വാഹിദിന്റ കൈ നാഭിയിലൂടെ അടിവയറ്റിലേക്ക് ഇഴഞ്ഞു ചെന്ന് തുടയിടുക്കിലെ മരുപ്പച്ചയിൽ ദാഹജലം തേടിയലഞ്ഞു. മറുകൈ അഴഞ്ഞ ഷർട്ടിന്റെ ബട്ടൺ ഒരണ്ണം അഴിച്ചു ബ്രായില്ലാതെ സ്വതന്ത്രമായി തുറിച്ചു നിൽക്കുന്ന മുലയിലേക്ക് ഓടിക്കയറി. മുഖം കഴുത്തിൽ നിന്ന് കവിളിലൂടെ ചുണ്ടിലേക്ക് അരിച്ചുനീങ്ങിയപ്പോൾ അവളറിയാതെ മുഖം ആ വശത്തേക്ക് തിരിച്ചു.
ചുണ്ടുകൾ ചുണ്ടുകളെ വിഴുങ്ങി പതുക്കെ നുണഞ്ഞും ഇടക്ക് ചുണ്ടുകൾക്കൊണ്ട് ഞെരിച്ചു വലിച്ചും നാവിട്ടു നനച്ചു മൊത്തിക്കുടിച്ചും നൂറയുടെ ഏകാന്തമായ ദാഹങ്ങളിലേക്ക് അറബിക്കടലിന്റെ തിരയടികൾ പടച്ചു വിട്ടു. വാഹിദ് അവളെ കോരിയെടുത്ത് തന്റെ മുറിയിലേക്ക് കൊണ്ടു പോയി ഒരു തൂവൽ കണക്കെ മെത്തയിലേക്ക് കിടത്തി. അവൾ കൂമ്പിയ കണ്ണുകളിലൂടെ തന്റെ കഴുത്തിലേക്ക് മുഖം ഒളിപ്പിക്കുന്ന അറബിക്കഥയിലെ രാജകുമാരനെ നോക്കിക്കണ്ടു.
അവന്റെ കൈ ഷർട്ടിന്റെ കുടുക്കുകൾ അഴിക്കുന്നു, അവസാന കുടുക്കും അഴിച്ചു ഷർട്ട് രണ്ട് വശത്തേക്ക് വിടർത്തിയിട്ട് വെളുത്തു വിശാലമായ തന്റെ വയറിൽ ആഴത്തിലുള്ള പൊക്കിൾ കിണറിലേക്ക് ശീതീകരിച്ച മുറിയിലെ തണുപ്പിന്റെ സൂചികൾ തള്ളിയിറക്കുന്നു. ആ തണുപ്പിനെ ആട്ടിയകറ്റാൻ കുരുത്തം കെട്ട കൈവിരൽ ആ ഇടുങ്ങിയ ഗുഹയിലേക്ക് ഇറങ്ങിപോകുന്നു.
“ആാാാാഊ…”
അവളുടെ വയർ വില്ല് പോലെ വളഞ്ഞു.. വാഹിദിന്റ ചുണ്ടുകൾ അവളെ അമർത്തി ചുംബിച്ചു. ആ പ്രണയത്തിന്റെ അനിർവചനീയമായ മാധുര്യം തിരിച്ചറിഞ്ഞപ്പോൾ ലോകം മറന്ന് ഏതോ സ്വപ്നകാവ്യത്തിലെ മാലാഖയായി അവൾ വാഹിദിനെ പുണർന്ന് തന്നിലേക്ക് വലിച്ചടുപ്പിച്ചു. അവന്റെ മുഖം നൂറയുടെ മുഖത്തേക്ക് നീണ്ട് ചെന്ന് കവിളിലും നെറ്റിയിലും ഉമ്മകൾ നൽകി ചുണ്ടിൽ വിശ്രമിച്ചു.
ഇടതു കൈ പൊക്കിളിൽനിന്ന് താഴേക്ക് സഞ്ചരിച്ചു പാന്റിന്റെ ഇലാസ്റ്റിക് ഉയർത്തി അകത്തേക്ക് പ്രവേശിച്ചു പാന്റിയുടെ മുകളിലൂടെ ചൂടുപിടിച്ചു പൊങ്ങി നിൽക്കുന്ന പൂറിന്റെ ഒറ്റപ്പെടലിന്റെ തലോടി ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
“വേണ്ടാഹ്… ആആഹ്ഹ്.. എനിക്ക് തീരെ വയ്യാതാവുന്നു.” അവൾ അവന്റെ കഴുത്തിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തി ഇറുക്കെ ചുംബിച്ചുകൊണ്ട് പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു.
“നൂറൂ…” പൂവിതൾ പോലെ സ്നിഗ്ദമായ കഴുത്തിലേക്ക് മുഖമിട്ടുരച്ചു കൊണ്ട് മന്ത്രസ്വരത്തിൽ വാഹിദ് വിളിച്ചു. അവൻ അവന്റെ ചുട്ടുപഴുത്തു കല്ലിച്ച അരക്കെട്ട് അവളുടെ തുടയിൽ അമർത്തിയുഴിഞ്ഞു. ആ വിളിയുടെ അലയൊലികൾ അവളുടെ ഹൃദയത്തിന്റെ ചക്രവാളങ്ങളിലേക്ക് ശരീരമാസകലം കുളിരുകോരിയിട്ട് രോമാഞ്ചം കൊള്ളിച്ചു കൊണ്ട് കാതങ്ങളിലേക്ക് ചിറകടിച്ചു പറന്നു.
തന്റെ മനസ്സിന്റെ ആകാശ മണ്ഡലങ്ങളിൽ ഒരായിരം പൂക്കൾ വിടർന്നു നക്ഷത്രമായി പൂത്തുലഞ്ഞു നിൽക്കുന്നത് പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി.. നൂർജഹാൻ എന്ന് മാത്രം വിളിച്ചിരുന്ന വാഹിദ് ലോകത്ത് ഇന്നോളം ആരും വിളിച്ചിട്ടില്ലാത്ത നൂറു എന്ന പേര് വിളിച്ചത് കേട്ടപ്പോൾ താൻ പ്രണയിച്ചിട്ടില്ലാത്ത, എന്നാൽ താനല്ലാതെ വേറെ ആരും സ്നേഹിക്കരുത് എന്നാഗ്രഹിച്ചു പോയ ആ രാജകുമാരനിലേക്ക് അവൾ തന്റെ സത്വബോധം മറന്ന് അടപടലം തകർന്നു വീണു.
“ഇക്കാ..” അവൾ നിറഞ്ഞു വന്ന കണ്ണീരിലൂടെ അവന്റെ കഴുത്തിൽ കടിച്ചു. കൈവിട്ട് പോകാതിരിക്കാൻ എന്നോണം അവനെ തന്നിലേക്ക് അമർത്തി പുണർന്ന് മുലകളെ അവന്റെ മാറിലേക്ക് ചേർത്തു ഞെരിച്ചു.
“എന്ത് വേണേലും ചെയ്തോ ഇക്കാ.. എനിക്ക് സഹിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല പൊന്നേ..” അവൾ അറിയതൊന്നു തേങ്ങിപ്പോയി.. അരുതെന്ന് വിലക്കാൻ കഴിയാതെ അവനിലേക്ക് ഭ്രാന്തിയെ പോലെ പടർന്നു കയറാൻ വെമ്പി പോകുന്ന മനോവ്യഥയിൽ അവളുടെ ഉള്ളം ചുട്ടുപൊള്ളുന്ന അരക്കെനൊപ്പം വെന്തു. മുഖം അവന്റെ മുഖത്ത് ചേർത്തുരച്ചു കൊണ്ട് അവളാ ഘട്ടത്തെ തിരസ്കരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. വാഹിദ് കഴുത്തിൽ നിന്ന് മാറിലേക്ക് ഊർന്നിറങ്ങി.
അവളുടെ രണ്ട് വശത്തേക്ക് വിടർത്തിയിട്ട കുപ്പായത്തിന്റെ മധ്യത്തിൽ അംബരചുംബികൾ കണക്കെ തുറിച്ചു നിൽക്കുന്ന മുലകളെ അവന്റെ രണ്ട് കൈകൾ കൊണ്ടും അവൻ തടവിയുഴിഞ്ഞു. അത്യാവശ്യം വലിപ്പമുള്ള ഉറച്ച മുലകൾ. നല്ല വെളുത്തു വികസിച്ചു അൽപ്പം അമർന്നു പരന്നു വരിഞ്ഞു മുറുകി മേലേക്ക് തള്ളി നിൽക്കുന്നു. മധ്യത്തിൽ രക്തചന്ദനം ചാലിച്ചത് പോലെ ചുവപ്പ് കലർന്ന ചുറ്റുവട്ടവും കടും ചുവപ്പ് നിറമുള്ള ഇരുണ്ട കൂർത്തു നിൽക്കുന്ന മുലക്കണ്ണുകളും.