വാഹിദിന്റെ കുണ്ണയിൽ നനവ് കുതിർന്നു തുടങ്ങിയ പൂറ് അമർത്തിയമർത്തി ഉരഞ്ഞുകൊണ്ടേയിരുന്നു. രഞ്ജിനിയുടെ കൈകൾ പതുക്കെ അരയിലേക്ക് നീണ്ട് പൂറിന് മുകളിൽ തടവാൻ തുടങ്ങി.
പൊടുന്നനെ വാഹിദിന്റെ മൊബൈൽ റിങ് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. രമ്യ അവന്റെ കീശയിൽ നിന്ന് ഫോൺ വലിച്ചെടുത്തു ആരാണ് വിളിക്കുന്നത് എന്ന് നോക്കി.
ജൂലിയുടെ നമ്പർ കണ്ടപ്പോൾ അല്പം ഈർഷ്യയോടെ ഫോൺ മേശയിലേക്ക് ഇട്ടിട്ട് വാഹിദിന്റെ കുണ്ണയിലേക്ക് കുനിഞ്ഞു വസ്ത്രത്തിനു മുകളിലൂടെ ചെറുതായി കടിച്ചു. ഓഹ് ഉറപ്പ് വച്ചല്ലോ.
കള്ളൻ സുഖിച്ചു കിടക്കുവാണല്ലേ.. അവളുടെ ചുണ്ടിൽ ചെറിയൊരു ചിരി വിരിഞ്ഞു.
അവൾ ഗൂഢമായ ആനന്ദത്തോടെ സിബ്ബ് താഴ്ത്തി അകത്തേക്ക് കൈ കടത്തി ഷഡ്ഢിയിൽ പിടിച്ചു താഴേക്ക് വലിച്ചു. കുണ്ണ നീണ്ട വൃക്ഷം വലിച്ചുപിടിച്ചു വിട്ടത് പോലെ പുറത്തേക്ക് നിവർന്നടിച്ചു കുത്തനെ നിന്നു.
“ഓഹ് ഗോഡ്..! എന്തുവാ വാഹിദ് ഇത്.. എങ്ങിനെ കൊണ്ട് നടക്കുന്നെടാ ഇതിനെ..”
ആ വന്യമായ ചാടിയെഴുന്നേറ്റ് നിന്ന ദൃശ്യം കണ്ട് കണ്ണു മിഴിച്ച് രഞ്ജിനി അറിയാതെ പറഞ്ഞുപോയി. അവളുടെ കൈ യാന്ത്രികമായി അരയിലേക്ക് നീണ്ട് പൂറിന് മുകളിൽ തടവിക്കൊണ്ട് കന്തിൽ ഞരടുന്ന വികാര സുഖത്തിൽ പുലമ്പി.
രമ്യയ്ക്ക് അവന്റെ കുണ്ണയെ നന്നായി അറിയുന്നത് കൊണ്ട് ആവശ്യത്തിന് വായ പിളർത്തി കുണ്ണയെ തൊണ്ടയിലേക്ക് കടത്തി വായ താഴേക്ക് താഴ്ത്തി. അപ്പോഴും നിർത്താതെ ജൂലിയുടെ വിളി നിരന്തരമായി വന്നുകൊണ്ടേയിരുന്നു.
സുഖം കൊണ്ട് ചെറുതായി മൂളുകയും ഞരങ്ങുകയും ചെയ്തുകൊണ്ട് അരക്കെട്ട് ഞെട്ടി സുഖിച്ചു കിടന്ന
വാഹിദ് ആ വിളികൾ ശ്രദ്ധിച്ചില്ല. ഒടുവിൽ വിളി നിലയ്ക്കുകയും ഒരു വോയ്സ് മെസേജ് വരികയും ചെയ്തപ്പോൾ അവൻ ഫോൺ എടുത്തു വോയ്സ് മെസേജ് ഒന്ന് പ്ലേ ചെയ്തു.
“ഇക്കാ. ഇതെവിടാ. എന്താ ഫോണെടുക്കാത്തത്. ടോമിയുടെ ആളുകൾ..”
അത്രയേ മെസേജ് ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. അപ്പോഴേക്കും മെസേജ് അവസാനിച്ചു. ഭയന്നു വിറച്ചു കിതക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ അവളുടെ വായിൽനിന്ന് ഉതിർന്നു വീണ വാക്കുകൾ ആ മുറിയിൽ കനത്ത നിശബ്ദത പരത്തി.
ടോമി എന്ന വാക്ക് കേട്ടതും രമ്യയുടെ തലയുടെ ചലനം നിലയ്ക്കുകയും കുണ്ണ തൊണ്ടയിലേക്ക് പൂഴ്ത്തിയ നിലയിൽ നിശ്ചലമാവുകയും ചെയ്തു. വാഹിദ് മേശയിലേക്ക് പിടഞ്ഞുയർന്നു രമ്യയെ തള്ളിനീക്കി കുണ്ണപിടിച്ചു ഷഡിക്കുള്ളിൽ കുത്തിനിറച്ചു സിബ്ബ് വലിച്ചു കയറ്റി.
രഞ്ജിനിയും രമ്യയും ഞെട്ടലോടെ വാഹിദിനെ നോക്കി. അവൻ ഉടനെ അവളെ തിരിച്ചു വിളിച്ചെങ്കിലും അവൾ ഫോൺ അറ്റന്റ് ചെയ്തില്ല. പകരം ഏതാനും സെക്കന്റുകൾക്കുള്ളിൽ ഒരു ലൊക്കേഷൻ ഫോണിലേക്ക് വന്നു.
പിന്നെ എത്ര തവണ വിളിച്ചുനോക്കിയിട്ടും ആ മൊബൈൽ സ്വിച്ച്ഓഫ് ആണെന്ന് മനസ്സിലായി. വാഹിദിന്റെ രക്തം ചൂടുപിടിച്ചു. മൊബൈൽ എടുത്തു കീശയിലേക്ക് നിക്ഷേപിച്ചിട്ട് അവൻ മുറിയിൽ നിന്ന് തിരക്കിട്ട് പുറത്തേക്ക് നടന്നു.
“വാഹീ, സംഗീത..?”
പിന്നിൽ നിന്ന് രമ്യയുടെ ഉത്കണ്ഠയുടെ ശബ്ദം അവൻ കേട്ടു. അവന്റെ കാലുകൾ നിശ്ചലമായി. ശരിയാണ്, സംഗീതയും വെങ്കിടിയും വൈകിട്ട് യാത്ര പറഞ്ഞു പോയതാണ്.
പിന്നീട് അവരുടെ യാതൊരു വിവരവുമില്ല. സന്ദേഹത്തോടെ രമ്യയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിനിന്ന അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ അങ്കലാപ്പും സംശയങ്ങളും മാറിമറിഞ്ഞു.
“അവളെയൊന്ന് വിളിച്ചു നോക്കൂ. കൂടെ വെങ്കിടിയും ഉണ്ടല്ലോ. ജൂലിക് എന്തോ സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്, ഞാനൊന്ന് ചെന്നു നോക്കട്ടെ.”
അവൻ അതും
പറഞ്ഞു വാതിൽ തുറന്നു പുറത്തേക്ക് പോയി. രമ്യ പലവട്ടം സംഗീതയെ വിളിച്ചുനോക്കി. പിന്നെ വെങ്കിടിയെയും. മാറിമാറി എത്ര തവണ വിളിച്ചിട്ടും അവരുടെ മൊബൈൽ സ്വിച്ച്ഓഫ് ആയിരുന്നു.
(അദ്ധ്യായം 38)
തണുത്ത രാത്രിയുടെ നിശബ്ദത മാർക്കറ്റിലെ ഇടുങ്ങിയ ഗലികളിൽ പതിയിരിക്കുന്നുണ്ട്. ചീവീടുകളുടെ നിരന്തര രോദനങ്ങളും എവിടെനിന്നൊക്കെയോ ചില പട്ടികളുടെ കുരകളും കേൾക്കുന്നുണ്ട്. ആളനക്കം ഇല്ലാത്ത നിശാവഴിയിൽ വാഹിദ് ഇരുട്ടിനോട് ചേർന്നു പതുങ്ങി നിന്നു.