്കുകയാ. ഒന്ന് തേച്ചുരച്ചു പോളിഷ് ചെയ്യാൻ മുട്ടി നിക്കുവാന്ന് പറഞ്ഞു.”
അനാമികയുടെ ചിരി വീണ്ടും ഉയർന്നു. അടുത്തു നിന്ന് അയ്യേ എന്നൊരു ലജ്ജയിൽ കുതിർന്ന സ്വരവും കേട്ടു. വനജ ചേച്ചിക്ക് തന്നോടൊരു താത്പര്യം ഉണ്ടെന്ന് വാഹിദിനു നേരത്തെ തന്നെ അറിയാമായിരുന്നു. ആദ്യദിനം രമ്യയുമായി സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ
തന്നെ അത് മനസ്സിലായതാണ്. പിന്നെ ജൂലിയുമായുള്ള കാന്റീൻ കളികൾക്ക് സപ്പോട്ട് തരുന്നത് കണ്ടപ്പോഴും അവരുടെ നോട്ടവും ഭാവവും കണ്ടപ്പോളുമൊക്കെ അവന് അത് മനസ്സിലാവുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.
നാൽപ്പത് കഴിഞ്ഞ മുപ്പത്തുകാരിയായ ഒരു ഉരുപ്പടിയാണ് ആ ശരീരമെന്ന് അവിടെയുള്ള എല്ലാവർക്കും ഒരു കുശുകുശുപ്പുണ്ട്.
“അത് ഞാൻ പോളിഷും വാർണീഷും ഒക്കെ വാങ്ങിവച്ചിട്ട് വേണ്ടത് ചെയ്തോളാം. ഇത് പറയാനാണോ താനിപ്പോ വിളിച്ചത്.”
“എന്താ മാഷേ അടുത്ത ഗുസ്തിക്കുള്ള തുടക്കത്തിൽ ആണെന്ന് തോന്നുന്നല്ലോ. ഞാനും വന്നോട്ടെ?”
തമാശയായിട്ടാണ് അവളത് ചോദിച്ചതെങ്കിലും അവസാന ചോദ്യത്തിലെ പ്രതീക്ഷ അവന് മനസ്സിലായി. വാഹിദ് പതുക്കെ അവിടെ നിന്ന് മാറി അടുത്ത റൂമിലേക്ക് നടന്നു.
“ഹേയ് വേണ്ട. ഇവിടെ ആളിത്തിരി സീരിയസ് ആണെന്ന് തോന്നുന്നു. ഇത്ര നേരവും കുഴപ്പമില്ലായിരുന്നു. ഇപ്പൊ കരച്ചിലും പിഴിച്ചിലും ഒക്കെ ആയിട്ടുണ്ട്.”