മരുഭൂ വസന്തം 6

Marubhoo Vasantham Part 6 | Author : Luster

[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]

അദ്ധ്യായം 17

എസിയുടെ പതിഞ്ഞ മൂളക്കം മാത്രം ഘനീഭവിച്ചു നിൽക്കുന്ന നിശബ്ദതയ്ക്ക് ഭംഗം വരുത്തുന്ന മുറിയുടെ ചില്ലു ജാലകം രമ്യ രണ്ട് വശത്തേക്കും തള്ളി നീക്കി വിരിപ്പ് മാറ്റിയിട്ടു. പുറത്ത് കോടമഞ്ഞ് പുതച്ച പുലർകാലം. തണുപ്പിന്റെ സൂചിമുനകൾ കാമാസക്തമായ ആർത്തിയോടെയെന്ന പോലെ അവളെ വാരിപ്പുണർന്നപ്പോൾ രമ്യയുടെ ചുണ്ടുകൾ വിറച്ചു കൂട്ടിയിടിച്ചു. തണുപ്പ് കാലത്തിലേക്ക് അറേബ്യൻ നാളുകൾ കാലെടുത്തു വച്ചിരിക്കുന്നു. ഇനി നാല് മാസത്തോളം അതിമനോഹരമായ ദിനങ്ങൾ ആയിരിക്കും.

മൂടൽ മഞ്ഞിൽ പുറമെയുള്ള കാഴ്ച്ചകൾ ഭാഗികമാണ്. നരച്ച മഞ്ഞിന്റെ സൂത്യാര്യതയിലൂടെ നേർത്ത ചില നിഴലുകൾ പോലെ മാത്രമേ കാഴ്ചകൾ സാധ്യമാകുന്നുള്ളൂ. കെട്ടിടങ്ങൾ, റോഡ് ഒന്നും തെളിഞ്ഞു കാണാൻ വയ്യ. ഏതാണ്ട് ഉച്ചയോളം സൂര്യൻ പോലും ശക്തിക്ഷയിച്ചു നിലാവ് പോലെ ഒരു വെളുത്ത കാഴ്ചയായി മഞ്ഞിലൂടെ കാണപ്പെടും.

ശരീരം മൂടിപ്പുതച്ച വസ്ത്രത്തിൽ കൈകൾ അമർത്തി മാറിൽ കെട്ടി അവൾ വാഹിദിന്റെ ഫോൺ കോളിനെ കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചു. സാറിനോട് സുധീർ സാർ എല്ലാം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അല്ലാതെ അങ്ങേര് എങ്ങിനെ അറിയാൻ ആണ്. അപ്പൊ തന്റെ മുറിപ്പാടിന്റെ കാര്യവും അറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.

അയ്യേ.. സാർ ആ മുറിവ് സങ്കല്പിച്ചു കാണില്ലേ. അങ്ങിനെയെങ്കിൽ മുറിവ് പറ്റിയ ഭാഗവും സങ്കല്പിച്ചു കാണില്ലേ. ഹേയ് സാർ എന്തിന് അത്രത്തോളം ചിന്തിച്ചു കൂട്ടണം. ആ നൂറയെക്കാൾ സുന്ദരിയായ ഒരുത്തി ഇവിടുത്തെ അറബികുട്ടികൾ എങ്ങാനും മാത്രേ കാണൂ. അവളെ ഡെയിലി മൂന്നും നാലും തവണയിട്ട് തകർക്കുന്ന ആശാൻ ആണ്.

അപ്പോഴാ അങ്ങേര് എന്നെയും എന്റെ തേഞ്ഞു തുടങ്ങിയ വല്ലതും ഓർക്കുന്നെ. എന്നാലും സുധീർ സാർ സംഭവം പറയുമ്പോൾ എവിടെയാണ് മുറിഞ്ഞത് എന്ന് പറഞ്ഞുകാണും. എങ്ങിനെയാണ് എന്നും. അപ്പോൾ ആ ഭാഗം എന്തായാലും മനസ്സിൽ സങ്കല്പിച്ചു കാണും. അയ്യേ, നാണക്കേട്. ഇനി എങ്ങിനെ ആ മുഖത്തേക്ക് നോക്കും.

അവൾക്ക് നാണം തോന്നി. വെളുത്ത മുഖത്ത് അരുണിമ കലർന്നു. ചുണ്ടിൽ സ്ത്രൈണതയുടെ മനോഹാരിത നിറഞ്ഞ ലജ്ജയിൽ കുതിർന്ന മന്ദഹാസം ഒളിഞ്ഞു നിന്നു. വാഹിദ് പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങളെ കുറിച്ച് കുറെ ചിന്തിച്ചു.

ജോർജിനെ വീണ്ടും വിളിക്കണം. ക്ഷമാപണം നടത്തി മുഴുമിപ്പിക്കാതെ പോയ ആ കളിയുടെ കേളിയാട്ടത്തിൽ ഒന്നുകൂടി മതിമറക്കണം. ആൽബിയുടെ പപ്പയെ വേദനിപ്പിച്ചതിൽ പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യണം, എവിടാണെന്ന് വച്ചാൽ ഞാൻ വരാം എന്നൊക്കെ പറയണം എന്നൊക്കെയാണ് വാഹിദ് സാർ പറഞ്ഞത്. പക്ഷെ രമ്യയ്ക്ക് ഭയം തോന്നി. ഇതൊക്കെ എങ്ങിനെ സാധിക്കും. നിയമ പരമായി ഒരിക്കലും മുന്നോട്ട് പോകാൻ പറ്റില്ല. നാട്ടിലെ പോലെ അധികാരികളെ വിലക്കെടുത്തു രക്ഷപ്പെടാനും പറ്റില്ല. രാജ്യം വേറെയാണ്. അപ്പൊ പിന്നെ വാഹിദ് സാർ എങ്ങിനെ അവരെ നേരിടും. എന്തായിരിക്കും അങ്ങേരുടെ ഉദ്ദേശം.?രമ്യയുടെ ചിന്തകൾ കാടുകയറി.

അവൾക്ക് ഒന്നിനോടും താത്പര്യം ഇല്ലാതായിരിക്കുന്നു. എല്ലാം മറന്ന് കാമം മാത്രം തീപോലെ ജ്വലിക്കുന്ന വികാര മുഹൂർത്തങ്ങളിൽ തന്റെ ഇറച്ചിനിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന പൂറിൽ ആൽബിയും സുധീർ സാറും എത്രയോ കടിച്ചു പറിച്ചിട്ടുണ്ട്. പല്ലുകൾ ചേർത്ത് ചുണ്ട് കൊണ്ട് ഇറുക്കി ഞെരിച്ചു മുകളിലേക്ക് വലിച്ചെടുക്കുമ്പോൾ മദജലം പുരണ്ടു കുഴഞ്ഞ അല്ലികൾ പല്ലുകൾക്കിടയിലൂടെ താഴേക്ക് വഴുതിപ്പോകും.. ആാാഹ്… സുഖം കൊണ്ട് പരിസരം മറന്ന് വാപൊളിച്ചു കൂവിയിട്ടുണ്ട്.പക്ഷെ ഒരു മൃഗത്തെ പോലെ, അല്ല ആർത്തി പൂണ്ട ചെന്നായയെ പോലെ അയാൾ പല്ലുകൾ ആഴ്ത്തി കടിച്ചു മുറിക്കും എന്ന് കരുതിയില്ല. എത്ര ദിവസങ്ങൾ വേണ്ടി വന്നു പഴുപ്പ് മാറി മുറിവൊന്ന് നേരെയാകാൻ. കരഞ്ഞു മാനസികമായി തകർന്ന് തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട വിനോദമായ രതിസുഖത്തിന്റെ മായാ മധുരം തന്നെ വെറുത്തു പോയി. അതിൽ പിന്നെ കുറേ നാളുകൾ ജോലിക്ക് പോകാതെ ഏകാന്തതയുടെ ആശ്വാസത്തിൽ മുറിയിൽ തന്നെ കഴിഞ്ഞ് കൂടുകയായിരുന്നു.