സുലോചന : രണ്ടിനും നല്ല വരുമാനം ഉണ്ടല്ലോ… ആരെയെങ്കിലും വക്കട്ടെ…
ഹരി : എന്റെ കുട്ടികളെ അങ്ങിനെ വേറെ ആരും നോക്കി വളർത്തണ്ട… അമ്മ വേണം……
സുലോചന : അപ്പോൾ നീയും വേണം… ഹരിണിക്ക് അച്ഛൻ ആയും, സുരഭിക്ക് അച്ഛന്റെ സ്ഥാനത്തും……
ഇതെല്ലാം കേട്ട് നിന്ന ബെന്നി : ഹരീ… നീ ഇപ്പോൾ വന്നല്ലേ ഉളളൂ.. ഇങ്ങനെ എടി പിടി തീരുമാനം എടുക്കാതെ ഒന്ന് സെറ്റിൽ ആവ്.. എന്നിട്ട് ആലോചിച്ചാൽ പോരെ… ഇത് നിന്റെ വീടല്ലേ….
ഹരി തല കുനിച്ചു……..
സുലോചന ഹരിയുടെ അടുത്ത് വന്ന ശേഷം : വറുത്തരച്ച ചിക്കൻ കറിയും, ഐകൂറ വറുത്തതും നിനക്ക് വേണ്ടി ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ട് ഞാൻ. ബാഗിൽ സാധനം ഇല്ലേ?…
ഹരി പതിയെ : ഇല്ല അമ്മേ… ഞാൻ നിർത്തി…… ഇങ്ങനൊക്കെ…. അതും ഒരു പ്രധാന കാരണം ആണ്…..
സുലോചന : ഓ പിന്നെ…… ടാ ബെന്നി… രണ്ടു കുപ്പി വേണമല്ലോ?…
ബെന്നി കണ്ണ് തുറിച്ചു കൊണ്ട് : രണ്ടെണ്ണമോ?….
ഹരി : ബെന്നിയേട്ടൻ വാങ്ങേണ്ട…….
ബെന്നി : എടാ ഞാൻ നിർത്തി… ജീസസ് പ്രോമിസ്…. നീയിങ്ങനെ എന്നെ കൊച്ചാക്കാതെ…
ബെന്നി വണ്ടി എടുത്ത് ഇറങ്ങി…..
കുട്ടികളുടെ വാശി കാരണം അവർക്ക് വാങ്ങിയ സാധനങ്ങൾ വച്ച പെട്ടി പൊട്ടിച്ചപ്പോഴേക്കും ബെന്നി സാധനം വാങ്ങി തിരിച്ചു വന്നു……..
ഇറങ്ങുന്നതിനു മുൻപ് ഹരിയെ കെട്ടിപിടിച്ചു പറഞ്ഞു : ഹരീ… നല്ലൊരു ലൈഫ് നിനക്ക് മുന്നിൽ ഉണ്ട്… ഇത്ര നല്ല ആളുകൾ… എന്റെ ജീവിതം അറിഞ്ഞൂടെ… എന്തായാലും നന്നായി ആലോചിക്ക്… എന്നിട്ട് എന്നെ വിളിക്ക്…
ബെന്നി വണ്ടി എടുത്ത് യാത്രയായി….
മുന്നിൽ ടീപോയിൽ രണ്ടു ഗ്ലാസിൽ സാധനം ഒഴിച്ച്, പത്രത്തിൽ വറുത്ത മീനും, ചിക്കൻ കറിയും എടുത്ത് വച്ച്, സുലോചന ഹരിയെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കി കാണിച്ചു……..
ഹരിയുടെ ഒരു ചിരി ഉണ്ടായിരുന്നു… ഒരു കള്ള പുഞ്ചിരി… ഭംഗിയുള്ള എല്ലാവർക്കും ഇഷ്ടപ്പെട്ട ആ പുഞ്ചിരി…….
ഒരുപക്ഷെ എല്ലാവരും, അഞ്ജുവും രഞ്ജുവും സുലോചനയും കാണാൻ കൊതിച്ചിരുന്ന ആ പുഞ്ചിരി…….
രണ്ടെണ്ണം വീതം അകത്താക്കി പഴയ കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ പറഞ് ചിരിച്ചും കളിച്ചും സുലോചനയും ഹരിയും മുന്നോട്ട് പോയപ്പോൾ അഞ്ജുവും രഞ്ജുവും അവരെ നോക്കി സന്തോഷിച്ചു ചിരിച്ചിരുന്നു……….
ഹരിയുടെ ഇടതു കയ്യിൽ വട്ടം ഇട്ട് പിടിച്ചാണ് സുലോചന പറഞ്ഞത് : അപ്പോഴേ.. എങ്ങിനെയാ കാര്യങ്ങൾ… തത്കാലം ഇവിടെ തന്നേ നിൽക്കുകയല്ലേ….. ഈ വീട്ടിൽ എല്ലാവർക്കും നിന്നെ വേണം….
ഹരി പതിയെ പറഞ്ഞു : അമ്മേ അത്….
സുലോചന അഞ്ജുവിനെയും രെഞ്ചുവിനെയും നോക്കിയ ശേഷം പറഞ്ഞു: രണ്ടും കൂടി എന്തൊക്കെയോ തീരുമാനിച്ചിട്ടുണ്ട്… എന്താണ് എന്ന് എന്നോട് പറഞ്ഞിട്ടില്ല…… എന്തായാലും ഇങ്ങനെ അവരെ നോക്കാതെ പറയാതെ ഇരുന്നാൽ ശരിയാവില്ല. സംസാരിക്ക് അവരോട് ആദ്യം,,, എല്ലാം ശരിയാവും.. ഇന്ന് തന്നേ എന്നല്ല… ദിവസങ്ങൾ ഉണ്ടല്ലോ…..എല്ലാം ശരിയാവും,, ഞാനാ പറയുന്നത്………
ഹരി ഇടം കണ്ണിട്ട് അഞ്ജുവിനെയും രഞ്ജുവിനെയും നോക്കി…………..
റൂമിലേക്ക് കയറി ഹരി കിടക്കയിൽ മലർന്നു കിടന്നു… താൻ അഞ്ജുവിനോട് എന്ത് പറയും എന്നറിയാതെ…. ക്ഷമ ചോതിക്കണോ… ദേഷ്യപ്പെടണോ.. ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല ഹരിക്ക്…..
വാതിൽ തുറക്കുന്ന ശബ്ദം ഹരി കെട്ടു….. ഹരി പതിയെ എഴുന്നേറ്റ് കിടക്കയുടെ വക്കത്ത് ഇരുന്നു…
അഞ്ജുവിനെ പ്രതീക്ഷിച്ച ഹരി കണ്ടത്, അഞ്ജുവും കൂടെ തന്നേ രഞ്ജുവും മുറിയിലേക്ക് കടന്നു വരുന്നതാണ്….
അഞ്ജുവും രഞ്ജുവും ഹരിയുടെ ഇരു വശത്തുമായി ഇരുന്നു, കിടക്കയുടെ വക്കത്ത്…..
ഹരിയുടെ വലതു കൈ ചുറ്റി പിടിച്ചു കൊണ്ട് കവിളിൽ ഉമ്മ വച്ച് അഞ്ചു പറഞ്ഞു : ടാ…. ദേഷ്യം ആണ് എന്നോട് എന്നറിയാം… പറ… ഞാൻ എന്താ ചെയ്യേണ്ടത്…. എന്റെ ചെക്കന്റെ ദേഷ്യം മാറ്റാൻ…..
ഹരി പറയാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴേക്കും രെഞ്ചു ഇപ്പുറത്തു ഇരുന്നു പറഞ്ഞു : ഹരീ…. നീയിങ്ങനെ മിണ്ടാതെ ഇരിക്കല്ലേ… ഞങ്ങൾക്ക് എല്ലാവർക്കും നീയല്ലേ ഉളളൂ…
ഹരി ഇരു വശവും മാറി മാറി നോക്കി.. എന്ത് പറയണം എന്നറിയാതെ കുഴങ്ങി……