“ഹാ..സ് ഹാ….!”
കടിച്ചമർത്തിയ സീൽക്കാര സ്വരത്തോടെ, സുഖിച്ചു കൊണ്ടുള്ള യാത്രയിൽ, വണ്ടി രണ്ട് മൂന്ന് ഘട്ടറുകളിൽ കയറിയിറങ്ങിയപ്പോ ബാലൻറെയുള്ളിൽ ആദിയുയർന്നു.
അയാൾ അവളുടെ മുലകളിൽ നിന്നുയർന്ന്, വിൻഡോ സീറ്റിന്റെ കർട്ടൻ നീക്കി പുറത്തേക്ക് നോക്കുകയാണ്. അപ്പോഴാണ് മായക്ക് തന്റെ വാ പൊത്തിയ കൈ സ്വന്തന്ത്രമാക്കാൻ കഴിഞ്ഞത്. കണ്ണുകൾ ചിമ്മി ചിമ്മി തുറന്ന് അച്ഛനെ നോക്കി.
“എന്താ…?”
“എവിടെയെത്തിയെന്ന് നോക്കിയതാ..!”
“എത്താറായോ..?”
അവൾ ആകാംഷിച്ചു.
“ഇനി അര മണിക്കൂർ..!”
“ആഹ്…!”
അവൾ നിശ്വസിച്ചു കൊണ്ട് കണ്ണുകൾ ചിമ്മി.
“മോളെ.. ഇനി വേണോ..?”
അയാളുടെ
ചോദ്യത്തിൽ അല്പം ഭയം കലർന്നിരുന്നു.
“വേണ്ട മതി…!”
അത് മനസിലാക്കിയെന്നോണം അവളും പറഞ്ഞു.
അയാൾ അവളുടെ മേൽ നിന്നും മാറിയിരുന്നു. എന്തോ തരം ടെൻഷനോടെ അല്പം ഉയർന്ന് എല്ലാമോന്ന് വീക്ഷിക്കുകയായിരുന്നു.
ആ സമയം മായ വേഗത്തിൽ തന്റെ ബ്ലൗസിന്റെ ഹുക്കുകൾ ഇടാൻ തുടങ്ങി.
ഉറക്കത്തിൽ ചെരിഞ്ഞ തലകൾ, പുറകിൽ ഫിറ്റായി കിടക്കുന്ന അളിയൻ. എല്ലാം ഒക്കെയാണ്.
ഹാവു… ബാലന്റെ ദീർഘ നിശ്വാസം.
അവളാപ്പോഴേക്കും ബ്ലൗസിനു മേൽ പല്ലു വലിച്ചിട്ട് സാരി ശെരിയാക്കി വച്ചിരുന്നു. ഊരിയെടുത്ത ബ്രാ കയ്യിൽ ചുരുട്ടി പിടിച്ചു.
ബാലൻ തന്റെ മരുമകളെ നോക്കി ആശ്വാസത്തോടെ ചിരിച്ചു. അവളും.
നെറ്റിയിൽ ഒരു മുത്തം നൽകി അയാളവളെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു. അച്ഛന്റെ കയ്യിൽ ചുറ്റി പിടിച്ച് സ്നേഹത്തോടെ അവളും ചേർന്നു. കണ്ണുകൾ പോയത് അരയിലേക്കാണ്. മുണ്ടിനെ മുഴപ്പിച്ചു നിർത്തിയ കൊടിയ സാമാനത്തെ..!
അപ്പോഴാണ് അയാളുടെ വിളി.
“മോളെ…!”
“മ്മ്..!”
“നമ്മൾ സൂക്ഷിക്കണം. ഇതെങ്ങാനം പുറത്തറിഞ്ഞാൽ രണ്ടെളുടേം തല പോകുന്ന കേസാ..!”
തലയുയർത്തി അവൾ അയാളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.
“എങ്ങനെ അറിയാനാ..?”
“അറിയുമെന്നല്ല. പേടിക്കേണ്ടത് എന്റെ ഭാര്യയെ തന്നെയാണ്. എന്തെങ്കിലും തരത്തിൽ സംശയം തോന്നിയാൽ അവൾ നമ്മുടെ പുറകെ ഉണ്ടാവും..!”
“അതിനു ഇപ്പോ നടന്നത് ഒരിക്കലും അറിയാൻ പോണില്ലല്ലോ..!”
“ഇത് മാത്രമല്ല.. ഇനി ഉള്ളതും…!”
പറഞ്ഞു നിർത്തുമ്പോ അച്ഛന് ഒന്നും മതിയായിട്ടില്ലെന്ന ധ്വനി അവൾക്ക് കൃത്യമായി മനസിലായി.
ഉള്ളിലുയർന്ന സന്തോഷത്തോടെ പുഞ്ചിരിച്ച്,
“സംശയം കൊടുക്കാതെ നമ്മൾക്ക് ശ്രദ്ധിക്കാം..!”
അവളും മറുപടി കൊടുത്തു.
“ഇനിയും വേണം എനിക്ക്…!”
അച്ഛന്റെയാ വാക്കുകളിൽ അവളുടെ മുഖം തുടുത്തു. സമ്മതത്തോടെയവൾ പുഞ്ചിരിച്ചു തല കുലുക്കി.
“നല്ല മുലകളാ മോൾക്ക്…!”
“ഇഷ്ടയോ..??”
“അങ്ങേയറ്റം ഇഷ്ട്ടായി.. പാലും കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നേൽ ഒന്നൂടെ നന്നായേനെ..!”
അത് കേട്ടപ്പോ അവളുടെ കവിൾത്തടങ്ങൾ വികസിച്ചു.
“പാല് നിറയണമെങ്കിൽ അച്ഛൻ തന്നെ മനസ്സ് വെക്കേണ്ടി വരുമെന്ന തോന്നുന്നേ…!”
നാണത്തോടെ അവൾ പറഞ്ഞു നിർത്തിയതും, അവൾ പറഞ്ഞു വന്നത് സത്യമാണോ എന്നൊരു അടങ്ങാത്ത ആശയ കുഴപ്പത്തില്ലായിരുന്നു അയാൾ.
“മോളെ….!”
വികാരത്തിൽ ഇടറിയ സ്വരം..!
“മ്മ്.. സത്യമാണ്. വിനയേട്ടനെ കൊണ്ട് അതിനാവുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല. എന്റെ ഡേയ്സ് കഴിഞ്ഞതിനു ശേഷം എപ്പോഴും നോക്കുന്നതാ..!”
അവൾ പറഞ്ഞു നിർത്തി. അയാൾക്ക് വാക്കുകൾ ഇല്ലായിരുന്നു.
“ഞാനെന്താ ഇവിടേക്ക് മാറിയിരുന്നെന്ന് അച്ഛനറിയോ…?”
“ഇല്ല.. എന്താ..?”
“കല്യാണ വീട്ടിൽ വച്ച് എല്ലാരുടേം ചോദ്യം ഇതായിരുന്നു. വിശേഷമായില്ലേന്ന്. അമ്മയോടും എല്ലാരും ചോദിച്ചു. അതിന് ശേഷം അമ്മക്ക് കളിയിലകി.! അതോണ്ടാ മാറിയിരുന്നേ. വിനയേട്ടനോട് ശർദിക്കാൻ വരുമെന്ന് പറഞ്ഞു..!”
“ഓഹ്..!!”
“എന്നോട് കലി തുള്ളാൻ അമ്മക്ക് ഒരു കാരണം കൂടെ കിട്ടി..!”
അയാളവളെ നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് പിടിച്ചു.
അച്ഛന്റെ നെഞ്ചിൽ അമരുമ്പോ കൊച്ചു കുട്ടിയുടെ ഭാവമായിരുന്നു അവൾക്ക്. പക്ഷെ നോട്ടം, അച്ഛന്റെയാ ഇപ്പോഴും താണീട്ടില്ലാത്ത മുഴപ്പിലേക്കും.
തന്റെ വയറിലൂടെ താഴുന്ന അവളുടെ കൈ വിരലുകൾ ലക്ഷ്യം വെക്കുന്നത് എന്താണെന്ന് അയാളറിയുന്നുണ്ട്.
