സഹായം ഉണ്ടാകും.”
അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ സംസാരിച്ചുകൊണ്ട് ഫ്ലാറ്റ് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ബിൽഡിംഗിന്റെ താഴെ എത്തിച്ചേർന്നു. കാർ നിർത്തിയ പാടെ ഫാസിലും രാമേന്ദ്രൻ ചേട്ടനും ചേർന്ന് ഹൻസിബയുടെ ലഗേജുകൾ കാറിൽ നിന്ന് എടുക്കാൻ സഹായിച്ചു.
ഞങ്ങൾ എല്ലാവരുംകൂടി ബിൽഡിംഗിന് അകത്തേക്ക് കയറി നേരെ ലിഫ്റ്റിലേക്ക് നടന്നു.
ലിഫ്റ്റിൽ കയറി ഞങ്ങളുടെ ഫ്ലാറ്റ് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന അഞ്ചാമത്തെ ഫ്ലോറിന്റെ ബട്ടൺ അമർത്തി. ലിഫ്റ്റ് മുകളിലേക്ക് ഉയരുന്ന ആ ചെറിയ സമയമത്രയും ഫാസിലിന്റെ കണ്ണുകൾ ഹൻസിബയുടെ ശരീരത്തോട് ഒട്ടിനിൽക്കുന്ന ആ പിങ്ക് ഡ്രസ്സിലും
ആകാരവടിവുകളിലുമായിരുന്നു. ആ വേഷത്തിൽ അവളുടെ
നിതംബത്തിന്റെ വിരിവും ആ കൊഴുത്ത ശരീരഭംഗിയും ഒപ്പിയെടുക്കാൻ പാകത്തിലായിരുന്നു അവൾ നിന്നിരുന്നത്. അതുകണ്ട് ഫാസിലിന്റെ ഉള്ളിലെ കാമം ഒന്നുതള്ളിപ്പൊന്തിവന്നു.അപ്പോള് ആണ് അവളുടെ കൈയില് ഇരുന്ന ഒരു ബാഗ് താഴെ വീണത്, അവള് അത് കുനിഞ്ഞ് എടുത്തു.
ആ നിമിഷം ഫാസിലിന്റെ ശ്വാസം നിലച്ചു പോയി.അവള് കുനിഞ്ഞതും അവളുടെ വിരിഞ്ഞു നിക്കുന്ന കുണ്ടി തള്ളി വരികയും വല്ലാതെ വശ്യതയില് ആവുകയും ചെയതു.ഒരു second നേരം മാത്രം അങ്ങനെ
നിന്നത് എങ്കിലും അത് അവനെ വല്ലാതെ അവളില് ആഗ്രഹം കൊള്ളിച്ചു.
അങ്ങനെ ലിഫ്റ്റ് തുറന്ന് ഞങ്ങൾ അഞ്ചാം നിലയിലെ ഞങ്ങളുടെ ഫ്ലാറ്റിന്റെ മുന്നിൽ എത്തി. ഞാൻ ബെൽ അടിച്ചയുടൻ അകത്തുനിന്ന് ശ്രീരാഗ് വാതിൽ തുറന്നു.
വാതിൽ തുറന്ന് മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന ഹൻസിബയെ കണ്ട നിമിഷം ശ്രീരാഗിന്റെ കണ്ണുകൾ ഒന്ന് വിടർന്നുപോയി. അവളുടെ സൗന്ദര്യവും ആ രൂപവും നേരിട്ട് കണ്ടപ്പോൾ അവന്റെ ഉള്ളിലും നല്ല രീതിയിൽ കാമം ഇരച്ചുകയറി.
എങ്കിലും അത് പുറത്തു കാട്ടാതെ അവൻ കൂസലില്ലാതെ ചോദിച്ചു:
“ചേച്ചി… യാത്രയൊക്കെ എങ്ങനെയുണ്ടായിരുന്നു? സുഖമായിട്ട് എത്തിയില്ലേ?”
ഹൻസിബ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മറുപടി പറഞ്ഞു: “യാത്രയൊക്കെ കുഴപ്പമില്ലായിരുന്നു. ഒക്കെ സുഖം.”
തുടർന്ന് അവൾ ശ്രീരാഗിനെ നോക്കിക്കൊണ്ട്
പറഞ്ഞു: “ഷാജഹാനിക്ക പറഞ്ഞിരുന്നു, ശ്രീരാഗിന് അർജന്റ് മീറ്റിംഗ് ഉള്ളതുകൊണ്ടാണ് എയർപോർട്ടിലേക്ക് വരാൻ പറ്റാത്തത് എന്ന്.”
അത് കേട്ടതും ശ്രീരാഗ് കള്ളച്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു: “ആ ചേച്ചി, ഫോണിൽ കൂടെയൊക്കെ ഫോട്ടോയിലും വീഡിയോയിലും ഒക്കെ കണ്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും നേരിട്ട് കാണുന്നത് ഇപ്പോഴാണല്ലോ.
ശരിക്കും ചേച്ചിനെ കാണാൻ നല്ല ഭംഗിയുണ്ട് കേട്ടോ! സത്യം പറഞ്ഞാൽ ചേച്ചി എങ്ങനെയ ഈ അളിയനെത്തന്നെ കെട്ടി? വേറെ ആരെയും കിട്ടിയില്ലായിരുന്നോ?”
അവന്റെ ആ പെട്ടെന്നുള്ള വർത്തമാനം കേട്ട് ഞാൻ അവനെ ഒന്ന് കണ്ണുരുട്ടി നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു എടാ തുടങ്ങിയോ ഇവള് വന്നപ്പോഴേക്കും. അതുകണ്ട് ഹൻസിബ ഉറക്കെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ശ്രീരാഗിന്
കൗണ്ടർ കൊടുത്തു:
“പിന്നെന്ത് ചെയ്യാനാണ്… കണ്ടപ്പോൾ അങ്ങോട്ട് ഇഷ്ടപ്പെട്ടുപോയി, വേറെ ഒന്നും ചെയ്യാൻ പറ്റില്ലല്ലോ!”
അവളുടെ ആ മറുപടി കേട്ട് ഞങ്ങൾ എല്ലാവരുംകൂടി ആ ഫ്ലാറ്റിനുള്ളിൽ പൊട്ടി ചിരിച്ചു.
ഞങ്ങൾ അവിടെ നിന്നു ചിരിച്ചു സംസാരിക്കുന്നതുകണ്ട് രാമേന്ദ്രൻ ചേട്ടൻ
എല്ലാവരെയും ശാസിക്കുന്ന മട്ടിൽ പറഞ്ഞു:
“മതി മതി, ഈ കൊച്ച് ദൂരയാത്രയൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് ഇപ്പോൾ അല്ലേ വന്നു കയറിയത്? പാവത്തിന് നല്ല ക്ഷീണം കാണും. നിങ്ങളൊക്കെ ഇങ്ങനെ വർത്തമാനം പറഞ്ഞ് ശല്യപ്പെടുത്താതെ, അവൾ ഒന്ന് ഫ്രഷ് ആയി റസ്റ്റ് എടുക്കട്ടെ.
ബാക്കി കാര്യങ്ങളൊക്കെ പിന്നെ സംസാരിക്കാം, അവര്ക്ക് എന്തെങ്കിലും ഒക്കെ സംസാരിക്കാന് കാണും അവരെ വെറുതെ വിടു!”
അത് കേട്ടതും ശ്രീരാഗ് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു:
“ഓഹോ, ഞങ്ങൾ ശല്യപ്പെടുത്താൻ വന്നതാണെന്നാണോ ചേട്ടൻ ഈ പറയുന്നത്? ശരി ചേച്ചി, പോയി നന്നായിട്ട് റെസ്റ്റ് എടുത്തോളൂ, നമുക്ക് നാളെ കാണാം.”
ഫാസിലും അത് ശരിവെച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: “ആ ശരി, നമുക്ക് നാളെ കാണാം!”
അത് കേട്ടതും ഹൻസിബ അവരെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: