കോൾ എടുത്തപ്പോൾ
റോയ് : ഹലോ….
ഗൗരി : അങ്കിൾ തിരക്കാണോ…
റോയ് : അല്ല മോളെ എന്താ കാര്യം…
ഗൗരി : അന്ന് അങ്കിൾ വീട്ടിൽ വന്നപ്പോൾ എനിക്ക് അങ്കിളിനോട് ഒന്നും സംസാരിക്കാൻ പറ്റിയില്ല.. അങ്കിൾ ഇന്ന് ഫ്രീയാണെങ്കിൽ വൈകുന്നേരം ഒന്ന് വീട്ടിലേക്ക് വരുമോ..
റോയ് : വൈകുന്നേരം ഞാൻ ഫ്രീ ആണ്…
രമ്യ എപ്പോഴാണ് വരുന്നത്..
ഗൗരി : അമ്മ ഒരാഴ്ച കഴിഞ്ഞേ വരുള്ളൂ എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടാണ് പോയത്.. ഞാനിവിടെ ഒറ്റക്കെ ഉള്ളൂ.. അതുകൊണ്ടാണ് അങ്കിളിനെ വിളിച്ചത് എനിക്കെന്തോ പേടി പോലെ ഇവിടെ നിൽക്കാൻ..
റോയ് : മോള് പേടിക്കുകയൊന്നും വേണ്ട ഞാൻ രമ്യയെ ഒന്ന് വിളിച്ചു നോക്കട്ടെ….
ഗൗരി : അങ്കിൾ അമ്മയെ വിളിക്കണ്ട.. അമ്മ ഇത് അറിയേണ്ട… അങ്കിൾ വന്നാൽമതി… എനിക്ക് അങ്കിളിനോട് കുറച്ചുനേരം ഒറ്റയ്ക്ക് സംസാരിക്കണം..
റോയിക്ക് ഇത് കേട്ടപ്പോൾ ആകെ ഒരു മനപ്രയാസം പോലെ തോന്നി. രമ്യ അറിയണ്ട എന്നു പറഞ്ഞത് എന്തിനായിരിക്കും.
രമ്യയോട് ചോദിക്കാതെ ഞാനെങ്ങനെ അവളുടെ വീട്ടിലേക്ക് ചെല്ലുക. ഒന്നു വിളിച്ചു നോക്കിയാലോ അവളെ… അവളോട് പറയാതെ അവിടെ ചെന്നാൽ തെറ്റായ രീതിയിൽ അവൾ കാണുമോ. അവൾക്ക് അറിയാലോ ഗൗരിയെ ഞാൻ എന്റെ മോളെ പോലെയാണ് കാണുന്നത് എന്ന്. ഗൗരിക്ക് ഒരു ആവശ്യം വന്നു വിളിക്കുമ്പോൾ ഞാനല്ലേ അങ്ങോട്ട് ഓടി എത്തേണ്ടത്. റോയിയുടെ മനസ്സിൽ ഗൗരിയുടെ മുഖം മാത്രമായിരുന്നു അപ്പോൾ ഉണ്ടായിരുന്നത്. ക്ലോക്കിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ ജോലി കഴിയാൻ ഇനിയും ഒരുപാട് സമയം ബാക്കിയുണ്ട്. താൻ ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്ന ജോലിയിൽ ഒന്നും ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കാൻ സാധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. എത്രയും പെട്ടെന്ന് ഗൗരിയുടെ അടുത്തെത്തുക. അവൾക്ക് എന്തെങ്കിലും പറ്റി പോകുമോ എന്നൊരു ഭയം റോയിയുടെ ഉള്ളിൽ കടന്നുകൂടി കഴിഞ്ഞിരുന്നു അപ്പോഴേക്കും.
ബസ്റ്റോപ്പിൽ ബസ് കയറാൻ നിന്നപ്പോഴും റോയിയുടെ മനസ്സിൽ ഒരുപാട് ചോദ്യങ്ങൾ
ബാക്കിയായിരുന്നു. എന്തിനായിരിക്കും ഗൗരി എന്നെ അപ്പോൾ വിളിച്ചത് എന്തായിരിക്കും രമ്യ അറിയാതെ എന്നോട് പറയാനുള്ളത്. ആദ്യം വന്ന ബസ്സിൽ തന്നെ ചാടിക്കേറിയ റോയിക്ക്. നിൽക്കാൻ തന്നെ ആ തിരക്കിൽ പറ്റുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഒരുവിധത്തിൽ കമ്പിയിൽ തൂങ്ങി അയാൾ ആ ബസ്സിൽ നിന്നു.
ബസ്സിലെ അസസനീയമായ തിരക്കും മറ്റുള്ളവർ തന്റെ കാലിൽ ചവിട്ടുന്ന വേദനയും ഒന്നും അയാളുടെ തലച്ചോറിനെ അപ്പോൾ ബാധിച്ചിരുന്നില്ല. രമ്യയെ ഒന്ന് വിളിച്ചാലോ എന്ന് വീണ്ടും വീണ്ടും റോയ് ചിന്തിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഒരുവിധത്തിൽ തൂങ്ങിയാടി രമ്യയുടെ വീടിന്റെ സ്റ്റോപ്പിൽ വന്നിറങ്ങി. പെട്ടെന്ന് ചുറ്റുപാടെല്ലാം വിജനമായതുപോലെ റോയിക്ക് അപ്പോൾ തോന്നി. ഒരുപാട് വലിയ സിറ്റി അല്ലെങ്കിലും. എപ്പോഴും ആളും വണ്ടികളുടെ ചെറിയൊരു തിരക്കും അനുഭവപ്പെടുന്ന സ്ഥലം തന്നെയായിരുന്നു അവിടം. പക്ഷേ ഇപ്പോൾ ഈ പ്രദേശത്ത് ആരും തന്നെ ഇല്ല. ചെലപ്പോൾ ഉച്ചസമയം ആയതു കൊണ്ടായിരിക്കാം..
വീടിനു മുൻപിൽ എത്തി കോണിങ് ബെൽ അടിച്ചപ്പോൾ ആരും തന്നെ വന്ന് വാതിൽ തുറന്നിരുന്നില്ല. വാതിലിൽ പതിയെ ഒന്ന് തള്ളി നോക്കിയപ്പോൾ അത് ലോക്ക് ചെയ്തിട്ടില്ല എന്ന് മനസ്സിലായി. പതിയെ വാതിൽ തുറന്ന് അകത്തുകയറി. സോഫയിലേക്ക് തന്റെ ബാഗ് വെച്ചപ്പോഴേക്കും ഗൗരി തന്റെ അടുത്തേക്ക് വരുന്നത് അയാൾ കണ്ടു.
അവളെ കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ അയാളുടെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു.. അതുപോലൊരു ഡ്രസ്സ് ആയിരുന്നു അവൾ അപ്പോൾ ഇട്ടിരുന്നത്. ഏതൊരു ആണിന്റെ മനസ്സും ഒരു നിമിഷത്തേക്ക് സ്തംഭിക്കാൻ ആ ഒരു കാഴ്ച തന്നെ മതിയാകും… ഒരു കുട്ടി നിക്കറും കയ്യില്ലാത്ത ഒരു ബനിയനും ആയിരുന്നു അവൾ അപ്പോൾ ധരിച്ചിരുന്നത്. ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ തന്നെ അവൾ അകത്ത് ബ്രാ ഇട്ടിട്ടില്ല എന്ന് മനസ്സിലാകും. രണ്ട് മുല ഞെട്ടുകൾ ബനിയൻ പുറത്തേക്ക് നന്നായി തള്ളി നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് എന്റെ മനസ്സ് എങ്ങോട്ടോ കാടുകയറിപ്പോയി.