🥷🏼⚔️ലുമിനാർ 🥷🏼⚔️ 10അടിപൊളി 

അഭി തമാശകളും ആർമി കഥകൾ പറഞ്ഞും pikachuവിനോട് കൂടുതൽ അടുത്തു. അച്ഛന്റെ മിസ്സിങ്ങിന് ശേഷം ആരോടെങ്കിലും അഭി ഇത്രയും മനസ്സ് തുറക്കുന്നത് ഇതാദ്യമാണ്. നല്ലൊരു സുഹൃത്തിനെ കിട്ടിയ ആശ്വാസത്തിൽ ആയിരുന്നു അഭി.pikachu കാണിക്കുന്ന കുസൃതികളിൽ അഭിയും സന്തോഷവാൻ ആയിരുന്നു.അവർ തമ്മിലുള്ള മാനസിക അടുപ്പം കൂടി കൂടി വന്നു.

ദിവസങ്ങളുടെ യാത്രക്ക് ശേഷം അവർ വനത്തിന്റെ അവസാനത്തേക്ക് എത്തി. അഭി ഇപ്പോൾ തനിച്ചല്ല, നല്ലൊരു സുഹൃത്തും വഴികാട്ടിയും അവന് കിട്ടിയിരുന്നു.അവനുവേണ്ടി വൃക്ഷങ്ങളിൽ കയറി ഫലങ്ങൾ പറിക്കുന്നത്, ദുസ്വപ്നം കണ്ടു ഞെട്ടുമ്പോൾ ചെവിയിൽ മെല്ലെ കടിച്ചു ഉണർത്തുന്നതൊക്കെ പികാച്ചുവിന്റെ പതിവായി തുടങ്ങി.

🌐🌐🌐

ഒടുവിൽ അവർ ഇരുവരും വനത്തിനു പുറത്ത് എത്തി. വിശാലമായി നീണ്ടു കിടക്കുന്ന ഭൂമി.വനത്തിന്റെ ഈ ഭാഗത്തു അധികവും മരങ്ങൾ അണ്, ഭീമൻ പൂക്കളല്ല.എന്നാൽ സ്വർഗത്തിൽ നിന്നും നരകത്തിൽ ഇറങ്ങിയ ഫീൽ ആയിരുന്നു അവന്.വയലറ്റ് നിറത്തിൽ തിളങ്ങി കിടന്ന ആകാശത്തിന്റെ നിറം ഇരുണ്ട് തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.പുല്ലുകൾ നിറഞ്ഞ തറ മാറി വറ്റി വരണ്ട തറയായി മുൻപിൽ. മരങ്ങൾക്ക് പോലും കറുത്ത നിറം.. മുൻപിലായി നിര നിരയായി തകർന്ന പ്രതിമകൾ.

“എടാ പികാച്ചു.. കണ്ടിട്ട് തന്നെ പേടിയാകുന്നു.ഇതിലെ പോകണോ…?” അഭി സംശയിച്ചു നിന്നു.

“Pikachu.. ദേ നോകിയെ….”അകലെ നിന്നും പുക ഉയരുന്നത് കണ്ടു അഭി പറഞ്ഞു.

“വീട് ആണെന്ന് തോനുന്നു..ഇനിയിപ്പോൾ ഈ വഴി തന്നെ പോകാം. വാ നടക്കാം…ആദ്യം ഉടുക്കാൻ എന്തെങ്കിലും തുണി ഒപ്പിക്കണം. ഈ ഇലയും വലിച്ചുകെട്ടി എങ്ങനെയാ ആൾക്കാരുടെ മുന്നിലേക്ക് പോകുന്നത്.. അല്ല…ഇനി മനുഷ്യർ തന്നെ ആകില്ലേ അവിടെ?സിനിമയിൽ ആണെങ്കിൽ സാധാരണ elves, dwafs ഒക്കെ ആയിരിക്കും ഇങ്ങനുള്ള ലോകങ്ങളിൽ താമസിക്കുന്നത്…ഹ ഹ…”അഭി പികച്ചുവിനെ നോക്കി പറഞ്ഞു.

പുച്ഛം കലർന്ന മുഖ ഭാവത്തിൽ പികാച്ചു അഭിയെ നോക്കി.

“മൈര്. ഞാൻ പറഞ്ഞത് ഇവന് മനസിലായ..? പട്ടിപ്പുച്‌ഛം ആണലോ.”അഭി മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു.

മുന്നിൽ കണ്ട കൂറ്റൻ മരങ്ങൾക് ഇടയിലൂടെയുള്ള വഴിയിലൂടെ അവർ ഇരുവരും നടത്തം തുടർന്നു.

“Pikachu.. അതൊരു വീട് അല്ല…വില്ലജ് ആണെന്ന് തോനുന്നു. ഒരുപാട് വീടുകൾ ഉണ്ട്” ലക്ഷ്യ സ്ഥാനം അടുക്കുന്നത് കണ്ട് അഭി പറഞ്ഞു.

അവർ അല്പം കൂടെ അടുത്തു..

“വാട്ട്‌ തെ ഫക്ക്…പികാച്ചു…വാടാ…’” പികച്ചുവിനെ നിലത്തു നിന്നും കോരി എടുത്തുകൊണ്ടു അഭി അടുത്തുള്ള പൊന്തകാട്ടിലേക്ക് ചാടി.കുട്ടിക്കാട്ടിൽ ഒളിച്ച ശേഷം അവൻ തല മെല്ലെ ഉയർത്തി നോക്കി.

200 മീറ്ററോളം ദൂരത്തിൽ കാണുന്ന കാഴ്ച അവന്റെ ഹൃദയ മിടുപ്പ് വല്ലാണ്ട് കൂട്ടി.

60 ഓളം കുടിലുകൾ അടങ്ങിയൊരു ഗ്രാമം. കല്ലുകൊണ്ട് നിർമിച്ച കുടിലുകൾ എന്ന് പറയുന്നതാവും ശെരി. അതിൽ ചില കുടിലുകൾ കത്തി എരിയുകയാണ്.കുടിലുകൾക്ക് മുകളിൽ കറുത്ത പുക ഇരുണ്ട് കൂടി.മനുഷ്യരുടെ നിലവിളി ശബ്ദം അന്തരീക്ഷം ആകെ നിറഞ്ഞു നിന്നു.

അഭി പുല്ലിന്റെ മറവിൽ നിന്നും അല്പം കൂടെ തല ഉയർത്തി നോക്കിയപ്പോൾ പികാച്ചു പേടിച്ചുകൊണ്ട് അഭിയുടെ പിന്നിൽ മറഞ്ഞു.

മരങ്ങളുടെ ഇടയിലൂടെ അഭി ആ കാഴ്ച കണ്ടു. ഒരു കൂട്ടം ജനങ്ങളെ വിരലിൽ എണ്ണാവുന്ന സൈനികർ ചേർന്ന് മർദിക്കുന്നു. സൈനികർ എന്നതിനേക്കാൾ ചെകുത്താന്റെ രൂപം ഉള്ളവർ എന്ന് വിളിക്കുന്നതാവും ശെരി.

മർദ്ദനം ഏൽക്കുന്നവരെ കാണാൻ ഭൂമിയിലെ മനുഷ്യരെ പോലെത്തന്നുണ്ട്.പക്ഷെ തൂങ്ങിയ ചെവികളും പൂച്ച കണ്ണുകളും ആയിരുന്നു അവർക്ക്. പട്ടിണി നേരിടുന്ന സമൂഹമാണ് അവരെന്ന് ഒറ്റ നോട്ടത്തിൽ തന്നെ മനസ്സിലാകും.ഗുരു സിനിമയിൽ മോഹൻലാൽ ധരിക്കുന്നത് പോലത്തെ വസ്ത്രമാണ് അവർ ധരിച്ചിരുന്നത്. ഇളം മഞ്ഞ നിറത്തിൽ Bathrobe പോലുള്ള വസ്ത്രം.

സ്ത്രീകളെയും കുട്ടികളെയും ഒരു വശത്തേക് മാറ്റി നിർത്തി പുരുഷന്മാരെ മൃഗീയമായി മർദ്ധിക്കുകയാണാ സൈനികർ. അഭി സൈനികരെ ശെരിക്കൊന്ന് ശെരിക്കൊന്ന് നോക്കി.