കഴിക്കാൻ വരാൻ അമ്മ പറഞ്ഞെങ്കിലും ഹരിയുടെ കൂടെ കഴിച്ചെന്നു പറഞ്ഞു ഞാൻ ഒഴിവായി..ചെറിയമ്മയുടെ മുന്നിൽ ചെല്ലാതിരിക്കാനാണ് അങ്ങനെ ചെയ്തത്… വാതിൽ പൂട്ടി.. ലൈറ്റ് ഓഫ് ചെയ്തു കിടന്നപ്പോ പുറത്ത് നല്ല മഴയും തുടങ്ങി… കണ്ണടക്കുമ്പോ ചെറിയമ്മ പറഞ്ഞ വാക്കുകളാണ് മുന്നിൽ വരുന്നത്.. മുന്നിൽ വന്നു പോവരുതെന്നത്.
പിറ്റേ ദിവസം മുതൽ അതിനുള്ള ശ്രമമായിരുന്നു. രാവിലെ എഴുന്നേറ്റാൽ പെട്ടന്ന് പണിയെല്ലാം കഴിച്ചു,ചെറിയമ്മ വരുന്നതിനു മുന്നേ കിട്ടിയത് അകത്താക്കി അച്ഛന്റെ കൂടെയിറങ്ങും… ഇനിയവൾ അച്ഛന്റെയും, അമ്മയുടെയും കൂടെ കഴിക്കാനിരുന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ ഞാൻ വേണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞൊഴിവാവും.. എന്റെ പേരിൽ ആരും ഭക്ഷണം കഴിക്കാതിരിക്കണ്ടല്ലോ.
വീട്ടിൽ നിന്നിറങ്ങിയാൽ സൈറ്റിൽ പണികളിൽ മുഴുകി.. ഇടക്കെപ്പോഴൊക്കെയോ ചെറിയമ്മയുടെ മുഖം ഒരു തേങ്ങലായി വരുമ്പോൾ ഇത്തിരി നേരം ആ കുറുമ്പുള്ള മുഖവുമാലോചിച്ചിരുന്നു പോവും..
സൈറ്റിൽ നിന്ന് പരമാവധി വൈകി പോരാൻ തുടങ്ങി..കൂടെയുള്ള എന്റെ അതേ പ്രായമുള്ള സൈറ്റ് എഞ്ചിനീയർ മാരുമായി കൂടുതൽ അടുത്തപ്പോൾ.. വൈകിട്ട് അവരുടെ കൂടെ തെണ്ടി കറങ്ങാൻ പോയി.. ബീച്ചിലോ പാർക്കിലോ ചെന്നിരിക്കും.. മൂക്കു മുട്ടെ തിന്നും. വീട്ടിൽ പരമാവതി വൈകി എത്താൻ തുടങ്ങി..പലരുടെയും മുഖം കാണണ്ടല്ലോ?
അമ്മക്ക് ആദ്യം ദേഷ്യമായിരുന്നു. രണ്ടു മൂന്ന് ദിവസം അതേപോലെ തുടന്നപ്പോ പിന്നെ പറച്ചിൽ നിർത്തി.. ചെറിയമ്മയും ഞാനും കാണാതായി. വിഷമം നല്ലത് പോലെയുണ്ടായിരുന്നു ഇടക്ക് അവൾ വന്നു നെഞ്ചിൽ കുത്തിയിയൊരു പോക്ക് പോവും . എന്നാലും ഒരാഴ്ച എന്റെ ജീവിതം അതേപോലെ തള്ളി നീക്കി…
അതിനിടക്കാണ് ചെറിയമ്മ അമ്മ നിൽക്കുന്ന അതേ ഹോസ്പിറ്റലിൽ കേറിയെന്ന് അമ്മവഴിയറിഞ്ഞത്.. ഞാൻ ജോലിക്ക് കേറിയ അന്ന് തന്നെ അവളും പോയിരുന്നു പോലും.അമ്മയും അവളും ഒരുമിച്ചായി പോയി വരൽ.
അഞ്ചാം നിലയിൽ ഓപ്പൺ സ്പേസിൽ ട്രസ്സിന്റെ വർക്ക് നടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സമയം ഒരു പതിനൊന്നു മണിയായി. പൊരിഞ്ഞ വെയിലും കൊണ്ട് സൈറ്റ് സൂപ്പർവൈസർ വിനോദേട്ടനോട് വർക്കിലെ ചെറിയിരു മാറ്റം പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴായിരുന്നു..ഫോൺ നിർത്താതെയടിച്ചത്.. അമ്മയുടെ പേര് കണ്ടപ്പോഴേ ഓഫാക്കി ഞാൻ പോക്കറ്റിൽ തന്നെയിട്ടു… വീണ്ടും നിർത്താതെ വിളിവന്നപ്പോ… ബാക്കി ഞാൻ നോക്കിക്കൊള്ളാമെന്ന് പറഞ്ഞു വിനോദേട്ടൻ അതേറ്റെടുത്തു.ഞാൻ തണലത്തേക്ക് കേറി.. സ്റ്റെയറിൽ താഴെക്കിറങ്ങി കൊണ്ട് ഫോൺ എടുത്തു..
“എന്താ അമ്മേ??..ഞാൻ തിരക്കിലായിരുന്നു ”
“അത് എടാ നിനക്കിപ്പോ വീട്ടിലേക്ക് വരാൻ കഴിയോ മോനേ…” അമ്മ വല്ലാതെ സന്തോഷത്തിലാണെന്ന് തോന്നി..
“എന്താ കാര്യം,? ഇന്നോസ്പിറ്റലിൽ പോയില്ലേ? ”
” അത് എടാ.. പോവാൻ നിൽക്കുമ്പോഴാ അവർ വിളിച്ചു പറഞ്ഞത്… ” അമ്മ പിന്നെ നിർത്തി.. അരോടോ അപ്പുറത്തുനിന്ന് സംസാരിക്കുന്നത് കേട്ടു..
“ഹലോ… അമ്മേ…”
“ഹലോ….” ഫോണും ഓൺ ചെയ്തു വെച്ചു അപ്പുറത്താരോടോ സംസാരിക്കുക യാണമ്മ.. പിന്നെ ഇങ്ങട്ട് ഒന്നും കേൾക്കാതെ വന്നപ്പോ ഞാൻ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു.. താഴെക്കിറങ്ങി..
പത്തു സെക്കന്റ് കഴിഞ്ഞില്ല വീണ്ടും അമ്മയുടെ വിളി..
“എന്റെ പൊന്നമ്മേ കാര്യം എന്താന്ന് വെച്ചാൽ പറ ” ഞാൻ ഇത്തിരി മൂർച്ചയോടെ ചൊടിച്ചു..
“എടാ അത് അനൂനെ കാണാൻ ഒരു കൂട്ടർ ഇപ്പൊ വരുമെടാ.. അച്ഛന് ഇപ്പൊ എത്തുമെന്നുപറഞ്ഞു നിനക്ക് വരാൻ കഴിയോ?” ശ്വാസം നിലച്ചു പോയെന്ന് തോന്നി.. കേട്ടതെനിക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല..
“എന്താമ്മേ ???ആര് വരൂന്ന പറഞ്ഞത്?”പതർച്ച ഇല്ലാതെ ഞാൻ ചോദിച്ചു..
“എടാ അനൂനെ പെണ്ണ് കാണാൻ ഒരു കൂട്ടർ വരുന്നുണ്ടെന്ന്..”
എന്റെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു പോയി.. തൊണ്ടയിൽ ഒരു പിടുത്തം വന്നു..എന്തോ എന്റെ ജീവൻ അങ്ങ് പോവുന്ന പോലെ… ഞാൻ നിന്നിരുന്ന സ്റ്റെപ്പിന്റെ ഹാൻഡ് റൈലിൽ പിടിച്ചു എങ്ങനെയൊക്കെയോ നിലത്തുന്നു.. കണ്ണിൽ ഇരുട്ട് കേറുന്ന പോലെ ഒരു തോന്നൽ..