“ചെറിയമ്മക്ക് അറിയാമായിരുന്നോ?” എനിക്കതേ ചോദിക്കാനുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ..
“ഹാ ഞാൻ അന്ന് പറഞ്ഞില്ലായിരുന്നോ ഒരു കൂട്ടർ ലതയുടെ കല്യാണത്തിന്.. കണ്ടപ്പോ ചോദിച്ചെന്ന്. അവർ തന്നെയാ. അനൂനോട് ഞാൻ രണ്ടു ദിവസം മുന്നേ പറഞ്ഞപ്പോ അവൾ വന്നു കണ്ടോട്ടെന്ന് പറഞ്ഞു.. ഇന്ന് വരൂന്ന് ഞാൻ പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല ” അമ്മയെവിടെന്ന് ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറയുമ്പോ എന്റെ കണ്ണിൽ നിന്ന് വെള്ളം നിറഞ്ഞൊഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു…
മിണ്ടാതെ നടന്നപ്പോഴും ,ഇത്ര ദിവസമായിട്ടും ഒരു പ്രതീക്ഷയെങ്കിലുമുണ്ടായിരുന്നു.. എല്ലാം ഒരു ദിവസം മറന്നു ചെറിയമ്മ എന്നോട് പഴയ പോലെ കൊഞ്ചിക്കുഴയുന്ന ഒരു ദിവസം ഉണ്ടാവുമെന്ന്.. എല്ലാം കഴിഞ്ഞു.. ചെറിയമ്മ തന്നെ കല്യാണത്തിന്…
“അഭീ… നീ വരോ ” അമ്മയുടെ ചോദ്യത്തിന് ഞാൻ മറുപടി പറയാതെ ഫോൺ കട്ടു ചെയ്തു സ്വിച്ച്ഓഫ് ചെയ്തു വെച്ചു. എത്ര നേരമാണ് അവിടെതന്നെ ഇരുന്നതെന്ന് അറിയില്ല..താഴെ കെട്ടിയുണ്ടാക്കിയ ഓഫീസിൽ സ്വേതയുണ്ടായിരുന്നു. കണക്കിൽ മുഴുകി നിൽക്കുന്ന അവളെന്റെ ഭാവം കണ്ടു പേടിച്ചെന്നു തോന്നി.
തലവേദനയാണെന്ന് പറഞ്ഞു കുറച്ചു നേരം അവിടെ കിടന്നുറങ്ങി. ഉച്ചക്ക് ശ്വേത തന്നെ വിളിച്ചുണർത്തി. അവൾ കൊണ്ടുവന്ന ചോറിന്റെ പകുതി എനിക്ക് നീട്ടിയപ്പോ ഒരു നിമിഷം കൂടെയുള്ളത് ചെറിയമ്മ ആണോന്ന് തോന്നിപോയി.
ഇത്തിരി നേരം കൂടെ അവിടെയെങ്ങനെയോ കഴിച്ചു കൂട്ടി.. നാലിനു തന്നെ വീട്ടിലേക്കോടി. ചെറിയമ്മയെ ഒന്ന് കൂടെ എനിക്ക് കാണണം..എല്ലാത്തിനും സോറി പറയണം.അവസാനം ഒരവസരം എന്നപോലെ
അമ്മ വരാന്തയിൽ അരമതിലിൽ കാലുനീട്ടിയിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.എന്റെ വരവിൽ വല്ല്യ ശ്രദ്ധയൊന്നുമില്ല…
“എന്താ ഇന്ന് നേരത്തെയാണല്ലോ? നിന്റെ ഫോൺ എവിടെ അഭീ…? വിളിച്ചാലും എടുക്കില്ല. വീട്ടിലേക്ക് ആളുകൾ വരുമ്പോ നീയിവിടെ വേണ്ടേ? അതെങ്ങനെയാ ഇതുവരെ ഒരു പണിയുമെടുക്കാതെ നടന്നവനാ ഇപ്പൊ കണ്ടില്ലേ വീട്ടിൽ വരാൻ സമയമില്ലവന് ” നിരത്തിയ ചോദ്യങ്ങളൊന്നും എനിക്ക് അങ്ങ് രസച്ചില്ല എന്ന് മുഖം നോക്കി മനസ്സിലാക്കിയ അമ്മ.. ഭംഗിയായി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് എന്നെ അടുത്തേക്ക് വിളിച്ചു..
“അവർ വന്നു പോയി. നല്ലൊരു ചെക്കൻ. ഡോക്ടർ തന്നെയാട്ടോ.നല്ല കുടുംബം.അച്ഛനും അമ്മയും എല്ലാം നല്ല സ്വഭാവം..നീയൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നേൽ നന്നായേനെ മോനേ.. എല്ലാരും ചോദിച്ചു നിന്നെ..” അമ്മയെന്നെ ഓരോ വിശേഷം കേൾപ്പിക്കുമ്പഴും ചെറിയമ്മയുടെ തീരുമാനം ആയിരുന്നു എനിക്കറിയേണ്ടിയിരുന്നത്..
“ചെറിയമ്മക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടോ അമ്മേ…” ചോദിക്കുമ്പോ തൊണ്ടയിടറാതെയിരിക്കാന് ഞാൻ നല്ലപോലെ നോക്കി.. അമ്മയുടെ മുഖത്തു അത്ഭുതമായിരുന്നു.. അവളുടെ ഇഷ്ടം ഞാൻ ചോദിക്കുന്നത് കണ്ടിട്ടാവണം…
“അവളൊന്നും പറഞ്ഞില്ലെടാ.. ഇഷ്ടപ്പെടാതിരിക്കാൻ വഴിയൊന്നുമില്ല. അവർക്ക് നല്ല പോലെ ഇഷടപെട്ട പോലെയുണ്ട് നമ്മളോട് ഒരു തീരുമാനം പറയാൻ പറഞ്ഞു. “ഉള്ളിൽ വിഷമമിറക്കുമ്പോഴും അമ്മയോടൊന്ന് ചിരിക്കാൻ ഞാൻ നോക്കി..
“ഞാൻ ഒന്ന് ചെറിയമ്മയെ കാണട്ടെ, വരാത്തതിൽ വിഷമണ്ടോ അവൾക്ക് ” അമ്മയെ ഒന്നും അറിയിക്കാതെ..എന്നാൽ ചെറിയമ്മയെ എത്രയും പെട്ടന്ന് കാണാൻ ഞാൻ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് മുകളിലേക്ക് പോവാൻ നോക്കി..
“എടാ ഞാൻ പറയാൻ മറന്നു അവൾ തറവാട്ടിലേക്ക് പോയി. നാളെയോ മറ്റന്നാളോ വരൂന്ന പറഞ്ഞത് ” അതോടെ ആ പ്രതീക്ഷയും നശിച്ചു.. അമ്മയുടെ ചെറിയച്ഛന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി എന്നാ അമ്മ പറഞ്ഞത്.. തോളിടിഞ്ഞു ,തല താഴ്ന്നു.ഞാൻ റൂമിലേക്കു പോയി ബെഡിൽ കിടന്നു കുറച്ചു മുഖം അമർത്തി കരഞ്ഞു.
വല്ലാത്ത ഒരൊറ്റപ്പെടൽ.. അവൾ കെട്ടി പോവുന്നത് ആലോചിക്കാനേ വയ്യ.. ഷെറിനെ മറക്കുന്ന പോലെ ഇവളെ മറക്കാം എന്ന് കരുതിയത് തന്നെ തെറ്റാണ്.. തേച്ചു പോയവൾ നല് കൊല്ലം മാത്രമേ എന്റെകൂടെയുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.. ചെറിയമ്മ അങ്ങനെയല്ല ഞാൻ ജനിച്ചപ്പോ മുതൽ കൂടെയുണ്ട്.. അതാണ് മുറിഞ്ഞു പോവാൻ തുടങ്ങുന്നത്.