സാധാരണ ഗതിയിൽ മാളവിക അപ്പോൾ തന്നെ അത് ശരിയാക്കുമായിരുന്നു. എന്നാൽ ഇന്ന് അവളുടെ മനസ്സിൽ ഒരുതരം ലഹരി പടർന്നിരുന്നു. തന്നെ ആരോ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടെന്ന തോന്നലും, അത് നൽകുന്ന ഒരു സുഖവും അവൾ ആദ്യമായി തിരിച്ചറിയുകയായിരുന്നു. അവൾ അത് ശരിയാക്കാൻ ശ്രമിച്ചില്ല എന്ന് മാത്രമല്ല, വിനോദ് സാർ നോക്കുന്നത് അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് തന്നെ അല്പം കൂടി സീറ്റിലേക്ക് ചാരിയിരുന്നു.
അവളുടെ ആ മൗനാനുവാദം കണ്ടപ്പോൾ വിനോദ് സാറിന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു തിളക്കം വന്നു.
വിനോദ് സാർ: “മാളവിക ടീച്ചറെ… വല്ലാത്തൊരു സ്മെൽ ആണല്ലോ! ഈ പെർഫ്യൂം ഏതാണ്? കാറിനുള്ളിൽ മൊത്തം ഇതിന്റെ മണമാണ്. ഇത് എവിടുന്നാ വാങ്ങിയത്? ശരിക്കും പറഞ്ഞാൽ ടീച്ചറുടെ ഈ സാമീപ്യം എന്നെ വല്ലാതെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്.”
മാളവിക തന്റെ ബ്ലൗസിന് പുറത്തേക്ക് തള്ളിനിൽക്കുന്ന ആ സ്ട്രാപ്പ് വിനോദ് സാർ നോക്കുന്നത് കണ്ടിട്ടും അത് മാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചില്ല. പകരം, ആ നോട്ടം ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ മത്തുപിടിപ്പിക്കുന്ന ഒരു ചിരിയോടെ അയാളെ നോക്കി.
മാളവിക: “ഇതോ… ഇത് രാഹുൽ ദുബായിൽ നിന്ന് വരുമ്പോൾ കൊണ്ടുവന്നതാണ് സാർ. പക്ഷെ അയാൾക്ക് ഇതിന്റെ മണം അത്ര ഇഷ്ടമല്ല. അതുകൊണ്ട് ഞാൻ ഇത് അധികം ഉപയോഗിക്കാറില്ലായിരുന്നു. ഇന്ന് എന്തോ ഇത് ഉപയോഗിക്കണം എന്ന് തോന്നി.”
വിനോദ് സാർ: “രാഹുലിന് ഇതിന്റെ ഗുണം അറിയില്ല ടീച്ചറെ
വിനോദ് സാർ മാളവികയുടെ തോളിലെ ആ ക്രീം സ്ട്രാപ്പിലേക്ക് കണ്ണും നട്ടിരിക്കുന്നത് പെട്ടെന്നാണ് പിന്നിലിരുന്ന സൗമ്യ മിസ്സ് ശ്രദ്ധിച്ചത്. വിനോദ് സാറിന്റെ നോട്ടം അത്ര ശരിയല്ലെന്ന് തോന്നിയ സൗമ്യ, ഉടനെ സീറ്റിൽ നിന്നും ഒന്ന് ആഞ്ഞു മുന്നിലേക്ക് വന്നു.
സൗമ്യ: “അയ്യോ മാളു, നിന്റെ സ്ട്രാപ്പ് പുറത്തേക്ക് കാണുന്നുണ്ടല്ലോ! വണ്ടിയിൽ കയറിയപ്പോൾ മാറിയതാവും.”
ഇതും പറഞ്ഞ് സൗമ്യ തന്റെ കൈകൾ നീട്ടി മാളവികയുടെ തോളിലെ ആ ക്രീം സ്ട്രാപ്പ് ബ്ലൗസിനുള്ളിലേക്ക് ഇറക്കി വെച്ച് സാരിത്തലപ്പ് കൃത്യമായി പുതപ്പിച്ചു കൊടുത്തു. അതോടെ വിനോദ് സാർ നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്ന ആ കാഴ്ച മറഞ്ഞു.
അതുവരെ ഒരു പ്രത്യേക ആവേശത്തിൽ നോക്കിയിരുന്ന വിനോദ് സാറിന്റെ മുഖം പെട്ടെന്ന് ഒന്ന് മങ്ങി. ഒരു നല്ല കാഴ്ച പെട്ടെന്ന് ആരോ തട്ടിമാറ്റിയതുപോലെയുള്ള ഒരു നിരാശ അയാളുടെ മുഖത്ത് വ്യക്തമായിരുന്നു. അയാൾ അസ്വസ്ഥതയോടെ ഒന്ന് സീറ്റിൽ ഇളകിയിരുന്നു വെറുതെ വിൻഡോയിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി.
വിനോദ് സാറിന്റെ ആ മുഖത്തെ സങ്കടവും നിരാശയും മാളവിക ശരിക്കും ശ്രദ്ധിച്ചു. തന്റെ ചെറിയൊരു ഭാഗം കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ ഇത്രയും നിരാശനാകുന്ന ഈ മനുഷ്യനെ കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് ഉള്ളിൽ ചിരി പൊട്ടി. ഒരു പുരുഷനെ തന്റെ സൗന്ദര്യം കൊണ്ട് ഇത്രയധികം നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിയുന്നു എന്നത് അവൾക്ക് വലിയൊരു ആത്മവിശ്വാസം നൽകി.
അവൾ വിനോദ് സാറെ നോക്കി ഒന്ന് കണ്ണിറുക്കി കാണിച്ചു. എന്നിട്ട് സൗമ്യ കേൾക്കാത്ത രീതിയിൽ താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു:
മാളവിക: “എന്താ സാർ… മുഖം പെട്ടെന്ന് വാടിപ്പോയല്ലോ?
മാളവികയുടെ ആ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോൾ വിനോദ് സാർ വീണ്ടും അവളെ നോക്കി. അവൾ ചിരിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അയാൾക്ക് തന്റെ ചമ്മൽ മാറി.
സൗമ്യ ടീച്ചർ തന്റെ ബാഗ് ശരിയാക്കിക്കൊണ്ട് വിനോദ് സാറിനോട് പതുക്കെ പറഞ്ഞു:
സൗമ്യ: “സാർ, ഇവിടെ വണ്ടി നിർത്തിക്കോളൂ. ഞാനും മാളവികയും ഇവിടെ ഇറങ്ങിക്കോളാം. ഞങ്ങൾക്ക് ഇവിടുന്ന് കുറച്ച് സാധനങ്ങൾ കൂടി വാങ്ങാനുണ്ട്.”
വിനോദ് സാർ വണ്ടി പതുക്കെ റോഡരികിലേക്ക് ചേർത്തു നിർത്തി.
സൗമ്യ ടീച്ചർ ഡോർ തുറന്ന് പുറത്തിറങ്ങി. മാളവികയും ഇറങ്ങാൻ വേണ്ടി സീറ്റ് ബെൽറ്റ് അഴിച്ചു. സീറ്റ് ബെൽറ്റ് വിട്ടതോടെ അവളുടെ സാരിത്തലപ്പ് വീണ്ടും അല്പം ഒന്ന് അഴിഞ്ഞു മാറി. സൗമ്യ ശരിയാക്കി കൊടുത്ത ആ സ്ട്രാപ്പ് വീണ്ടും അല്പം പുറത്തേക്ക് തെളിഞ്ഞു നിന്നു. മാളവിക അത് കണ്ടെങ്കിലും, വിനോദ് സാറിന്റെ കണ്ണുകൾ അവിടെത്തന്നെയാണെന്ന് അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൾ അത് ശരിയാക്കാൻ ധൃതി കാണിച്ചില്ല.