നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ – 29 9അടിപൊളി  

നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ 29

Nidhiyude Kaavalkkaran Part 29 | Author : Kavalkkaran

[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]


പുറത്ത് വീണ്ടും ഭയാനകമായൊരു ഇടിമുഴങ്ങി. ആ ശബ്ദത്തെ കീറിമുറിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ തന്റെ പേര് വെളിപ്പെടുത്തി

“രുദ്ര!”

ആമിയുടെ തലച്ചോറിലേക്ക് ഒരു വലിയ മിന്നൽപ്പിണർ വന്ന് പതിച്ചതുപോലെ തോന്നി. അവളുടെ സിരകളിലെ രക്തം അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ മരവിച്ചുപോയി! ദേവയ്ക്ക് ഒരു ഇരട്ട സഹോദരിയോ?

വരാൻ പോകുന്ന വലിയൊരു യുദ്ധത്തിന്റെ ഗതി തന്നെ മാറ്റിയെഴുതാൻ പോന്ന ആ വലിയ വെളിപ്പെടുത്തലിന് മുന്നിൽ, സമനില തെറ്റിയവളെപ്പോലെ ആമി ശ്വാസമെടുക്കാൻ പോലും മറന്ന് തറഞ്ഞുനിന്നുപോയി!

‘രുദ്ര’ എന്ന ആ ഒരൊറ്റ പേര് ആമിയുടെ കാതുകളിൽ ഒരു ഇടിമുഴക്കം പോലെ പ്രതിധ്വനിച്ചു.

തന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന ഈ അപരിചിത, താൻ പ്രാണനെപ്പോലെ സ്നേഹിക്കുന്ന ദേവയുടെ കൂടപ്പിറപ്പാണെന്ന സത്യം ഉൾക്കൊള്ളാൻ അവളുടെ മരവിച്ച മനസ്സിന് കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഭിത്തിയോട് ചേർന്ന് നിൽക്കുന്ന ആമിയുടെ ഉടൽ അപ്പോഴും ഭയത്താൽ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

തൊണ്ടയിൽ കുരുങ്ങിയ ശബ്ദം എങ്ങനെയൊക്കെയോ വീണ്ടെടുത്ത്, വിറയ്ക്കുന്ന ചുണ്ടുകളോടെ അവൾ രുദ്രയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ചോദിച്ചു:

“ദേവയ്ക്ക്… ദേവയ്ക്ക് ഇങ്ങനെയൊരു സഹോദരി ഉള്ളതായി എനിക്കറിയില്ലല്ലോ…”

ഭയവും അവിശ്വസനീയതയും കലർന്ന ആമിയുടെ ആ നിഷ്കളങ്കമായ ചോദ്യം കേട്ടതും, രുദ്രയുടെ ചുണ്ടുകളിൽ പതിയെ ഒരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു. മുറിക്കുള്ളിലെ ഭയാനകമായ നിശ്ശബ്ദതയെ ഭേദിച്ചുകൊണ്ട് വളരെ ശാന്തവും എന്നാൽ വല്ലാത്തൊരു ആഴമുള്ളതുമായ ഒരു ചെറുചിരി അവളിൽ നിന്നുമുയർന്നു.

ആമി ഒരു നിമിഷം സ്വന്തം ഭയം പോലും മറന്ന് ആ ചിരിയിലേക്ക് തന്നെ ഉറ്റുനോക്കി നിന്നുപോയി. അതുവരെ ഒരു മൃത്യുകന്യകയുടെ തണുപ്പും നിഗൂഢതയും മാത്രം നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്ന ആ കറുത്ത വസ്ത്രധാരിണിയുടെ മുഖത്ത്, ആ പുഞ്ചിരി പടർന്നപ്പോൾ വല്ലാത്തൊരു മാറ്റം സംഭവിച്ചതുപോലെ ആമിക്ക് തോന്നി.

ആ

കണ്ണുകളിലെ തിളക്കത്തിലും, ചുണ്ടിലെ ആ നേരിയ വളവിലും, അവളുടെ ആ നോട്ടത്തിലും എവിടെയൊക്കെയോ ആമിക്ക് വളരെ പരിചിതമായ ഒരാളുടെ നിഴലാട്ടം കാണാമായിരുന്നു. അതെ… അത് മറ്റാരുമായിരുന്നില്ല, ദേവ തന്നെയായിരുന്നു!

കാളകൂടത്തിന്റെ ഇരുട്ടും സർവ്വനാശത്തിന്റെ ഭീകരതയും ചുറ്റും പടർത്തി നിൽക്കുമ്പോഴും, പുഞ്ചിരിക്കുന്ന ആ മുഖത്തിന് പിന്നിൽ എവിടെയൊക്കെയോ തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ദേവയുടെ അതേ സാമീപ്യം അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

ദേവ അരികിലുണ്ടാകുമ്പോൾ തോന്നാറുള്ള ആ അതേ സുരക്ഷിതത്വവും ആർദ്രതയും ഒരു നിമിഷത്തേക്ക് രുദ്രയുടെ ആ പുഞ്ചിരി ആമിയുടെ ഉള്ളിലേക്ക് പകർന്നുനൽകി.

ഒരേ ചോരയിൽ പിറന്നവരുടെ ആ അദൃശ്യമായ ആത്മബന്ധം കൺമുന്നിൽ കണ്ട ആമി, എന്ത് പറയണമെന്നറിയാതെ ആ മുഖത്തേക്ക് തന്നെ മിഴിച്ചുനിന്നു.

രുദ്രയുടെ ആ പുഞ്ചിരിയിലൂടെ ദേവയുടെ മുഖം മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞുവന്നതും ആമിയുടെ കണ്ണുകൾ അറിയാതെ നിറഞ്ഞു.

ആ നിശ്ശബ്ദതയെ ഭേദിച്ചുകൊണ്ട്, രുദ്രയുടെ മുഖത്തെ പുഞ്ചിരി പതിയെ മാഞ്ഞു.

അവളുടെ വലിയ കണ്ണുകളിൽ കൗതുകം കലർന്നൊരു ഭാവം നിറഞ്ഞു. അവൾ ആമിയുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് ഉറ്റുനോക്കി പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ ചോദിച്ചു:

“ദേവയോ? ദേവയെപ്പറ്റി നിനക്കെന്തറിയാം ആമി?”

രുദ്രയുടെ ആ ചോദ്യം കേട്ടതും ആമിയൊന്ന് പരിഭ്രമിച്ചു. എങ്കിലും ഈ നിൽക്കുന്ന അവസ്ഥയിൽ സത്യങ്ങൾ ഒളിച്ചുവെക്കുന്നതിൽ ഇനി അർത്ഥമില്ലെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി.

ഇടറുന്ന ശബ്ദത്തോടെയാണെങ്കിലും, തറവാട്ടിൽ വെച്ച് മാനസ തങ്ങളോട് വെളിപ്പെടുത്തിയ ആ വലിയ രഹസ്യങ്ങൾ ഓരോന്നായി ആമി രുദ്രയുടെ മുന്നിൽ തുറന്നുപറഞ്ഞു.

ദേവ ഇപ്പോൾ അമ്മയെന്ന് വിളിക്കുന്ന സ്ത്രീ അവന്റെ വളർത്തമ്മ മാത്രമാണെന്നും, സാക്ഷാൽ പരമശിവന്റെയും പാർവതിയുടെയും ദൈവികമായ ഊർജ്ജം നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന അപ്സര എന്ന ദേവിയാണ് അവനെ പെറ്റ അമ്മയെന്നും ആമി വിവരിച്ചു.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *