പൊന്നിൽ വിളഞ്ഞ പെണ്ണ് – 1

Ponnil Vilanja Pennu | Author : Eakan

[ Previous Parts ] [ www.kambi.pw ]

---

“സാറെ എന്നെ ഒന്നും ചെയ്യരുത്. ഞാൻ വേണം എന്ന് വെച്ച് ചെയ്തതല്ല. പ്ലീസ് സാറെ എന്നെ വെറുതെ വിടണം. ഞാൻ വേറെ നിവർത്തി ഇല്ലാതെ ചെയ്തു പോയതാ.”

 

 

“പിന്നെ നിവർത്തി ഇല്ലാത്തവരൊക്കെ സ്വർണ്ണക്കടയിൽ പോയി സ്വർണ്ണം മോഷ്ടിക്കുകയല്ലേ ചെയ്യുന്നത്. നീ പഠിച്ച കള്ളി തന്നെയാ.”

 

 

” അയ്യോ! അല്ല സാറെ. ഞാൻ ഒരു കള്ളിയല്ല. ഇതെനിക്ക് പറ്റി പോയതാ സാറേ. അതും എന്റെ ഭർത്താവിനെ രക്ഷിക്കാൻ വേണ്ടിയാ. അല്ലാതെ ഞാൻ ഒരു കള്ളിയല്ല സാറെ..”

 

 

“പിന്നെ ഭർത്താവിനെ രക്ഷിക്കാൻ വേണ്ടി. വെറുതെ കള്ളം പറഞ്ഞു രക്ഷപ്പെടാം എന്ന് കരുതേണ്ട. ഇവിടെ കക്കാൻ വന്നിട്ട് നീ കള്ളിയല്ല പോലും.” ”

 

 

“അയ്യോ അല്ല സാറെ ഞാൻ കള്ളിയല്ല .. കള്ളിയല്ല.. ഞാൻ പറഞ്ഞത് സത്യമാണ് സാറേ. ഞാൻ എന്റെ ഭർത്താവിന് വേണ്ടി ചെയ്തതാ.”

 

അവൾ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

 

 

“അതേ! ഇനി എല്ലാം നീ മുതലാളിയോട് പറഞ്ഞാൽ മതി. അദ്ദേഹം തീരുമാനിക്കട്ടെ എന്ത് വേണം എന്ന്. നിന്നെ പോലീസിൽ ഏൽപ്പിക്കണോ വേണ്ടയോ എന്ന്. നീ കളിയാണോ അല്ലയോ എന്ന്. നടക്ക് മുതലാളിയുടെ അടുത്തേക്ക്. ”

 

ഒരു സ്വർണ്ണ കടയിൽ വെച്ചുള്ള മോഷണ ശ്രമത്തിനിടയിൽ പിടിക്ക പെട്ടതായിരുന്നു റസിയ. അയാൾ അവളേയും കൊണ്ട് ആ കടയിൽ തന്നെയുള്ള മുതലാളിയുടെ ഓഫീസ് റൂമിലേക്ക് പോയി

 

 

അവിടെയുള്ള ഏ സി റൂമിൽ കുഷ്യൻ കസേരയിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് മുന്നിലുള്ള ലാപ്ടോപ്പിൽ എന്തോ നോക്കുകയായിരുന്നു മുതലാളിയായ ജോയൽ. അവിടെ വേറെയും കസേരകൾ ഉണ്ട് അതും .

 

“സാർ.” അയാൾ മുതലാളിയെ വിളിച്ചു.

 

 

മുതലാളിയായ ജോയൽ അവരെ നോക്കികൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

 

 

“എന്താണ് ജോണി. എന്ത് വേണം. ഇതാരാ കൂടെ.?

 

 

“സാർ. ഇവളെ മോഷണ ശ്രമത്തിനിടയിൽ പിടിച്ചതാ. പത്തു പവന്റെ ഒരു അരഞ്ഞാണം ആണ് ഇവൾ മോഷ്ടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചത്.. ”

 

അവളേയും കൊണ്ട് വന്ന ജോണി പറഞ്ഞു. ജോണി അവിടെ സെയിൽസ് മാൻ ആണ്.

 

ജോയൽ അവളെ നോക്കി.പർദ്ദയാണ് അവളുടെ വേഷം. അതിന് ശേഷം ജോയൽ ജോണിയോട് ചോദിച്ചു.

 

“എന്നിട്ട് ആ അരഞ്ഞാണം എവിടെ..? ഇവൾ മോഷ്ടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചത്.?”

 

 

“ഇതാ സാർ. ഇതാണ് ഇവൾ മോഷ്ടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചത്..?

 

അങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം ജോണി മേശയുടെ മുകളിൽ മാല പോലെ ഉള്ള ഒരു വലിയ അരഞ്ഞാണം വെച്ചു. ജോയൽ അത് എടുത്തു നോക്കി.

 

നല്ല വണ്ണം ഉള്ള ഒരു അരഞ്ഞാണം. അതിൽ തൊങ്ങൽ പോലെ ചുറ്റും തൂങ്ങി കിടക്കുന്ന മുത്ത് മണികൾ. അത് പെണ്ണിന്റെ അരയിൽ കിടക്കുന്നത് കാണാൻ തന്നെ നല്ല ചേല് ആയിരിക്കും.

 

ജോയൽ ആ അരഞ്ഞാണവും അവളെയും മാറി മാറി നോക്കി.

 

നാല്പത് വയസ്സിനടുത്തു പ്രായം കാണും ജോയലിന്. കാഴ്ചയിൽ നല്ല സുമുഖൻ. മീശയും താടിയും ഇല്ല. ചെറുതായി കുറ്റി രോമങ്ങൾ മാത്രം. നല്ല ചന്ദന നിറമാണ് ജോയലിന്. കഴുത്തിൽ ഒരു സ്വർണ്ണ മാലയും കൈയിൽ ഒരു ബ്രയിസ്ലേറ്റും ഉണ്ട്. കുറച്ചു സമയം അങ്ങനെ നോക്കിയ ശേഷം ജോയൽ പറഞ്ഞു.

 

 

 

“എന്നിട്ട് പോലീസിൽ വിളിച്ചില്ലേ..? വേഗം പോലീസിൽ വിളിച്ചു പറയു. എന്നിട്ട് ഇവളെ പോലീസിൽ ഏൽപ്പിച്ചേക്ക്.”

 

അവൾ ഓടി വന്ന് മേശയുടെ മറുവശത്ത് കൂടെ ജോയലിന്റെ കാലിൽ പിടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. എന്നാൽ ജോയലിന്റെ കാൽ മേശയുടെ ഉള്ളിൽ ആയതിനാൽ അവൾക്ക് ജോയലിന്റെ കാലിൽ പിടിക്കാൻ പറ്റിയില്ല. പകരം അവൾ ജോയലിന്റെ കാൽ മുട്ടിന് തൊട്ട് താഴെയായി കെട്ടിപിടിച്ചു. പിന്നെ ജോയലിന്റെ തുടയിൽ തന്റെ മുഖം ചേർത്ത് വെച്ച് കരഞ്ഞു. ജോയൽ ഒന്ന് ഞെട്ടി ഒരു നിമിഷം ചെറിയൊരു കുളിര് അവന്റെ ഉള്ളിലൂടെ കടന്ന് പോയി.

 

 

റസിയ കരഞ്ഞു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. .

 

 

“അയ്യോ!! സാറെ രക്ഷിക്കണം. എനിക്ക് അറിയാതെ പറ്റിയതാണ്. ഇനി ഇങ്ങനെ ആവർത്തിക്കില്ല. എന്നെ പോലീസിൽ ഏൽപ്പിക്കല്ലേ.. ഞാൻ എന്റെ ഗതികേട്കൊണ്ട് ചെയ്തു പോയതാ സാറെ. എനിക്ക് വേറെ വിഴി ഇല്ലായിരുന്നു സാറെ. ഇത് നാട്ടുകാർ അറിഞ്ഞാൽ എന്റെ മാനം പോകും. പിന്നെ ഞാൻ ജീവിച്ചിരുന്നിട്ട് കാര്യം ഇല്ല സാറെ. പ്ലീസ് എന്നെ വെറുതെ വിടണേ സാറേ”