“ഇനി അച്ഛന്റെ നിർദ്ദേശം?”
അവൻ ഒരു നിമിഷം ആലോചിച്ചു. “നീലിമ. ആൺകുട്ടി ആണെങ്കിൽ നീലൻ. നീലക്കുറിഞ്ഞിയിൽ നിന്ന്.”
മീര ആ പേരുകൾ ഉള്ളിൽ ഉരുവിട്ടു. അവളുടെ കണ്ണ് തിളങ്ങി. “നീലിമ. നീലൻ. രണ്ടും നല്ലതാ.”
“അപ്പോൾ ഇത് ഉറപ്പിച്ചോ?”
“ഉറപ്പിച്ചു. കുഞ്ഞ് വരുമ്പോൾ കാണാം, ആരാണെന്ന്.”
❖
ഒരു ദിവസം വൈകുന്നേരം അർജുൻ ഓഫീസ് കോൾ കഴിഞ്ഞ് ലാപ്ടോപ്പ് അടച്ച് നോക്കിയപ്പോൾ മീര കഫേയുടെ മൂലയിൽ ഒരു കസേരയിൽ ഇരുന്ന് ഒരു പഴയ പുസ്തകം വായിക്കുകയായിരുന്നു. അവളുടെ കാൽ ഒരു സ്റ്റൂളിൽ, വയറിന് മുകളിൽ കൈ. അവളുടെ മുടി ജനലിലൂടെ വന്ന വെയിലിൽ തിളങ്ങി.
അവൻ ഒരു നിമിഷം നോക്കിനിന്നു. ആ കാഴ്ച അവന്റെ ഉള്ളിൽ എന്തോ ഒന്ന് ഇളക്കി. അവൻ അവളുടെ പിന്നിൽ ചെന്ന് ഒരു ചുംബനം
കഴുത്തിൽ വെച്ചു.
“എന്താ?” അവൾ പുസ്തകത്തിൽ നിന്ന് കണ്ണെടുക്കാതെ ചിരിച്ചു.
“നീ ഇങ്ങനെ ഇരിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ ജോലി ചെയ്യുന്നതെങ്ങനെ?”
“ഞാൻ ഇവിടെ ഇരുന്നതേയുള്ളൂ.”
“അതാണ് പ്രശ്നം. നിന്റെ ഇരിപ്പ് തന്നെ ഒരു ശല്യമാ.”
“ശല്യമോ?”
“മനോഹരമായ ശല്യം.” അവൻ അവളുടെ ചെവിയിൽ മന്ത്രിച്ചു. “ഇന്ന് രാത്രി എന്താ പ്ലാൻ?”
അവൾ പുസ്തകം താഴെ വെച്ച്, ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ തല ചരിച്ചു. “ഇന്ന് രാത്രി നമുക്ക് ഒരു പുതിയ കാര്യം ചെയ്താലോ? ലിസ്റ്റിൽ ഒരു പുതിയ വരി ചേർത്തിട്ടുണ്ട്. *’മഞ്ഞുള്ള രാത്രിയിൽ കുന്നിൻ മുകളിലെ വീട്ടുമുറ്റത്ത് ഒരുമിച്ച് ഒരു ഇളംചൂട് കുളി, നക്ഷത്രങ്ങളുടെ താഴെ.’*”
അവന്റെ കണ്ണ് വിടർന്നു. “ആ മരത്തിന്റെ കുളിമുറി?”
“സാറിന്റെ രഹസ്യം. നമ്മുടെ രഹസ്യം.”
“ഡോക്ടർ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടോ കുളിക്കാമെന്ന്?”
“ഇളംചൂട് മതി, ചൂട് കൂടരുത്. ഞാൻ ചോദിച്ചു.” അവൾ ഒരു വികൃതി ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു. “നീ ചോദിക്കാൻ മറന്ന കാര്യങ്ങളെല്ലാം ഞാൻ ഡോക്ടറോട് ചോദിച്ചു.”
രാത്രി അവർ ആ പഴയ മരക്കുളിമുറിയിൽ എത്തി. ഇളംചൂടുള്ള വെള്ളത്തിൽ ആവി ഉയർന്നു. മുകളിൽ തുറന്ന ആകാശത്ത് നക്ഷത്രങ്ങൾ. ഒരു ചെറിയ വിളക്കിന്റെ മഞ്ഞ വെളിച്ചം. അർജുൻ ആദ്യം വെള്ളത്തിൽ ഇറങ്ങി, മീരയ്ക്ക് കൈ നീട്ടി, അവളെ പതുക്കെ ഇറക്കി. അവൾ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ ചാരി ഇരുന്നു, അവന്റെ കൈകൾ അവളുടെ വയറിന് ചുറ്റും.
“ഇത് സ്വർഗ്ഗമാ,” അവൾ കണ്ണടച്ച് പറഞ്ഞു.
“ഇത് ഇപ്പോൾ ഒരു മൂന്നാമത്തെ ആൾ ഉള്ള സ്വർഗ്ഗം.”
“ആ മൂന്നാമത്തെ ആൾ ഇപ്പോൾ ഉറങ്ങുകയായിരിക്കും. നമുക്ക് സംസാരിക്കാം.”
“എന്ത് സംസാരിക്കണം?”
“ഇപ്പോൾ ഒന്നും വേണ്ട.”
അവൾ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ തല ചായ്ച്ച് കണ്ണടച്ചു. “ഇങ്ങനെ ഇരിക്കാനാ ആഗ്രഹം.”
അർജുൻ അവളുടെ തോളിൽ ചുണ്ടമർത്തി. അവന്റെ വിരലുകൾ വെള്ളത്തിൽ അവളുടെ കൈകളിലൂടെ ഒഴുകി. ഇരുവരും കുറേ നേരം ഒന്നും പറയാതെ ഇരുന്നു, വെള്ളത്തിന്റെ ശബ്ദം, മഴയുടെ ചെറു തുള്ളികൾ, നക്ഷത്രങ്ങളുടെ നിശബ്ദത. പിന്നെ അവളുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു ചെറിയ ചിരി വിടർന്നു.
“ഇപ്പോൾ എന്താ ആലോചിക്കുന്നത്?” അവൻ ചോദിച്ചു.
“നീ ആദ്യമായി ഇവിടെ എന്നെ ചേർത്തുപിടിച്ച ദിവസം.”
“അന്ന് നീ എന്ത് പറഞ്ഞു?”
“‘നോക്കി നിൽക്കാതെ വാ, തണുക്കും.'”
“ഇന്ന് ഞാൻ നോക്കി നിൽക്കുന്നില്ല.”
“ഇന്ന് തണുക്കുന്നുമില്ല.”
അവൻ അവളെ തന്റെ നേരെ തിരിച്ചു. ഇളംചൂടുള്ള ജലത്തിൽ അവരുടെ മുഖങ്ങൾ പരസ്പരം അടുത്തു. അവൾ അവന്റെ കവിളിൽ കൈ വെച്ചു, അവന്റെ ചുണ്ട് അവളുടേതിൽ ചേർന്നു. ചുംബനം ദീർഘവും സ്നേഹം നിറഞ്ഞതുമായിരുന്നു. ആവി അവരെ ഒരു വെളുത്ത മേഘം പോലെ ചുറ്റി. അവളുടെ ചർമ്മം നക്ഷത്രവെളിച്ചത്തിൽ വെള്ളി പോലെ. അവൻ അവളുടെ തോളിൽ ചുംബിച്ചു, അവൾ ഒരു ചെറിയ ശബ്ദത്തോടെ അവനോട് ചേർന്നു. ഓളങ്ങൾ വീണ്ടും വീണ്ടും വൃത്തങ്ങൾ വരച്ചു. രണ്ടുപേരും ലോകത്തിൽ ഒരേയൊരു ആളുകളെപ്പോലെ.
“മീര,” അവൻ അവളുടെ കാതിൽ മന്ത്രിച്ചു. “ഞാൻ ഒരു വാഗ്ദാനം ചെയ്യട്ടെ?”
“ചെയ്യ്.”
“നിനക്ക് ഞാൻ എന്നും ഇതുപോലെ ഒരു ലോകം തരും. ഇളംചൂടുള്ള, മഴ പെയ്യുന്ന, നക്ഷത്രങ്ങളുള്ള ഒരു ലോകം. പിന്നെ ഒരു കുഞ്ഞിന്റെ ചിരി കൂടി.”