”രവീ… കളി എന്തായി? സ്കോർ എത്രയാ?” ഷാനി തോളിൽ തട്ടി ചോദിച്ചു.
രവി പുസ്തകത്തിൽ നിന്നും കണ്ണെടുത്ത് അവരെ രണ്ടുപേരെയും ഒന്ന് നോക്കി.
ഐഷുവിന്റെ വിടർന്ന കണ്ണുകളും വിയർത്തു നനഞ്ഞ മുഖവും കണ്ടപ്പോൾ അവൻ അർത്ഥം വെച്ച് ഒന്ന് ചിരിച്ചു. “ആദ്യ ഹാഫ് തീരാൻ ഇനി അഞ്ച് മിനിറ്റ് കൂടിയേ ഉള്ളൂ ഷാനീ. പക്ഷേ കാര്യം കഷ്ടമാണ്, ഇപ്പൊ തന്നെ 3-0 ആണ് സ്കോർ. നമ്മുടെ ടീം മിക്കവാറും ഇന്ന് പൊട്ടും,”
രവി പറഞ്ഞു.
അജുവിന്റെ ടീം തോൽക്കാൻ പോകുകയാണെന്ന് കേട്ടപ്പോൾ ഐഷുവിന് ചെറിയൊരു വിഷമം തോന്നി. അവൾ ഷാനിയുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി നിന്ന് പതുക്കെ പറഞ്ഞു, “ഷാനീ… കളി ഉടനെ തീരുമല്ലോ. നമുക്ക് പോകാം. അജു വന്നാൽ നമ്മൾ ഇവിടെ ഉണ്ടെന്ന് അറിഞ്ഞാൽ പ്രശ്നമാകും.”
ഷാനി അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ച് അവിടെയുള്ള ഒരു കസേരയിലേക്ക് ഇരുത്തി. “നീ എന്തിനാ പെണ്ണെ ഇത്ര തിരക്ക് കൂട്ടുന്നത്? ആദ്യ ഹാഫ് കഴിഞ്ഞാൽ ഇനിയും ഒരു ബ്രേക്കും പിന്നെ രണ്ടാം പകുതിയും ഉണ്ട്. ഒന്നര മണിക്കൂർ എങ്കിലും കഴിഞ്ഞേ അജു ഇങ്ങോട്ട് വരൂ. നീ ധൈര്യമായി ഇവിടെ ഇരിക്ക്,” ഷാനി പറഞ്ഞു.
ഐഷുവിന് അവിടെ ഇരിക്കാൻ മടിയുണ്ടായിരുന്നു. രവിയുടെ നോട്ടം ഇടയ്ക്കിടെ തന്റെ മാറിടത്തിലേക്കും തുടകളിലേക്കും വരുന്നത് അവൾ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എങ്കിലും ഷാനിയുടെ വാക്കിന് മറുപടി പറയാൻ കഴിയാതെ അവൾ അവിടെയിരുന്നു.
രവി പതുക്കെ തന്റെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന ഫയലുകൾ മടക്കിവെച്ച് അവർക്കടുത്തേക്ക് നടന്നു വന്നു. ഐഷു ഇരുന്നിരുന്ന കസേരയുടെ തൊട്ടടുത്ത വശത്തായി അവൻ ഇരുന്നു. ഇപ്പോൾ ഐഷു ഷാനിക്കും രവിക്കും നടുവിലാണ്. ആ മുറിയിലെ ഏകാന്തതയിൽ നിന്നും മാറി മൂന്നുപേരും ഒരുമിച്ച് ഇരുന്നപ്പോൾ ഐഷുവിന് ചെറിയൊരു പരിഭ്രമം തോന്നി.
”എന്താ ഐഷൂ… മുഖമൊക്കെ ആകെ വിയർത്തിരിക്കുകയാണല്ലോ? മുകളിലെ മുറിയിൽ വല്ലാതെ ചൂടായിരുന്നോ?” രവി ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.
രവിയുടെ ചോദ്യം കേട്ടതും ഐഷു മുഖം താഴ്ത്തി. ആ ചോദ്യത്തിലെ അർത്ഥം അവൾക്ക് നന്നായി മനസ്സിലായി. അവൾ ഷാനിയെ ഒന്ന് പാളി നോക്കി.
ഷാനി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, “അവിടെ ഫാൻ ഒന്നുമില്ലല്ലോ രവീ… പിന്നെ ചൂടാവാതെ ഇരിക്കുമോ?”
രവി ഐഷുവിനെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കി. “ചൂട് മാത്രമല്ലല്ലോ ഷാനീ… മുകളിൽ നിന്നും ഓരോരോ ശബ്ദങ്ങളൊക്കെ ഇങ്ങോട്ട് കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. നീ ഐഷുവിനെ വല്ലാതെ കഷ്ടപ്പെടുത്തിയോ എന്ന് എനിക്ക് സംശയം തോന്നി. ഞാൻ കരുതി വല്ല വെള്ളവുമായി അങ്ങോട്ട് വന്നാലോ എന്ന്.” രവിയുടെ ആ തുറന്ന സംസാരം കേട്ട് ഐഷു ആദ്യം ഒന്ന് ഞെട്ടിയെങ്കിലും, അവൻ അത് ഒരു തമാശരൂപേണ പറയുന്നതാണെന്ന് കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് ഉള്ളിൽ ഒരു ചിരി വന്നു.
”നീ വലിയ കേൾവിക്കാരൻ തന്നെ രവീ,” ഷാനി അവനെ തമാശയ്ക്ക് അടിച്ചു.
”പിന്നെയല്ലേ… ഈ ക്ലബ്ബിൽ നമ്മളല്ലാതെ വേറെ ആരാ ഉള്ളത്? അല്ല ഐഷൂ… ഷാനി ഇത്രയും വലിയ കളിക്കാരനാണെന്ന് ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ല കേട്ടോ. നീ ഭാഗ്യവതിയാണ്,” രവി അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു.
രവിയുടെ സംസാരത്തിൽ ഒരുതരം പ്രത്യേക അടുപ്പമുണ്ടായിരുന്നു. ആദ്യം അവനോട് തോന്നിയ ആ വന്യമായ പേടി പതുക്കെ മാറുന്നതായി ഐഷുവിന് തോന്നി. അവൻ വളരെ സ്വാഭാവികമായാണ് കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കുന്നത്. ആൾ ഒരു രസികനാണെന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി.
”രവി എപ്പോഴും ഇങ്ങനെയാണോ?”
ഐഷു പതുക്കെ ചോദിച്ചു.
”ഞാനോ? ഞാൻ എപ്പോഴും ചില്ലാണ് ഐഷൂ. നമ്മൾ ഈ ജീവിതത്തിൽ ഇതൊക്കെ ആസ്വദിക്കണ്ടേ? നീ എന്തിനാ ഇങ്ങനെ പേടിക്കുന്നത്. ഇവിടെ നടക്കുന്നത് ഈ ചുവരുകൾക്ക് പുറത്ത് പോകില്ല. അത് എന്റെ ഉറപ്പാണ്,” രവി അവളുടെ തോളിൽ പതുക്കെ ഒന്ന് തട്ടി.