“നിന്നെ എല്ലാവരും ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു,” അർജുൻ അവളുടെ കാലിൽ ഒരു തലോടൽ തുടങ്ങി.
“ഇത് ഒരു പ്രത്യേക കാരണം കൊണ്ടല്ല, നീ ഇങ്ങനെയായതുകൊണ്ട്.”
“ഇതൊക്കെ വളരെ മധുരമാ. പക്ഷേ ഇനി ഒരു കാര്യം.” അവൾ ഒരു കുസൃതിച്ചിരിയോടെ അവനെ നോക്കി. “ഡോക്ടർ പറഞ്ഞു, ഇപ്പോൾ ഒരു കുഴപ്പവുമില്ലെന്ന്. എല്ലാം സാധാരണ പോലെ ചെയ്യാമെന്ന്.”
“എല്ലാം?”
“എല്ലാം.” അവൾ ഒരു പുരികം പൊക്കി. “ഡോക്ടർ ചിരിച്ചാ പറഞ്ഞത്.”
അവൻ ഒരു നിമിഷം അവളെ നോക്കി. പിന്നെ ചിരിച്ചു, ഒരു വലിയ, നാണമുള്ള ചിരി. “എനിക്ക് പേടിയാ.”
“അർജുൻ ശ്രീധരൻ പേടിക്കുന്നോ? എന്നെ കല്യാണം കഴിക്കാൻ ഇത്ര ധൈര്യം കാണിച്ചവൻ?”
“ഇപ്പോൾ നീ ഒരു ലോകം മുഴുവൻ ചുമക്കുന്നു. ഞാൻ ഒരു വികൃതി കാണിച്ചാൽ…”
“നീ വികൃതി കാണിക്കില്ല. നീ പതുക്കെ ആയിരിക്കും.” മീര അവന്റെ കൈ എടുത്ത് തന്റെ കവിളിൽ ചേർത്തു. “നീ എന്നും എന്നോട് ആദ്യമായി തൊടുന്നത് പോലെയാ തൊടുന്നത്. ഇത്തിരി പേടിയോടെ, ഒരുപാട് സ്നേഹത്തോടെ. അതുകൊണ്ടാ എനിക്ക് നിന്നെ ഇത്ര ഇഷ്ടം.”
അവൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചാഞ്ഞു. ഇത്തവണ അവന്റെ ചുംബനം പതുക്കെയായിരുന്നു, ഒരു പൂവിനെ തൊടുന്നത് പോലെ. അവളുടെ ചുണ്ടിൽ, കവിളിൽ, കഴുത്തിൽ. അവൾ കണ്ണടച്ച് ഒരു ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു. അവന്റെ കൈ അവളുടെ വയറിൽ ഒരു നിമിഷം നിന്നു, ആദരവോടെ, പിന്നെ പതുക്കെ അവളുടെ അരയിലേക്ക്.
“നിനക്ക് എന്നോട് എന്തെങ്കിലും പറയാനുണ്ടോ?” അവൾ കുസൃതിയോടെ ചോദിച്ചു.
“ഉണ്ട്.”
“എന്ത്?”
“നിന്നെ ഞാൻ ഇന്ന് എത്ര ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു എന്ന്. ഇന്നലത്തേക്കാൾ ഒരു ലോകം കൂടുതൽ.”
മുറിയിലെ വിളക്ക് അണഞ്ഞു. ജനലിന് പുറത്ത് മഴ ഒരു മൃദുല സംഗീതം പോലെ.
അന്ന് രാത്രി അവർ വളരെ വളരെ പതുക്കെയായിരുന്നു. ഓരോ സ്പർശവും ഒരു വാഗ്ദാനം, ഓരോ ശ്വാസവും ഒരു പ്രാർത്ഥന. ലോകത്തിന്റെ എല്ലാ ചൂടും ആ ഒരു മുറിയിൽ ഒതുങ്ങി, ഒരു ഇളം ചൂട്, മഴക്കാലത്തെ അടുപ്പിന്റെ ചൂട്. അവളുടെ ചിരി അവന്റെ കഴുത്തിൽ വിറച്ചു. അവന്റെ മന്ത്രണം അവളുടെ കാതിൽ അലിഞ്ഞു. പിന്നെ അവർ ഒരുമിച്ച് ശാന്തമായി, ഒരേ താളത്തിൽ ശ്വസിച്ച്.
“അർജുൻ,” അവൾ ഉറക്കം പിടിക്കുന്നതിനിടെ മന്ത്രിച്ചു. “കുഞ്ഞ് ഇപ്പോൾ നമ്മളെ കേൾക്കുന്നുണ്ടാകുമോ?”
“കേൾക്കുന്നുണ്ടാകും. ഇതാണ് അവന്റെ ആദ്യത്തെ താരാട്ട്. രണ്ട് ഹൃദയങ്ങളുടെ ശബ്ദം.”
“അല്ലെങ്കിൽ അവളുടെ.”
“അല്ലെങ്കിൽ അവളുടെ.” അവൻ അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ചുംബിച്ചു. “ഗുഡ് നൈറ്റ്, മീര. ഗുഡ് നൈറ്റ്, പയറുമണീ.”
അവൾ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു, ചിരിച്ചുകൊണ്ടുതന്നെ ഉറങ്ങി.
❖
അടുത്ത ആഴ്ചകൾ അർജുന് ഒരു മധുരമുള്ള പരീക്ഷണമായിരുന്നു.
മീരയ്ക്ക് പെട്ടെന്ന് ഓരോ വിചിത്ര ആഗ്രഹങ്ങൾ. ഒരു ദിവസം പുലർച്ചെ മൂന്ന് മണിക്ക് അവൾ അവനെ തട്ടി ഉണർത്തി.
“അർജുൻ.”
“ഉം… എന്താ… എന്ത് പറ്റി?” അവൻ ചാടി എഴുന്നേറ്റു, ഹൃദയം പിടഞ്ഞ്. “വേദന ഉണ്ടോ? ഡോക്ടറെ വിളിക്കട്ടെ?”
“ഇല്ല. എനിക്ക് മാങ്ങ അച്ചാർ വേണം.”
അവൻ കണ്ണ് തിരുമ്മി. “ഇപ്പോൾ?”
“ഇപ്പോൾ. ശാന്ത ചേച്ചി ഉണ്ടാക്കിയ ആ പുളിയുള്ള അച്ചാർ. കൂടെ തൈര് ചോറും.”
“നമ്മൾ ഉറങ്ങാൻ…”
“ഞാൻ ഉറങ്ങാൻ ശ്രമിച്ചതാ. പക്ഷേ ഈ കുഞ്ഞ് പറയുന്നു അച്ചാർ വേണമെന്ന്.”
അർജുൻ ദീർഘനിശ്വാസം വിട്ട് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് എഴുന്നേറ്റു. അടുക്കളയിൽ പോയി തൈര് ചോറ് ഉണ്ടാക്കി, ശാന്തയുടെ അച്ചാർ കുപ്പി തിരഞ്ഞെടുത്തു, ഒരു പാത്രത്തിൽ
ആക്കി മുകളിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു. മീര കിടക്കയിൽ ഇരുന്ന് അത് ആർത്തിയോടെ കഴിച്ചു, അവൻ അവളുടെ അടുത്ത് ഇരുന്ന് ഓരോ ഉരുള വായിൽ വെച്ച് കൊടുത്തു.
“ഇനി ഒരു കഷണം മാങ്ങ കൂടി.”
“ദാ.”
“ഇനി ഒരു തൈര്.”
“ദാ.”
“നീ ഒരു നല്ല ഭർത്താവാ,” അവൾ വായ നിറയെ ചോറോടെ പറഞ്ഞു.
“ഒരു അച്ചാർ ഡെലിവറി ബോയ്.”
“നിന്റെ ജോലി ഇത് മാത്രമല്ല,” അവൾ കണ്ണിറുക്കി. “ഇത് കഴിഞ്ഞ് നമുക്ക്…”
“അയ്യോ! ഇപ്പോൾ?” അവൻ ചിരിച്ചു. “പുലർച്ചെ മൂന്നരയാ!”
“ഗർഭിണികൾക്ക് സമയം ഇല്ല.” അവൾ പാത്രം മേശയിൽ വെച്ച് അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാഞ്ഞു. “ഡോക്ടർ പറഞ്ഞു, ചിലപ്പോൾ ആഗ്രഹങ്ങൾ കൂടുമെന്ന്. ഹോർമോൺ.”