ഹരി കൂടുതൽ പറയാൻ വന്നപ്പോഴേക്കും രെഞ്ചു തടഞ്ഞു പറഞ്ഞു : ഹരീ.. ഇത് ഹോസ്പിറ്റൽ ആണ്.. പ്ലീസ്…
ഹരിയുടെ അവസാന ഡയലോഗ് അത് തന്നേ മതിയായിരുന്നു അഞ്ജുവിന്, അതിനെ പുറമെ തന്നേ ക്രൂരമായി, നിറഞ്ഞ കണ്ണുമായി നോക്കിയ ഹരിയുടെ മുഖം കണ്ട്, അഞ്ചുവിന് തല കറങ്ങി വീഴാൻ പോകുന്ന പോലെ തോന്നി..
സിനി വേഗം പിടിച്ച് ചെയറിൽ ഇരുത്തി അഞ്ജുവിനെ. ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു പോലും നോക്കാതെ ഹരി റൂമിലേക്ക് കയറി. പിന്നാലെ വാല് പോലെ രഞ്ജുവും.
പേടിച്ചരണ്ട മുഖവും, ഒലിച്ചിറങ്ങുന്ന കണ്ണുകളുമായി തന്നേ ഭയത്തോടെ സഹയത്തിനായി നോക്കുന്ന അഞ്ജുവിനെ എങ്ങിനെ സമാധാനിപ്പിക്കും എന്നറിയാതെ സിനി കുഴങ്ങി..
സിനിക്ക് പന്തികേട് തോന്നി……, അഞ്ചു, ഔട്ട് ഓഫ് റീച്ച് ആയതിന്റെ മാത്രം പ്രശ്നം അല്ല ഇപ്പോൾ താൻ കാണുന്നത് എന്ന്…….
ഹരി രഞ്ജുവിനോട് പറഞ്ഞു : ചേച്ചി പ്ലീസ്, അവരെ പറഞ്ഞു വിടാൻ നോക്ക്. ഞാൻ എന്താ പറയുക, ചെയ്യുക എനിക്ക് ഒരു പിടിയും ഇല്ല..
രെഞ്ചു ഒന്ന് ആലോചിച്ച ശേഷം പതിയെ പുറത്തിറങ്ങി..
അഞ്ജുവിനെ നോക്കി രെഞ്ചു പറഞ്ഞു : അനു, നീ വീട്ടിൽ പോവാൻ നോക്ക്. ഹരിക്ക് ആകെ പിടി വിട്ടിരിക്കാണ്.. ഇവിടെ ഒരു സീൻ ഉണ്ടാക്കിക്കല്ലേ.. പ്ലീസ്..
സിനി എഴുന്നേറ്റ് : എന്താ കാര്യം എന്ന് പറഞ്ഞൂടെ രെഞ്ചു.. ഈ രാത്രി എത്ര കഷ്ടപ്പെട്ട് ആണ് ഇങ്ങോട്ട് എത്തിയത് എന്നറിയുമോ..
രെഞ്ചു സിനിയെ തുറിച്ചു നോക്കിയ ശേഷം : കൂടുതൽ എനിക്കറിയില്ല……. ഫൈസലോ അങ്ങിനെ എന്തോ പേരാണ് പറഞ്ഞത് ഹരീ….. നിങ്ങളെ കുറിച്ച് അയാൾ എന്തൊക്കെയോ ഹരിയോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. പിന്നെ എന്തോ ഫോട്ടോസും……
സിനിയും അഞ്ജുവും ഞെട്ടി തരിച്ച് മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കി……
രെഞ്ചു : എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ വീട്ടിൽ വച്ച് മതി. നാളെ രാവിലെ ഡിസ്ചാർജ് ആണ്.. ബാക്കി വീട്ടിൽ വച്ച് മതി..
രെഞ്ചു തിരിച്ചു നടന്നു റൂമിലേക്ക്…
അഞ്ചു സപ്പോർട്ടിനായി, ഇനിയെന്ത് ചെയ്യും എന്നറിയാൻ ആയി സിനിയെ നോക്കി..
കാര്യങ്ങൾ കൈ വിട്ട് പോയി കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു എന്ന് സിനിക്കും ബോധ്യം ആയി….
സിനി ആലോചിച്ച ശേഷം പറഞ്ഞു : മോൾക്ക് ഓകെ അല്ലെ… രെഞ്ചു പറഞ്ഞ പോലെ നമുക്ക് വീട്ടിൽ പോവാം അഞ്ചു. എന്തെങ്കിലും വഴി ആലോചിക്കാം നമുക്ക്…
സിനി നിർബന്ധിച്ച് അഞ്ജുവിനെ അവിടെ നിന്നും വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയി. വീട്ടിൽ സുലോചനയിൽ നിന്നും കിട്ടിയ പ്രതികരണവും മറിച്ചായിരുന്നില്ല.
ഇത്രയും ദിവസങ്ങൾ കൊണ്ട്, കുടുംബത്തിലെ അംഗം ആയി കണ്ട… അഗം ആയി മാറി കഴിഞ്ഞിരുന്ന,, സിനിയോട്,,,, സുലോചന മുഖമടച്ചു പറഞ്ഞു: സിനി വീട്ടിൽ കയറണം എന്നില്ല… തിരിച്ചു പൊയ്ക്കോളൂ…. രാവിലെ ആയില്ലേ…. പോവാൻ ബുദ്ധിമുട്ട് ഒന്നും ഉണ്ടാവില്ലല്ലോ….
ഇത്രയും ദിവസങ്ങൾ കൊണ്ട്, തന്റെ കൂടെ വീട്, വീട്ടുകാർ എന്ന് മനസ്സിൽ ഉറച്ചു വിശ്വസിച്ചിരുന്ന സിനി, വേദനയോടെ അഞ്ജുവിനെ തനിച്ചാക്കി ആ വീട്ടിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി…
കാറിൽ വന്നിറങ്ങി, ഹരിണിയെ പൊക്കി എടുത്ത് കൊണ്ട് വരുന്ന ഹരിയുടെ അടുത്തേക്ക്, കരഞ്ഞു കലങ്ങിയ കണ്ണുകളുമായി അഞ്ചു ഓടി അടുത്തു.
യാതൊരു മൈൻഡും കൊടുക്കാതെ ഹരി വീട്ടിൽ കയറി ഹരിണിയെ സുലോചനയുടെ മുറിക്ക് അകത്തേക്ക് ആണ് കൊണ്ട് പോയത്..
അമ്മ ഒന്നും മിണ്ടുന്നില്ല, ചേച്ചിയുടെ മുഖത്ത് ആണെങ്കിൽ ദേഷ്യം, ഹരി മൈൻഡ് കൂടെ ചെയ്യാതെ നടന്നു പോയപ്പോൾ, അഞ്ചു തകർന്നു പോയി……
” അമ്മേ… ” ഹരിണിയുടെ വിളി ധാരാളം ആയിരുന്നു. ഹരിണിയുടെ അടുത്ത് പോയി കിടന്ന് പൊട്ടി കരഞ്ഞു അഞ്ചു. ഹരി ഒന്നും പറയാതെ മുറി വിട്ട് ഇറങ്ങി.. ഹരിണി ഉറങ്ങുന്നത് വരെ അഞ്ചു അടുത്ത് തന്നേ കിടന്നു…
ഓരോ സ്റ്റെപ് വച്ച് കോണി പടികൾ കയറുമ്പോൾ, ജിമ്മിൽ ലെഗ് വർക്ക് ഔട്ട് ചെയ്ത ദിവസത്തിനേക്കാൾ ബുദ്ധിമുട്ടി അഞ്ചു……
വാതിൽ തുറന്നപ്പോൾ അഞ്ചു കണ്ടത് കുളി കഴിഞ്ഞ് ഡ്രസ്സ് ഇടുന്നതിനൊപ്പം ഫോണിൽ സംസാരിക്കുന്ന ഹരിയെ ആണ്…..
” ബെന്നിയേട്ടാ…….കാല് പിടിക്കാം ഞാൻ.. ഞാൻ ഇല്ല എന്ന് വച്ച്, തൊട്ടു പോവരുത്…………. ഉറപ്പല്ലേ…….. പിന്നെ മരുന്നിന്റെ കാര്യം മറക്കരുത്….. ഞാൻ മറ്റന്നാൾ അങ്ങോട്ട് എത്തും “……..